Profile of bilderberg

×

Permbledhja

bilderberg Zërist

Stats for bilderberg
Posts:   196 (0.040 per day)
Data e regjistrimit:   26-11-2007, 13:50:42
Last Active:   10-04-2009, 14:29:39
Age:  
Offline Offline

Messages - bilderberg

1
Kadarè dhe Agolli perjashtojne nga shkolla Fishten, Migjenin, De Raden etj…



Matura, hiqet Fishta e De Rada nga Letërsia


Nga Esmeralda Keta

Programet e reja orientuese të Letërsisë të Maturës Shtetërore kanë hapur debate në rrethet letrare. Studiuesi Behar Gjoka, kritikon në shumë pika programin orientues të letërsisë për gjimnazin e profilit të përgjithshëm. Sipas tij, është e pajustifikueshme mungesa e De Radës dhe e Fishtës apo përjashtimi total i letërsisë së hershme shqipe. Për sa i përket letërsisë bashkëkohore shqipe, për studiuesin Behar Gjoka nuk ka kuptim që ajo të vazhdojë të përfaqësohet vetëm me Agollin dhe Kadarenë, duke lënë në errësirë një kastë autorësh po kaq të mëdhenj. Ai shprehet se ky program orientues tregon më së miri se tekstet tona vazhdojnë të jenë peng i modelit të realizmit socialist.

Pak ditë më parë është publikuar programi orientues për letërsinë i Maturës Shtetërore. Ju, e keni parë këtë listë, dhe çfarë mendimi keni?

Ia vlen të bisedohet mbi listën, vetëm për arsyen se ajo tregon qartësisht nivelin e programit, të teksteve, të alterteksteve, të cilat bien ndesh me konceptet bashkëkohore të zhvillimit të lëndës Gjuhë Shqipe dhe Letërsi. Shkollat e nivelit të mesëm në botë, tashmë kanë në qendër tekstin, pavarësisht kohës, pavarësisht modelit, pavarësisht alternativës dhe metodikave të mësimdhënies. Teksti vështrohet si i vetmi mjet për të sendërtuar shprehi tek nxënësit dhe jo si mjet informues, jetëshkrimor apo mbi rrymat dhe metodat letrare. Pra, në fakt kjo listë dëshmon nivelin se si perceptohet letërsia në nivel zyrtar dhe mësimdhënës. Këtu unë i referohem programit të letërsisë për gjimnazet të përgjithshme.

Mendoni se këta autorë që janë zgjedhur plotësojnë të gjithë realitetin letrar të vendit tonë?

Brenda këtij koncepti krejt tradicional, që nxënësit i jep veprat rreth të cilave do të ndërtohet teksti, duke shënuar qysh në paraqitjen e kësaj liste disa momente të debatueshme,

Së pari: kemi një vështrim historicist të letërsisë, çka buron pikërisht prej konceptit mbizotërues në shkollën shqiptare, se letërsia është pasqyrë e rrethanave dhe e konteksteve shoqërore e historike. Kjo mbyllje, “prangim”, i letërsisë në këtë parim historicist, është ajo që quhet mbingarkesë dhe dije që duhet ta ketë një student i letërsisë, por jo një gjimnazist, i cili në programet bashkëkohore i duhet të formojë shprehi të leximit, të shkrimit, të të folurës, etj.

Së dyti: gjithnjë brenda konceptit klasik të shkollës vihet re, sidomos në letërsinë shqipe, kapërcimi i disa momenteve historike. Kështu, letërsia e hershme, e quajtur shpesh letërsi e vjetër, ku përfshihen Buzuku, Matrënga, Budi, Bardhi, Bogdani, në asnjë rast nga programet dhe testet e shkollës së mesme nuk janë trajtuar si pjesë e vlerave shpirtërore. Kjo nuk ndodh rastësisht, sepse edhe Instituti i Gjuhës e Letërsisë si dhe profesoratura e fakultetit këtë moment më së shumti e kundron si fakt gjuhësor dhe historik, dhe jo si periudhë që ka vlera letrare.

Së treti: gjithmonë jemi te letërsia shqipe, ku vihet re tek drejtimi i përgjithshëm, mungesa e Jeronim de Radës, si autor i dimensioneve më të gjëra letrare, e cila gati e vë në dyshim ekzistencën e letërsisë arbëreshe si nivel letrar, po të marrësh në konsideratë poemat e tij, trajtimet për letërsinë dhe artin, trajtimet për fatin e shqiptarëve dhe të kombit shqiptar. Mungon edhe Zef Skiroi, por është një mungesë shekullore e tij, e cila, sipas verifikimit sociologjik ka ardhur prej faktit se ishte anëtar i partisë fashiste. Po me De Radën ç’patën?

