Profile of CentauR.

×

Permbledhja

CentauR. Zërist

Stats for CentauR.
Posts:   287 (0.055 per day)
Data e regjistrimit:   30-07-2007, 18:14:00
Last Active:   22-12-2013, 15:36:10
Age:  
  • fejashqiptare.org
Offline Offline

Messages - CentauR.

1
Diapazon / "Jam homoseksual" nga Fatos Lubonja
« ne: 27-08-2013, 11:48:20 »
Pse ka gen homo ?

3
Merri ti kam falur dhe priftrinjtë po deshe, gjithsesi Muhamedi yt pedofil ngel ...

4
Feja dhe Kombi janë zemër e kokë. Feja dhe kombi janë dy çështje jo të një drejtimi (rruge) që, assesi, konfrontohen ndërmjet vete. Vini Re! Menyra e te sjellurit tim ne forum, nuk pasqyron sjelljen e nje myslimani te devotshem por të një idjoti me brirë

V@GαβθηD

5
Tani meqë kjo serbja u kthy në myslymone ti parimisht e ke motër ?

6
Teologjia / Disa thenje ateiste
« ne: 07-08-2013, 15:59:10 »
"Sa do * mes të klerit ka disa njerëz të ndershëm * janë përpjekë e përpiqen për të mirën e atdheut e bashkimin vëllaznuer, këtu nuk bahet fjalë për disa, por flitet përgjithësisht, pse eksepcjonit nuk mund të bahet rregull, e se kleri ka qenë kurdoherë i rrezikshëm për vetëurdhnimin e lirin e plotë të Shtetit Shqiptar e vllaznimin njerësuer."

Nikolla Ivanaj - 1922

7
Teologjia / Disa thenje ateiste
« ne: 07-08-2013, 15:57:05 »
Nga ditari i Ismet Totos

«2 Maj, 1930.

EL KORAN

Afro për katërmbëdhjetë shekuj që një e pesta e botës të ka besuar me aq bindje, sa s’është besuar ndonjë libër tjetër. Sot e gjithë ditën në xhamitë e Kairos, të Bagdatit, të Indisë, tingëllon zëri i muezinit: “Zoti është i madh, Zoti është një!”

Ti ke ndryshuar mbase drejtimin e një bote të gjithë...

... Ti, o El Koran, ke madhështinë tënde të pahuarshme, por si të gjithë shokët e tu, ke dhe asgjësinë tënde të pamohuarshme.»

8
O ti vagabond nqs ndihesh b*thzi dhe ke qef të kesh idhull një pedofil arab, ësht puna jote e si rruhet njeriu se ça ndihesh e ça ha ti, ama mos hajd këtu e na hap barkun me përralla që ti mëson imami në xhami, se nuk ngeli Kastrioti (Zoti i shqiptarve) ta vlersosh ti

9
ky po ësht shkrim me vlera  vlell))   më fal të të boj një pytje prandaj jeni si gjytryma ju myslot se rrini gjith ditën tu bo kshu humori ?

10
Teologjia / Psikologjia fetare
« ne: 09-03-2013, 15:56:03 »
Ideologjia fetare, duke qenë pasqyrim i shtrembëruar iluziv, fantastik i kushteve të jetës materiale të njerëzve, përbën boshtin, rreth të cilit formohet tërësia e mendimeve, emocioneve dhe ndjenjave të besmitarëve.

Kështu feja ka luftuar jo vetëm me anën e botëkuptimit, por me të gjitha format që të mbizotërojë në botën e brendshme të njeriut. Prandaj çdo besim fetar, krahas përpunimit të botëkuptimit të besimtarëve, rëndësi të veçantë u ka dhënë dhe gjetjes e përdorimit të formave të ndryshme për ndikim psikologjik, me qëllim që të përpunojë një gjendje shpirtërore të tillë, e cila të përputhet me boshtin ideologjik të saj.

Çdo fe përafërsisht përdor dy rrugë për të ruajtur e përhapur ndikimin e vet mbi besimtarët. E para është rruga e predikimeve, të cilat mbështeten në thënie që nuk mund të vërtetohen. E dyta është rruga e ndikimeve në botën e ndjenjave, emocioneve, të cilat përgatiten, formohen, përforcohen nëpërmjet të gjitha praktikave të përditshme fetare, që e mbajnë besimtarin të lidhur shpirtërisht me forcat hyjnore.

