×

Krijimet e Monique!

Krijimet e Monique!

· 36 · 452

  • Postime: 260
Monique
#25 ne: 08-04-2019, 13:57:11
 Sa te thyeshem….!

Te duhemi si t’ja bejme? Harroje te shkuaren, si te duhemi, sot? Thuame ku ta zgjidh sekretin e gjithe kesaj dileme qe shpirtin me mundon? Ne fund te gjithe nje gje kerkojme…Lumturine! 
 Dhe oh sa te thyeshem jemi ne fund!
 Delikate jemi, si qelq e kemi zemren, fytyre e lekure, e prej ajri te perbere, te dobet, e deri ne cmenduri na dhemb loti, kur derdhet si pike shiu ne xham dhe kujton pendimet e te shkuares. E di, ka pjeseza qe kurre nuk behen bashke, por jo njerez ….
 Ekzistojne njerez si une e si ti, diku ne kohe copat e grisura u munduan te arrnoheshin me jete te tjera, por nuk perputheshin as format e ngjyrat dhe as peu bashke si beri! Si nje xhakete vjeshte ka menge te qepura bukur, po ka edhe xhepa te sajuar qe mbajne brenda tyre celesa zemre, ahh po ka edhe njerez si ne te dy! Por mos harro, qe thyhemi e na duhen jastike te bute ku shpirti prehjen e munguar te gjej, premtime dhe fjale te mbajtshme, nje krahe, nje perqafim, nje shtrengim… 
 Duam ashtu bute e fort, e pse jo deri ne dhimbje, ne ate dhimbjen ku prej frikes se mund te gabojme serisht heshtim. E me pas te duhemi, te duhemi aq sa harrojme te duam veten me shume! 
 Me thuaj, sot si t’ja bejme? Le te jete nje perplasje shpirtrash humbur ne nje perqafim, aq sa kraharori te therrmohet dhe grimca zemre te therrmuara.
 Dhe mos harro, xhamat thyhen ashtu si ne…e kurre me nuk ngjiten!


  • Postime: 260
Monique
#26 ne: 08-04-2019, 13:58:48
 Kjo pranvere mban emrin tend!

Edhe pse pa fjale dhe thyer copeza te imta mbi pikepyetjet e mia jam neteve te gjata, heshtjen veshur kam , e veten urryer plot here , serisht te them se ende di te dua!
 Edhe pse kur mendoja se lumturine shpirtit ia kisha mveshur si nje pelerine princeshash , jeta shijen e hidhur te harrimit me ktheu si kusur pendesash ne prag pranvere.
 
 Ne tryezen e jetes mijra shije per te provuar , ku une e ti ulemi ne gostite qe me duart tona shtruam. Midis te embles e te kripures , te ngopurit e te pangopurit , serisht gjej veten perballe teje ne kete mengjes te vonet pranvere.
 
 Ne pasqyre shoh veten dhe kerkoj ngultazi te shoh ate shpirt qe di te dashuroj, veten ne sy te shoh dhe te ndjej zemren si rreh serisht. Buzeqeshjen e saj ku me te forte ka peshen e ngritjes se renies , syte plot shkelqim ku shpresojne edhe per nje dite prane teje, e ku me gjithe shpirt do te te thosh serisht PO…me ty perhere! E pranoj , jam ajo qe ne thelb I beson ende perrallat, ku ne pjese romanesh qan e qesh me personazhin , ku pa kuptuar njehesohet me protagonistet e perjeton cdo histori si te ish e saja. Edhe pse jeta shpesh e perplasi ne dallge e stuhi…une ende di te dua!
 
 Njehere ne jete ndodh cdo gje…por per ne ka patur edhe te dyte , e mund te kete edhe te trete!
 E rrugetimeve te diktuara ne subkoshience ju binda serisht. Gjithcka pas krahesh hodha dhe qenien time e shkunda fort duke i hequr petkun e dhimbjes se djeshme. Duke besuar se nje dite tjeter do jete ndryshe , se gjithcka ka nje arsye, se nje dite do jete me mire ….serisht me gjen tek ti!
 
 Degjome si nje muzike e pa kenduar me pare, si nje varg i pa shkruar, si nje pikture e pa hedhur ne telajo, do jem ende ajo qe te dua. E pas zgjimit tim rigjej serisht fytyren tende te shkrire ne nje veshtrim , ne nje prekje a perqafim. E ndoshta nje dite do harroj heshtjen , lotet, dhimbjen , dhe ne rrugen tende do jem serisht… sepse Pranvera mban emrin tend!


  • Postime: 260
Monique
#27 ne: 08-04-2019, 13:59:18
Kepucet e kuqe veshur kam sot!………


Sot kam veshur serisht kepucet e kuqe….

