Mediat dhe pushteti i tyre: Analistet debat me pronaret (VIDEO) - Tema Aktuale

×
Albanian Forums, Zerion Zeri yt Zeri Info, Forumi Shqiptar Al Virtual, Diskutime, Biseda, Chat Njofje, Informatika, Teknologjia, Gazeta Tema, Gazetat Shqiptare, Bota Sot, www Channel Albania, Telegrafi Kosovo, Ballkani Web, Gazeta Lajme shqip, Lajmet e Fundit Shqiperia Kosova, Dita, Panorama, Kryeartikull, Faqja Kryesore, Video Shqip, Muzike Shqipe, Njoftime, Lajmerime, Temat Online, Gazetat, Kosovare, Shtypi Ditor, Sporti Shqiptar, Dashuria, Pyetje Pergjigje, Keshilla, Ndihme, Webmaster Shqiptar, Familja, Shqiptaria, Muzika, Receta Gatimi, Imazhe, Vipat-shqiptar, Aktualiteti
Media Sociale
Mesazhe Private
Shqiptaret duke lexuar tema interesante dhe te ndryshme
Tema re

Mediat dhe pushteti i tyre: Analistet debat me pronaret (VIDEO)

Mediat dhe pushteti i tyre: Analistet debat me pronaret (VIDEO)

· 4 · 1786

  • Postime: 123
  • Karma: +1/-1

ne: 31-01-2010, 05:26:04
Debat i ashper dhe interesant per pushtetin e medias ne Shqiperi, ecurine e mediave gjate 10 viteve te fundit dhe lidhjen e tyre me politiken dhe biznesin. Tre nga analistet me te njohur te Shqiperise debatojne me tre pronare mediash ne emisionin Opinion te Blendi Fevziut.

Gjate emisionit pati diskutime dhe replika te ashpra per shume ceshtje te medias, politikes dhe bizneseve, ku midis te tjerash u permend ceshtja e kasetave te Partise Socialiste dhe transmetimit te tyre nga televizionet shqiptare gjate fushates se zgjedhjeve te 28 qershorit 2009, heshtja e mediave per cmimet e larta te kompanive celulare dhe per "masakren e ndertimeve" ne Tirane, sic e quajti Lubonja, per faktin qe gazetat dhe televizionet ne Shqiperi nuk kane borde editoriale por jane vete pronaret qe percaktojne politikat editoriale te medias, per mbajtjen gjalle te mediave nga fitimet e tjera te biznesmeneve qe investojne ne media dhe jo me fitimet e vete mediave, per njeanshmerine dhe politizimin e theksuar te tyre, si dhe shume ceshtje te tjera.

Ne nje moment gjate emisionit, Fatos Lubonja flet per kohen kur ishte kryetar bordi i gazetes Koha Jone (1998) dhe faktin qe sipas tij Nikolle Lesi, atehere pronar i Kohes Tone, e perdori ate dhe Dritero Agollin per interesat e tij, duke aluduar per interesa korruptive. Nikolle Lesi sapo degjon akuzen shkon ne TV Klan dhe gjate nje shkembimi te ashper replikash me Lubonjen per akuzen dhe per borxhin qe Lesi kishte marre tek Soros me ndermjetesi te Lubonjes, ai e kercenon Fatos Lubonjen.

Fatos Lubonja kercenohet nga Nikolle Lesi - 1


Fatos Lubonja kercenohet nga Nikolle Lesi - 2

Para mbylljes se emisionit, Nikolle Lesi prononcohet perseri ne lidhje me incidentin ne studio me Lubonjen, dhe Blendi Fevziu permend vleren monetare te padise qe Koco Kokedhima i kishte bere Fatos Lubonjes sapo Lubonja u largua nga gazeta Shekulli per arsye (sipas Lubonjes) censure.

Ne fund te emisionit paneli i opinionisteve dhe botuesve gjithashtu ju pergjigj disa pyetjeve dhe komenteve te telespektatoreve, midis te cilave: Pse gazeta Shekulli nuk boton artikuj kritike ndaj Edi Rames, nese eshte Sali Berisha apo ambasadori amerikan Uidhers qe dalin me shume se c'duhet ne televizionet shqiptare, dhe pse Edi Rama nuk shkon ne TV Klan dhe Sali Berisha nuk shkon ne Top Channel.


Kliko ketu per te pare te gjithe emisionin ose per te lexuar tekstin e plote (transkripitin) te debatit ne emision.