Përmes ndikimit psikologjik feja përpiqet ta përgatisë besimtarin të heqë dorë nga gjithçka që është tokësore, duke i premtuar botën e amshuar. Prandaj ajo nuk ia lë spontaneitetit problemin e krijimit të gjendjes shpirtërore fetare. Për këtë qëllim, predikuesit e besimeve të ndryshme u japin shumë rëndësi, objekteve fetare, kulteve, riteve dhe ceremonive, sepse ato luajnë një rol shumë të madh për formimin e psikologjisë individuale. Sidomos krishterimi ka një degë të tërë që merret me studimin e këtij problemi, që emërtohet «liturgji».

Format e rrugët e përpunimit psikologjik të individit paraqiten si forma e rrugë komunikimi me hyjnitë. Prandaj në qendër të vëmendjes së çdo besimi fetar qëndrojnë problemet e jetës liturgjike, të cilat zënë vendin më të rëndësishëm në çdo doktrinë fetare.

Liturgjia është mjeti i parë dhe i domosdoshëm për të aktivizuar besimtarët në shërbimet fetare e për t’i pasur ata plotësisht nën kontroll. Besimtarët nuk e dinë e nuk e kuptojnë përmbajtjen ideologjike të riteve e të kulteve. Çdo fe harmonizon predikimin e ideve fetare me shërbimet fetare, pra, karakterin e të menduarit me zakonet dhe me të gjitha anët e psikologjisë dhe moralit të shoqërisë, me qëllim që të depërtojë në të gjitha poret e të menduarit, e të jetuarit të individit e të shoqërisë.

Në praktikë fetë kanë pasur gjithnjë parasysh psikologjinë e besimtarëve, d.m.th. ndërgjegjen e tyre të rëndomtë, të përditshme, prandaj ato e kanë ndërtuar veprimtarinë e tyre në mënyrë që të sigurojnë drejtimin e ndërgjegjes së përditshme të besimtarëve. Me anën e nxitjes psikologjike, nëpërmes praktikave fetare e predikimeve, ajo nxit një gjendje shpirtërore mallëngjimi me përfytyrime shenjtorësh, që lidhen me idetë e flijimeve; predikon dogmat për themeluesit e fesë.

Ushtrimi i praktikave fetare dhe zbatimi i formave e i normave që u kërkohet besimtarëve lidhen me shpërblimet që feja do t’u sigurojë atyre në botën e përtejme. Qëllimi i tyre është të krijohet te besimtari një gjendje e tillë shpirtërore, e cila të dominohet nga figurat fantastike e mistike që shfaqen nga shoqërimet psikike.

Një vend me shumë rëndësi në ndërgjegjen e besimtarëve zënë emocionet fetare, të cilat kanë si specifikë të tyre aluzionet për botën e përtejme. Këto gjymtojnë botën shpirtërore të njeriut. Përfytyrimet fetare ndihmojnë në nxitjen e forcimin e emocioneve fetare dhe përforcimi i emocioneve e i ndjenjave fetare u jep jetë ideve fetare.

Emocionet shfaqen jo vetëm gjatë shërbimeve fetare, por edhe në jetën e përditshme. Gjurmët e emocioneve fetare janë të qëndrueshme dhe ndikojnë në veprimtarinë jetësore të besimtarit.

Një element tjetër, që tregon forcën e emocioneve fetare, është pasioni fetar. Pasioni fetar përbën një intensitet emocionesh, të cilat shfaqen gjatë kryerjes së riteve dhe praktikave fetare dhe gjatë dëgjimit të predikimeve ose të leximeve të literaturës fetare. Pasioni fetar shfaqet në diskutimet e problemeve dhe përhapjen e pikëpamjeve fetare. Ai nxit arritjen e kënaqësive iluzive gjatë kryerjes së riteve dhe anasjelltas këto kënaqësi iluzive nxitin pasionin fetar.

Emocionet fetare u nënshtrohen pa përjashtim ligjeve të zhvillimit të psikologjisë shoqërore. Si të gjitha emocionet e tjera, dhe ato formohen nën kushtet objektive dhe subjektive, në të cilat jeton individi. Si të gjitha emocionet e tjera, edhe ato kanë si cilësi gjendjen e kënaqësisë, nxitjen e qetësisë, frikës etj. Ato ndryshojnë nga emocionet e tjera vetëm në objektin e drejtimit.