Dje kerkoja ne kutite mbi raft nje pale kepuce per te veshur dhe asgje qe me mbushte syrin. 
 Te gjitha kutite leviza dhe syte qendronin tek kutia ne maje, e dija cfare kisha aty…
 I mora dhe kepucet e kuqe qendronin aty qe nga ajo dite kur I vesha per here te fundit. 
 E di? Une I adhuroj ato kepuce …sepse e kuqja me sjell kaq prane vetes, me kujton cdo ndjesi te brendshme qe pak kush e njeh, sepse e kuqja jam une! 
 Po I shihja dhe mu kujtua qe edhe diten kur u takuam kisha veshur ato kepuce….edhe diten kur vendosem mos ishim me kisha veshur po ato kepuce, por kush e kish mendjen te ky detaje ate dite.
 Po pse me lidhesh ti me cdo fragment timin si nje rrjet merimange kapur ka nje insekt e se leshon , pavaresisht cdo perpjekje te deshtuar..
 Kam vendosur te kujtoj vetem ngjarjet e bukura nga e shkuara ime , kam vendosur qe te kthej nje faqe te re ne librin e jetes, kam vendosur qe ne faqet e reja mos te kete asnje copez nga ti dhe askush qe me dashje a jo me lendoi.
 Dua te shkruaj ne keto faqe cdo hap, gjurme te pacenuar nga askush, te kuruar deri ne detaj do ti mbush fragmentet e jetes. Do skalis buzeqeshjen qe askush smund te ma fshij , sado u perpoqen. Do skalis pozitivitetin sado negativitet perqark me shkaktuan, do skalis shpirtin sado shpirt nuk paten ditet e shkuara. 
 Nuk do I fsheh me kepucet e kuqe , hapat e mi jane te vendosur per tu hedhur perpara dhe ti…ti do jesh thjesht nje kujtim I se shkuares , kur kepucet e kuqe dhimbnin nga kallot e kohes.
 Ti nuk do jesh me askund sepse une sot kam veshur kepucet e kuqe dhe cdo kujtim me to kam shkelur!

  • Postime: 260
Monique
#28 ne: 08-04-2019, 14:00:08
Me ke mbushur PLOT!

Cdo fjale e kam zbritur ne toke per te gjetur rrugen tek ti!
 Qiellit pa meshire I kam shkulur cdo yll , drejt e ne doren tende ,ti shuash, groposesh per aq deshira sa shpirti yt permban.
 Kur me pyesin cila eshte fjala me e bukur qe buzet e tua shqiptuan ndonjehere , pohoj vetem nje togfjalesh….
 Zot faleminderit! E nese do e perserisja?! 
 PO , per ty ne cdo moment!
 
 Endrrat kane shperthyer dhe jashte sirtareve te shpirtit ,jane bere gjak , zemer e shpirt, jam kaq e pasur!
 Te lumtur mua me ben fjala , koha e bukur, nje kafe me ty, zemren plot ma ke mbushur , e kurre sdo zbrazej nese nga vetja te jap e ty, sepse une ne thelb jam perberje e dashurise …dhe ate e kam te shtrenjte, sic kam edhe ty!
 Ne ajer eshte Lumturia!
 Si nje femije ndjek nje flutur e kam gjurmuar e une shpesh , e plot here e kam kerkuar e imja te ish me doemos, ne formen me te bukur ne bote sic eshte buzeqeshja. E nese buzeqeshja behet pikenisja ,atehere cdo gje rreth teje do ndjek ritmin qe ti do.
 Nder duar mbaj nje grusht fjalesh te embla per ty, nje dite do te te duhen, kur te jesh larg meje dhe koken lehte do kthesh aty ku cdo gje pati nisjen….sepse fundi nuk eshte I yni.
 Ne toke do zbres te gjitha cfare librat shkruan , per te te thene se une e ti jemi te prekshem , jemi si ta …ne jemi ata!
 Te njohesh ecjen time te gjate e te lodhshme, te njohesh edhe skutat me te errta ku as une si kam pare brenda vetes, te ecim te dy…
 Qielli shpesh pikon , jam e prekshme …dhe vetem syte e ty me japin ate relaks qe me kish munguar, shoh veten ne ata sy, shoh pertej deri ne shpirtin tend…..Jam une aty.
 E nese me pyet cila eshte fjala me e bukur qe buzet e mia pershperisin ….te pohoj
 Zot faleminderit! …
 E per ty ne cdo moment do e riperserisja!
 
 


  • Postime: 6715
  • Gjinia: Femer
erlehta
#29 ne: 08-04-2019, 14:10:46
Waww,
Nuk i kam lexuar te gjitha, por waaaa, pa fjalë 😗😙😚

  • Postime: 12738
Mishel...............
#30 ne: 13-05-2019, 13:28:46
……..Dhe ja ku vjen ai moment , ku shiriti i finishit keputet, duke shteruar keshtu edhe pikezen e fundit te asaj etje shprese …dhe shiu fillon te bie.
Nje lutje per diellin, sot mos shkelqe, asnje rreze mbi mua mos hidh! Dhe bindet ai ,fjales sime te trishte e me le nen rete e perhimta.
Nje lutje per shiun te nxitonte dhe ne heshtje te ecnim te dy rruges se loteve te mi…sepse sot nevoje te qaj kam.
Sot dhimbjen te dale mbi mua dua te lejoj, me vetedije te plote di se pas atij shiu , do dua te ringrihem si dikur.
Por sot lotet jane streha ime , fytyra ime e vetmja cader teksa shpirti loton.
Brenda atij shpirti ku fshehur kam te gjitha shenjat qe tashme kane krijuar rruget e tyre, gjurme qe mberrijne deri ne zemer e me pas skutave te syve shkelqejne te bekuarat lot!