Analistet: Fatos Lubonja, Mustafa Nano, Andrea Stefani

Pronaret: Aleksander Frangaj (TV Klan), Koco Kokedhima (Shekulli), Ylli Rakipi (Albania)

Emisioni: Opinion nga Blendi Fevziu, TV Klan, 21 janar 2010

  • Postime: 123
  • Karma: +1/-1

#1 ne: 01-02-2010, 11:24:08
Problemeve të shumta të medias shqiptare që lidhen me lirinë, pavarësinë dhe financat e pamjaftueshme, u është shtuar dukshëm kohët e fundit edhe politizimi i shtypit dhe televizioneve.

Redaktorë pohojnë se pafuqia ekonomike i ka lënë redaksitë e medias në mëshirën e pasioneve politike të partive që kërkojnë pa ndërprerje të jenë patjetër në krye të edicioneve të lajmeve të ditës.

Disa analistë që intervistoi korrespondenti ynë në Tiranë, Ilirian Agolli, ishin të mendimit se kjo gjendje kritike mund të rregullohet nga vetë njerëzit e medias.

Media e kercenuar nga politika ne Shqiperi

Zeri i Amerikes (Ilirian Agolli)

  • Postime: 123
  • Karma: +1/-1

#2 ne: 03-02-2010, 10:04:19
Në emisionin “Opinion” të Blendi Fevziut, ishin një natë përballë njëri-tjetrit një panel opinionistësh/analistësh dhe një panel pronarësh të mediave. Të tre opinionistët/analistët në panel u kundërviheshin pronarëve të mediave, sa herë që këta të fundit i quanin analistë – madje, me njëfarë përbuzje ndaj këtij termi.

Në fakt, të tre ata opinionistë/analistë – Mustafa Nano, Fatos Lubonja dhe Andrea Stefani – janë shumë më tepër opinionistë se sa analistë. Në shkrimet e tyre ata mundohen shumë më shpesh t’i përgjigjen pyetjeve “Pse gjërat nuk janë siç duhet të jenë?” apo “Si duhet të ndryshojnë gjërat?”, se sa të analizojnë kombinimin e ndodhive që kanë sjellë një ngjarje të caktuar apo gjasat e diçkaje që mund të ndodhë në të ardhmen, pavarësisht preferencave personale.

Në botën anglosaksone, debati se ç’duhet quajtur dikush që bën edhe opinionistin edhe analistin është zgjidhur nëpërmjet termit “columnist”, ose e shqipëruar, “kolumnist”. Kolumnist quhet atje një njeri që mbush periodikisht një kolonë (në anglisht: column) të faqes së opinioneve/analizave të një gazete. Dhe disa kolumnistë preferojnë më shumë të ofrojnë opinione në kolonën e tyre, e disa të tjerë të ofrojnë më shumë analiza. Por rrallë qëllon, për të mos thënë kurrë, që dikush të ofrojë vetëm opinione e dikush tjetër vetëm analiza.

Të shkruash një opinion të goditur, padyshim është një ndërmarrje e vështirë, si nga pikpamja intelektuale ashtu edhe civike.

Së pari, të shkruash nëse gjërat janë siç duhet të jenë apo se si gjërat duhet të ndryshojnë, kërkon një nivel të lartë intelektual. Vetëm dikush që ka njohje të thellë të temës që trajton në një opinion mund të fitojë respektin e lexuesit kur përpiqet t’u përgjigjet pyetjeve të mësipërme.
Së dyti, kur mundohesh t’i përgjigjesh këtyre pyetjeve, merr përsipër rrezikun që të bësh armiq. Kjo, sepse duke shkruar një opinion, artikullshkruesi zakonisht sfidon status-kuonë. Dhe, në përgjithësi, për ruajtjen e status-kousë, janë të interesuara disa palë ose, më keq akoma, të gjitha palët e debatit publik.

Po a është më e lehtë të bësh një analizë? Padyshim. Megjithatë, edhe analiza ka vështirësitë e veta.

Së pari, para se të ulesh të shkruash një analizë, duhet ta varësh qyrkun e preferencave apo opinioneve personale në një dhomë të ndryshme nga ajo ku po bën analizën. Analiza duhet të shkojë atje ku e çojnë në mënyrë logjike presupozimet dhe faktet e përdorura dhe jo atje ku do të kishte dëshirë apo interes autori të mbërrinte. Në të kundërtën, lexuesi mund të mendojë se analisti është i njëanshëm ose, më keq akoma, i kapur nga njëra apo tjetra palë.