Për praktikën e edukimit ateist ka shumë rëndësi të mbahet parasysh struktura cilësore e emocioneve fetare, në tërë përmbajtjen e të cilave tingëllojnë idetë fetare. Në emocionet fetare përgjithësisht zotërojnë emocione negative si emocionet e frikës, të dëshpërimit, trishtimit, pikëllimit, helmimit, urrejtjes, brengës etj. Përgjithësisht emocionet e frikës formohen nën kushtet e pafuqisë ndaj veprimit të forcave shoqërore dhe peshës së fatkeqësive në jetë.

Si dihet, çdo besimtar u fut besimtarëve ndjenjën e frikës përpara forcave të mbinatyrshme. Frika e shkaktuar prej fesë është formë subjektive, e formuar përpara veprimit të forcave spontane të natyrës dhe të shoqërisë.

Feja nxit së pari frymën e frikës te besimtarët dhe pastaj përpiqet të ngjallë gëzim fetar, duke u dhënë një qetësim iluziv. Duke ngjallur frikën, në mes të tjerash ajo e mbërthen njerinë pas përfytyrimeve fetare. Besimtari, i pushtuar nga frika e perëndisë, ndjen gëzim dhe kënaqësi gjatë pendesës së mëkateve.

Kryerja e riteve fetare u fut besimtarëve ndjenjën e kryerjes së detyrës kundrejt perëndisë. Me anën e ndikimit psikologjik feja largon besimtarin nga jeta reale. Besimtari ose e ka humbur, ose nuk e ka gjetur vetveten. Çdo vetëpohim i individit është në të njëjtën kohë një shmangie ndikimit, përfytyrimeve dhe ndjenjave negative fetare.

Feja i shfrytëzon ndjenjat e frikës në atë masë sa t’i shërbejë edukimit fetar, duke i detyruar besimtarët t’u nënshtrohen përfytyrimeve fantastike mbi perënditë, engjëjt, djajtë etj. Po ndërsa në një anë nxit frikën e mundimit të ferrit, nga ana tjetër nxit joshjen e lumturinë e parajsës, për t’i magjepsur besimtarët me anën e premtimit gjoja të mirësisë e mëshirës së perëndisë.

Emocionet fetare, që lindin me pjesëmarrjen e përfytyrimeve fetare, përbëjnë një faktor të rëndësishëm në formimin e ideologjisë fetare. Emocionet fetare të ngulitura në ndërgjegje bëjnë që e dëshirueshmja të marrë një formë të qartë si një gjë e parë dhe e dëgjuar, e besueshme. Në këtë mënyrë emocionet fetare bëhen nxitëse dhe përpunojnë botën shpirtërore të besimtarëve.

Arif Gashi

https://ateistet.org/sk1302715v

11
Forumi Islam / Mos vdis te qenit ateist!
« ne: 02-03-2013, 11:12:11 »
Kur lexoj shkrime të tilla ku niveli i mediokritetit logjik kap majat, gjithmonë e më tepër konsolidohet qëndrimii im ateist.

12
Teologjia / Afetarizmi ynë
« ne: 25-01-2013, 12:58:32 »
Nga e kaluara kombëtare kemi në trashëgim një mësim të madh; lufta kundër idesë së "zotit" jo vetëm që mund dhe duhet luftuar, por dhe është një luftë që fitohet. Kjo luftë është një përpjekje e brendshme, një emancipim, një rritje intelektuale, një vullnet për të tejkaluar dogmat moçalore që ngurtësojnë njeriun dhe doktrinat asimiluese që kërcënojnë shoqërinë.

Mes nesh ka mjaft individë - shumica - të cilët e kanë fituar këtë luftë në nivel vetjak, me trofe lirinë si njerëz, por që ama në nivelin shoqëror duket sikur bëjnë një hap prapa. Kjo duket të jetë një stepje e shkaktuar nga ideja e mbrapshtë se liria e përmendur është shkaktarja e andrallave të këtyre 20 viteve fundit (sigurisht edhe më të hershme).

Ideja në fjalë vihet re sidomos në ata njerëz të cilët për sa iu mungon çdo bindje fetare, për sa nuk kryejnë asnjë ritual fetar e për më shumë i vlerësojnë si banale në përmbajtjen e tyre, kur pyeten për përkatësinë fetare nuk ngurrojnë të japin një përgjigje shabllon duke u nisur nga emri i gjyshit.

Vihet re kjo ide te ata njerëz që në debate i dëgjon diku të shprehen "ç'është ky popull që me krenari deklaron se nuk ka zot", apo formula të tilla të ngjashme.