Po për sa i përket letërsisë bashkëkohore, ju do të donit që në këtë listë, përveç Kadaresë dhe Agollit të kishte edhe emra të tjerë? Nëse po, cilët do të ishin ata?

Problemi vjen e bëhet më i mprehtë tek letërsia bashkëkohore shqipe. Dhe me sa duket për programistët, tekstebërësit, testimhartuesit, kjo periudhë fillon dhe mbaron me Dritëro Agollin dhe Kadarenë. Dy korifenj të realizmit socialist, të cilët kanë hartuar edhe libra cilësorë. Por, nëse do të lexohej dhe shqyrtohej si vlera letrare që e kanë shpërfillur modelin e realizmit socialist, nuk ka kuptim më të flitet për letërsinë bashkëkohore dhe të mos përfshihet Martin Camaj, poeti, prozatori, dramaturgu dhe studiuesi i gjuhës e letërsisë shqipe. Nuk ka kuptim të mos jetë pjesë e shqyrtimeve letrare Anton Pashku, tregimtari, romancieri dhe dramaturgu më modern i letërsisë shqipe (mos vallë funksionon ende koncepti i letërsisë jashtë kufijve që mungon Anton Pashku, Ali Podrimja, Azem Shkreli, etj). Nuk ka kuptim të flitet për letërsi bashkëkohore dhe të vijojë të përjashtohet krijimtaria e Kasëm Trebeshinës, prozator, dramaturg, poet, eseist, jo fort i shpeshtë në letrat shqipe. Po ashtu, sa e mjerë dhe e mangët duket tabloja e vlerave që ofron lista e programit orientues kur mungon Arshi Pipa, poeti, kritiku dhe studiuesi më i dalluar i viteve ‘44 e këtej në letrat shqipe. Me sa duket hartuesit, përpunuesit dhe “shkoqitësit” e programeve të letërsisë janë peng i modelit, qoftë shkrimor, qoftë verifikues të realizmit socialist, që një pjesë shumë të madhe të autorëve i përjashtonte për arsye të kleçkave biografike dhe pjesën tjetër, që i shërbenin ideologjisë së kohës dhe modelit të realizmit socialist, i emëronin si shkrimtarë “gjeni dhe të jashtëzakonshëm”.

Po për sa i përket mungesës së Gjergj Fishtës në këtë program orientues?

Prè e verifikimit biografik në këtë listë ka rënë edhe Gjergj Fishta. Fishta u mësua tashmë.

GazetaShqiptare, 15 02.2009 http://balkanweb.com/gazetav5/artikull.php?id=53292 

2
Shqiptaria / Agjenti serbo-arab imami “Kràsn-iq”
« ne: 30-03-2009, 15:46:24 »
Brandon, po e zeme se do ndahemi nga feja e arabeve, por, si thua ti, te zgjedhim fene e Serbise, Portugalise, Spanjes dhe te Rumanise???


Feja e krishtere dhe ajo muslumane i perkasin te njejtes rrace magjypo-aziatike!!!
Arabet jane rrace semite ashtu si dhe hebrenjte nga te cilet ka lindur dhe krishterimi!!!
jezu krishti i smito-arabeve ka luftuar thjesht per popullin e vet semit, ka luftuar per te larguar nga trojet semite  perandorine romake!
Krishterimi nuk eshte gje tjeter veçse nje forme tjeter e feve hebreje dhe asaj islame !!
Kush proagandon fene e krishtere propagandon edhe ate islamike dhe anasjelltas !!!


3
Mijera tone ndotje hidrokarbure pushtojne bregdetin e Semanit‏ ne Fier.


Mijera tone hidrokarbure kane pushtuar keto dite gjithe bregdetin e Semanit dhe me gjere. Shirat dhe dalja e lumit Gjanice ka bere qe nje vije bregdetare prej me shume se 13 kilometra te pushtohen nga sera dhe mbetje te tjera hidrokarbuesh dhe kafshe te ngordhura. Kryetari i komunes Topopje Sotir Zarka jep alarmin, - “Do te hedh Albpetrolin ne gjyq si shkaktarin kryesor te kesaj ndotjes”

Shirat e fundit dhe dalja e lumit Gjanice ne Fier ka bere qe mijera tone hidrokarbure te mbushin bregdetin e Semanit. Kjo rrezikon jo vetem braktisjen e plazhit me te madhe ne zonen e Myzeqese por ai eshte bere nje ndotes potencial ne nje gjatesi prej 13 kilometra te vijes bregdetare. Ajo fillon nga plazhi i Pishe-Poros, Darzezes, Semanit e deri ne Divjake. Kjo duket qarte ku shumkush prej nesh shkon keto dite ne kete vije bregdetare. Tonelata te tera sere dhe nafte jane derdhur dhe po derdhen duke ndotur plotesisht vijen bregdetare ne kete zone.