Dua te qaj sot per cdo gje qe ne kete jete nuk bera mire, per ate qe lendova e mes dhimbjesh rrugen e largimit i tregova, e paqe kurre nuk gjeta ….
Per ate qe iku pa kthyer koken pas , e me la ne rremujen e shkaktuar ne lemshin tim….
Dua te qaj per te gjitha heret kur falje nuk dita te kerkoj e sot me rendon rrebeshi i shiut ,mbi shpatullat e lodhura nga koha.
Per heret qe demtova veten sepse nuk dita te bej kompromise me padrejtesite e me rendojne , sa me rendojne!
A eshte pendesa mesimi me I vyer e a duhet te jete udheheqesi i cdo dite qe pason?
Ndoshta Po…qe e nesermja mos me detyroj ti fshihem vetes perpara pasqyres , qe frike nga vetja mos te kem….e per kete dua te qaj.
Dua te qaj sepse dua te bind veten se lotet jane sherim , se nuk jane per te dobtit, por qe me bejne te jem nje nder ju , te ndjej se edhe une gaboj , e se te qash ne gjithe procesin e saj te ben te ndihesh NJERI!
Harruar veten kemi sy me sy dhe po aq kemi harruar se eshte pikerisht ai shikim paqja me e embel per shpirtin pasi shiu pushon.
Sot dua te qaj, e asnje fjale mos thuaj…vetem eja serisht ne shpirtin tim e paqen e munguar risille serisht…si qielli shiun solli.

  • Postime: 12738
Mishel...............
#31 ne: 02-06-2019, 22:19:32
1001 jete me ty!


Te shoh dhe as veten me se njoh!
Koken pas e kthej dhe befas ndjej si shpirti im ,shkeputet nga une dhe drejt teje vrapon. Kohe e shkuar me kthehet , e ndjej ato emocione te frikshme ,duart me dridheshin vetem teksa silueten tende nga larg shihja, zemra vendit gati dilte per te arritur nje cast e me pare tek ti, e te shkrihej ne nje perqafim.
Ti ma ke pritur gjithmonë krahëhapur zemrën, në duart e tua ka rënë gjithnjë e butë, ajo lozonjare ndjesish që mi bën gjithë qelizat të dridhen. Ajo dreq zemër që është peng i mbetur tek ty.
Frika ne cdo cast me ndiqte ,sepse e dija se asgje nuk do zgjaste dhe nuk doja te harroja endrrat e mia, sesi jeta me drejtonte ne cdo moment drejt teje.
Ndjeja se kudo te isha , kudo te shkoja , ti do ishe kulmi I jetes , e kurdo qe kthehem perballe teje shpirti grimcash behet.
E kupton valle sa me demton?! Nga bota me vecon , nje tjeter dimension me jep ..ate te ndjesive , te emocioneve, te shkendijave, te cmendurive , te paharrueshmes , me ty veten harroj!
Ne cdo moment me ty harroja, harroja botes ku perkisja , ende harroj ne cdo ritakim tonin sepse historia jone perseritet, dhe riperseritet si rrotullimi yne rreth diellit.
E di valle c’fuqi poseidon? Ate me te cilen mua mberthyer brenda vetes me mban perhere e me shume,sa une ne pranine tende zgjedh te hesht ,nuk mundem te vrapoj sepse cdo ndjesi eshte e frikshme , filli i cdo mendimi keputet, frymarrja me ndalet, e zemra humb bioritmet e saj….
E kupton valle se je hidherimi im me i embel?! Forca e 1001 buzeqeshjeve te mia…..e 1001 hijeve te ndryshueshmerise sime , e 1001 cmendurive te mia….
Qendro ky qe je dhe me ler te te dua ,sepse je i gjithi nje copez dashuri!

  • Postime: 3137
  • Gjinia: Mashkull
Gjumashi
#32 ne: 07-06-2019, 09:20:06
Monique, mertion cmim nobel.

Por na trego cfare cigare ke pire qe je frymezuar kaq shume. :D

  • Postime: 12738
Mishel...............
#33 ne: 07-06-2019, 10:07:09
LOL LOL LOL

  • Postime: 7276
  • Gjinia: Mashkull
SteriOtipi B
#34 ne: 07-06-2019, 18:41:02
Kush a kjo Monique sepse me duket se i ka vjedh keto perla nga nje mishel Mishel >:P :P :P

  • Postime: 12738
Mishel...............
#35 ne: 07-06-2019, 22:57:11
Hajmutja dutit lol