Këta janë një kategori njerëzish të cilët mendojnë se shoqëria dëmtohet nga liria, prandaj, sipas tyre, bëhet i nevojshëm kufizimi i saj dhe ripranimi i institucioneve dogmatike që e kufizojnë këtë liri. Këta njerëz bëjnë kësisoj një hap prapa në zhvillimin e tyre intelektual dhe bëhen ortakë me klerikët, duke pohuar të gjithë njëzëri se nëse shqiptarët do të ishin besimtarë shumë prej dukurive negative që përjetuam do të kishin kaluar me më pak dhimbje dhe se besimi në "zot" do të rriste paqen dhe kohezionin social.

Ky pozicion duket se gjithmonë e më shumë po zë vend në formë shablloni që përsëritet automatikisht si rrjedhojë e përsëritjes së kontrolluar në mediat abrahamike, proabrahamike apo dhe kriptoabrahamike. Në të vërtetë ky qëndrim, përkundër si vetvlerësohet, shpreh një dobësi dhe një dështim. Konstatimi i vetëm që vjen nga ky qëndrim i këtyre njerëzve nuk tregon aspak fitim apo "rifitim" të besimit në "zot", por një humbje të besimit te njeriu.

"Shoqëria jonë po kalon një krizë të thellë", - trumbetojnë rëndom mediat e lartpërmendura, "krizë ekonomike, sociale, kulturore" etj. dhe për këtë, sipas tyre, duhet një rregullator mbi njeriun, një diçka konstante e pamodifikueshme, e përhershme. Por e vërteta është se breznitë dhe shoqëria janë dhe kanë qenë gjithmonë në një krizë të vazhdueshme. Ai që vlerësohet si stabilitet apo qetësim vjen vetëm nga një pakt mes njerëzve, pakt i cili, për të qenë i drejtë, pra për të mënjanuar diktaturat drejt të cilave janë të prira për arsye zanafille dhe strukture doktrinat abrahamike, mund të arrihet vetëm nëse bëhet në liri të plotë mes individëve.

E vërteta tjetër është se në asnjë shoqëri, në asnjë periudhë kohore të kaluar apo të tashme nuk kanë munguar normat ligjore apo morale të cilat sot na reklamohen me një kryeneçësi e vetëkënaqësi të çuditshme nga abrahamikët nëpër konferenca e referate pa kripë, si vlera tipike të tyret, ku ata vetëshpallen si mbajtësit e parë dhe të vetëm të tyre.

Ironia e situatës është se jo vetëm që abrahamikët nuk janë të vetmit që i mbajnë apo i njohin këto vlera e norma, por për më tej ata thjesht i gjetën të gatshme, të përpunuara nga doktrina paraekzistuese nga të tjerë njerëz e të tjera situata dhe madje shpesh i kanë shtrembëruar; Me pak fjalë nuk ka ekzistuar deri më sot asnjë shoqëri e cila të mos ndalonte vjedhjen, vrasjen apo të mos kërkonte respektin për nënën dhe për babanë - dhe nëse shtyhemi më thellë në analizën e dënimit të dukurive negative, shoqëria shqiptare ka një ndryshim thelbësor dhe shumë herë më cilësor në krahasim me ato abrahamike.

Në një shoqëri të rregulluar nga e drejta zakonore, procesi pendim – falje/ndëshkim është vetjak dhe shoqëror, dhe kryhet pa ndërmjetësim, por me ndërveprim mes individit e ndërgjegjes së tij dhe mes individit e shoqërisë në tërësinë e saj.

Ndërsa për kontrast një ndjekës i feve abrahamike paqen me vetveten e vendos duke i kërkuar falje, jo vetvetes, por krijesës imagjinare, rëndom të quajtur "zot" - pra, besimtari e rifiton gjumin e natës nëpërmjet “ave-marive” dhe “pater nostrumve” dhe jo nëpërmjet një meditimi të gjatë nga i cili pritet të vijë ndryshimi. Besimtari edhe paqen me shoqërinë ose ndëshkimin nga ajo e arrin vetëm nëpërmjet autoriteteve të vetëshpallura të krijesës së tij imagjinare: klerikëve.

Në shoqërinë shqiptare klerikët abrahamikë janë trup i huaj, sepse dogmat mbi të cilat këta e bazojnë veprimtarinë e tyre nuk janë të formuara nga botëkuptimi shqiptar, nuk mbështeten mbi të, nuk rrjedhojnë si zgjidhje të zhvillimeve dhe të ndryshesës për mirë të shoqërisë sonë, por nga ato të shoqërive të tjera, të largëta dhe për sa deklarohen universaliste nuk janë aspak të tilla, pasi kanë një përmbajtje të theksuar rajonaliste dhe historikisht asimiluese - për këto arsye falja apo ndëshkimi tek to vjen, siç vihet re rëndom, në mënyrë më të shpejtë, të pavlerë dhe në kundërshti me botëkuptimin e shoqërisë shqiptare.