Së dyti, kur bën një analizë, është shumë e rëndësishme që presupozimet dhe faktet e përdorura për të ndërtuar analizën të përfaqësojnë sa më afër realitetin. Sepse, për shembull, mund ta quash si të mirëqenë se reshjet e fillimvitit në Shkodër ishin një fenomen që ndodh një herë në 100 vjet, por të dhënat shumëvjeçare të Institutit Meteorologjik mund të tregojnë se ky fenomen ka qenë shumë më i shpeshtë.

Fakti që të shkruarit e një opinioni të goditur është më i vështirë se të bërit e një analize të goditur, nuk do të thotë domosdoshmërisht se publiku preferon më shumë opinionet se analizat. Është më se e natyrshme që publiku ta mirëpresë pak a shumë njësoj si një opinion të argumentuar mirë, që prek çështje themelore të jetës së vendit, ashtu dhe një analizë të paanshme, që shpjegon apo parashikon me rigorozitet rrjedhën e ngjarjeve.

Për shembull, është me interes për publikun të lexojë një opinion që argumenton se është në të mirë të vendit që aksh grupim politik të fitojë zgjedhjet. Po ndoshta me po aq interes publiku mund të lexojë një shkrim që analizon me paanësi dhe kompetencë gjasat e fitores së këtij grupimi.
Në përfundim, mund të thuhet se mediat tona nuk vuajnë dhe aq nga epërsia numerike e analizave ndaj opinioneve. Problemi i tyre, si në drejtim të analizave ashtu edhe të opinioneve, nuk është sasior – është cilësor.

Eduard Zaloshnja (Shqip)



Eno Bozdo: T'fala Sandrit

  • Postime: 123
  • Karma: +1/-1

#3 ne: 05-02-2010, 08:06:29
Gjuha shqipe është ballafaquar gjerësisht këto dy dekadat e fundit me modele të huaja gjuhësore dhe kulturore. Pjesë e këtij ballafaqimi ka qenë, pa dyshim, edhe gjuha e shtypit.

Si pasojë, në shkrimet e gazetave e të revistave kanë depërtuar me qindra fjalë, kuptime e struktura të huajtura apo “të frymëzuara” prej gjuhësh të huaja (sidomos italishtja e anglishtja).

Prurje të tilla i kanë dhënë shkas, madje edhe diskutimeve, ku gjuha e sotme e shtypit është demonizuar apo parë si një antimodel i shqipes.

A është normale kjo “mësymje” prej modelesh të huaja? Nëse kemi parasysh kontekstin e gjerë ku gjallon dhe kryen funksionet e tij shtypi sot, afërmendsh që po.

Jetojmë në një epokë me prirje të theksuara globalizuese, ku lëvizja dhe qarkullimi i ideve, i informacionit, por edhe i njerëzve ka arritur majat; në një epokë ku kontaktet mes gjuhëve të ndryshme, veçanërisht me anglishten, e kthyer tashmë në një “gjuhë globale”, nuk janë parë kurrë më parë në një shkallë të tillë.
Në këto kushte është krijuar në disa fusha edhe një leksik me të vërtetë ndërkombëtar, me prejardhje kryesisht nga anglishtja (në politikë, ekonomi, informatikë, sport, muzikë etj.), si: leader, leadership, bipartisan, performance, partner, marketing, business, sponsor, staff, blog, computer, dj, karioke, cd, bestseller, party, gay etj.

Çfarë qëndrimi duhet mbajtur, të paktën parimisht, ndaj prurjeve nga gjuhët e tjera? Përgjithësisht do të ishte e mirëpritur çdo fjalë që:

  • mbush një zbrazëti emërtuese (kompjuter, marketing, partner, biznes etj.);


  • sjell ngjyrime kuptimore që fjalët shqipe nuk i kanë (samit kundrejt mbledhje, fans ndaj tifoz, parti ndaj mbrëmje etj.);


  • mbart ngjyrime stilistike, evokon vende, kohë, mjedise të caktuara, i jep variacion gjuhës (killer kundrejt vrasës, haker ndaj pirat, bos kundrejt pronar etj.).
Këto, megjithatë, nuk do t’i mjaftonin kujt shkruan në shtyp. Përdorimi i fjalës në ligjërimin gazetaresk ka një liri shumë më të madhe pasi përveçse të japë informacion, shtypi synon edhe të tërheqë vëmendjen e lexuesit, ta bindë atë, ta argëtojë etj.

E rëndësishme është që, me prurjet e huaja, të mos abuzohet.

Komunikimi dhe shprehësia duhet të përbëjnë kriteret e vetme të përdorimit.

Kristina Jorgaqi, Gjuhëtare (BBC)

Temat e fundit