Rasti më flagrant është qëndrimi i klerit të organizuar abrahamik në lidhje me persekutuesit dhe përndjekësit e mësuesve të parë të gjuhës shqipe (vrasja, helmimi, djegia e këtyre dëshmorëve të shqiptarisë ishin akte jo vetëm të falshme, por madje të justifikuara e deri dhe të lavdërueshme prej abrahamikëve).

Në shoqërinë tonë tradicionale falja/ndëshkimi ishte një proces i gjatë ku individi përballej me shoqërinë nëpërmjet pleqësisë, e cila ishte e zgjedhur prej saj, pra, kemi një princip demokracie organike në kundërshtim me teokracinë e sjellë nga tjetërkund (prifti nuk zgjidhet, nuk emërohet nga shoqëria).

Në pleqësinë shqiptare merrnin pjesë edhe familjarë të individit dhe duke qenë se vendimi merret në unanimitet, kohezioni social është shumë i lartë (në ditët tona sigurisht nuk gjykohemi nga pleqësi, por nga gjykatës të emëruar, por që veprimtarinë e tyre e bazojnë mbi norma të cilat vendosen nga vetë shoqëria - pra, gjykatësi është interpretues i vullnetit të shoqërisë në të cilën vepron).

Kështu në një shoqëri si e jona individi është më i rreptë me vetveten, sepse shoqëria është më e rreptë me të dhe vullneti i saj nuk është në dorë të tekave dhe të qëllimeve të një individi të vetëm, për më keq të formuar (kulturalisht dhe shpesh biologjikisht) jashtë kësaj shoqërie.

Dukuritë e dënueshme të dhjetëvjeçarëve të fundit janë të lidhura me nivelin ekonomik (nga i cili varet edhe efikasiteti i funksionimit të Shtetit) dhe aspak nga niveli i besimit apo i mosbesimit në krijesa imagjinare.

Ndaj nuk është afetarizmi, mungesa e besimit në krijesa imagjinare, ai që sjell rritje të dukurive të dënueshme, por madje mund të pohohet pikërisht e kundërta, disa nga dukuritë më të dhunshme në rrafsh botëror gjenden në mjedise me prani shumë të fuqishme klerikale dhe sidomos abrahamike. Mafia italiane, ruse, meksikane dhe i shumëpërfoluri terrorizëm islamik e para tij hebraik kanë lindur dhe janë të tejngopura me rituale e parime abrahamike - janë të famshme skenat e pranimit në organizatat kriminale duke u betuar mbi figura "shenjtorësh" apo të klerikëve të ndryshëm që japin uratë përpara akteve terroriste. Kjo ndodh pikërisht sepse doktrina abrahamike, në mos i nxit, krijon rrugëdalje, krijon justifikime dhe jep falje për këto dukuri.

Në fund mund të themi që afetarizmi është një produkt intelektual i formuar në shekuj, një produkt i diktuar nga historia, nga nevoja për të ruajtur identitetin dhe një shoqëri të shëndetshme.

Ne, si shqiptarë, nuk kemi nevojë për të besuar në "zot", e më pak akoma për të bërë sikur besojmë në "zot". Për të bërë historinë tonë e për të zhvilluar kombin kemi nevojë për të besuar më shumë te njeriu, te njëri-tjetri.

http://ateistet.org/sk1209399x

13
Teologjia / Disa thenje ateiste
« ne: 22-05-2012, 21:20:04 »

14
Teologjia / Disa thenje ateiste
« ne: 22-05-2012, 21:19:22 »
Vetëm ideja kombëtare e zhvilluar me anën e shkollës laike mund të sjellë lumturi, bashkim, bashkëpunim dhe prehje, në një popull të përvuajtur si tonin.

Aleksandër Xhuvani

15
Diapazon / Sa e nderoni gjuhen
« ne: 07-05-2012, 22:34:22 »
Mundohem me aq sa kam njohuri, por ja që nuk mund t`ia gjej bishtalecin c-së...

Kush kërkon gjen  :)

Prektora  e thjeshtë për tu instaluar dhe praktike në përdorim ...


16
Muzika / Dio
« ne: 12-06-2011, 21:30:59 »
Shej un kam vetem keta albumet lart dhe me pelqen shume nuk di se kendon akoma, :)

Dio (zoti) ndërroi jetë në 16 Maj 2010 nga kanceri në stomak (R.I.P) sa keq, jeton akoma Elton Xhon ... ><

17
po ti ç`njeh nga politikat, strategjitë dhe jeta politike dhe private e Ramës ??? apo bëri Lanën ?? Çfarë risie ka sjellë Rama gjatë 2 mandateve të fundit si kryetar ?? Apo solli modernizimin, rafinimin e standartizimin e korrupsionit, se me thën të drejtën nuk vjedh në mënyrë fshatareske si Salët dhe Metët e krimba të tjerë që i rëndojnë këtij vendi ...

Ti lavjerës që turresh me shpatë në dorë më keq se ky moderatori demokrat, sheh dot objektivisht duke hequr perden ngjyrë rozë nga sytë, të vëresh antikomëtarizmin që gjeneron nga bunkieri i vazhdimsisë komuniste me individë si Erion Veliaj me shokë

Nejse mos të zgjatemi kot se për pak po më kapte ndjenja e tifozllikut, shikoni njëherë kandidatët para se të ulërisni e çirreni si në stadium, kemi :

Ed Rama - një pervers që erdhi siç thoshte tosi me thonj të palarë e tani kapardiset me kostume firmato, e nuk e kishte për turp të ndyshonte planin urbanistik në shumë raste për ca ryshfete të vogla miliona euro, mos të flasim për jetën private pastaj ...

Lul Basha - përveç ngjashmërisë vizuale me E. Hoxhën, ngjashmërisë politike  me babain shpirtëror Salën, vjen me një të kaluar të lavdishme ku arritjet që spikasin janë rruga Durrës - Kukës dhe 4 të vrarë në 21 Janar

Hys Milloshi - ky ... vk

18
Tema Aktuale / +++Live Ticker+++ Zgjedhjet Vendore 2011
« ne: 19-05-2011, 17:00:50 »
yyyy ça tifozlliku ...

unë jam me Mançesterin  :D

19
Teologjia / Ateizmi, tek çfarë besojnë mosbesuesit?
« ne: 19-05-2011, 16:50:15 »
Kjo Klarita besoj se e ka ruajtur të drejtën e autorit ...

http://ateistet.org/terminologji/ateizmi

20
Muzika / Whitesnake - Forevermore
« ne: 12-03-2011, 19:15:40 »
Tani mos prisni kohët e lavdishme, thoni shyqyr që si pleq kujtohen akoma për muzikë  hihihihi))  megjithse me ça lexova kishte kritika të mira

21
Muzika / Whitesnake - Forevermore
« ne: 12-03-2011, 17:39:52 »

22
Café Zerion ツ / Sa vjet mendoni qe do te jetoni
« ne: 29-01-2011, 19:04:11 »
Paj sipas disa statistikave bazuar në familje, mosha, sëmundjet, menyra e jetesës etj... i bie goxha do vite....


Mendoja më shumë ...   :)

23
Muzika / Death Metal, Alternative, GOTH, punk...
« ne: 21-01-2011, 22:54:41 »
Kingu e nise mirë me Arch Enemy, grup i arrirë teknikisht dhe me një vokal mbreslënës te Angela Gossow, për dy te tjerët smund të them gjë, nuk hyjnë në shijet e mia, ndoshta për Amon Amarth mund të them që janë shumë skenikë po vetëm kaq, për mua janë thjesht një grup normal pa ndonjë veçanti

24
Sa për te qarë hallin Metallica-t, krahasohen me Shajna Tuejn dhe A. Morriset, kanë mbetur akoma te albumi që i çoi drejt degjenerimit të tyre artistik (Black Album).

Kur i has ndonjëherë në Tv më duken si 3 shtëpiake të dëshpëruara që kanë marrë pastrusen (R. Truljo) për të plotësuar numrin e lojës së pokerit që luajnë çdo mbrëmje.

25
AdminZone / Vargmal.org
« ne: 21-01-2011, 22:20:48 »
Sipërmarrja vargmal.org ka nxjerrë numrin e dyte të revistës me emrin "Vargmal" Në ndryshim me numrin e parë ky numër ka dhe shtojcën "Grindje me Klerin" të autorit Ismet Toto




Ky "admini" i vargmal.org (pylltar) s`ma ha mendja që di gjë  :P


Faqe: [1] 2 3 4 5 6 ... 12