Pikerisht eshte plazhi i Semanit ai i cili dikur ka qene nje nga plazhet me te frekuentuara per reren kuruese, sot eshte i mbushur me sere dhe vajra ose dhe me kafshe te ngordhura te prura nga vershimet e lumenjve te zonave nafte mbajtese te Roskovecit qe derdhen ne lumin e Hoxhares dhe shkojne drejt ne Detin Adriatik. Ne kushtet e krijuara askush nuk i afrohet bregut te detit pasi nuk guzon do te futesh nga vatrat e seres qe jane formuar ne gjithe zonen e Semanit. Ketu rera eshte teper kurative, pylli me pisha teper shlodhes, por kur vjen puna te afrohesh bregut te detit si dhe uji eshte teper i ndotur. Sera ka zaptuar te gjithe siperfaqen e ujit, dhe po te vazhdoje keshtu edhe kete vit fieraket do ta braktisin perfundimisht Semanin - thone peshkataret Llazari, Trifoni, Selimi dhe Gezimi.

Edhe ne e kemi te veshtire te peshkojme se peshku i largohet ndotjes se ujit. Kjo eshte njera ane. Kemi frike se mos marrim ndonje infeksion. Vetem me pak me shume vemendje, ky plazh do te behej nder me te populluarit ne vend.” pohojne ata. Duke pare vendin e frekuentuar ne kete plazh dhjetra biznesmene kane investuar per te ngritur bizneset e tyre por kjo gjendje i ka bere me frike. Ata jane te trembur dhe njeri prej tyre Aleks Dauti, nje emigrant nga Greqia duke pare se gjithe bregdeti ishte i mbushur me sere shprehet pesimiste duke menduar edhe falimentin ne kete rast. Kam bere gati dokumentet qe te investoj ketu por me sa shohe kete vere ne kete gjendje nuk do te kete pushues. ”Jemi ne veshtiresi te shumta.

Kemi krijuar ambiente komode dhe relaksuese per pushuesit, por duket se kete vit nuk do te kete asnje te tille -thote Zaim Krasniqi nje bizesmen tjeter qe ka investuar ketu. Ndotja eshte shume e madhe dhe kemi frike se mos nuk afrohet njeri ne kete ambient ku shikohet qarte se ne ne cgjendje eshte ky bregdet. Ne do te presim se mos situate permiresohet ne rast se nderhyn shteti ne kete zone me resurse te medha natyrore.” Por alarmin SOS e ka dhene edhe vete kryetari i komunes se Topojes Sotir Zarka. Ai ka shprehur fare hapur friken per braktisjen e ketij plazhi nga pushuesit. “ Ndotja ne kete zone esthe vertete skandaloze shikoni sot si eshte katandisur. Nuk mund te afrohet asnje pushues pasi shikon qe ne ujrat e bregdetit te semanit derdhen gjithe mbetetjet e naftes, dhe gjithfare mbeturinash te tjera.

Shkaktar kryesore per kete gjendje te krijuar jane kompania Albpetrol, Ministri i Turizmit, Ministri i Mjedisit. Nje nga plazhet me te bukura ne vend, me nje vije bregdetare prej 13 kilometrash ndoten nga kompania Albpetrol. Dhe gjithe ndotja vjen nga kanal i Roskovecit dhe nga kanali i Vijes se Ngjales.” Kryekomunari Sotir Zarka, tregon se gjate ketij viti dhe ne vazhdim nepermjet ketij kanali kane ardhur ne bregdetin e Semanit me tonelate te tera hidrokarbure duke ndotur totalisht vijen bregdetare dhe ne kete menyre afrimi i pushueseve eshte teper i veshtire. Zarka, teper i shqetesuar per kete situate alarmante shton se ai do te ndjeke rrugen ligjore per te ndeshkuar kompanine Albpetrol ne menyre qe kjo e fundit te stabilizoje situaten duke mos derdhur mbetje ne kanalin qe derdhet ne det. Disa here nepermjet shkresave te ndryshme zyrtare i kemi kerkuar kesaj kompanie te gjeje nje rruge tjeter per derdhjen e mbetjeve te naftes.

Tashme ka ardhur momenti qe une si kryetar komune te ndjek rrugen zyrtare situaten e krijuar dhe per kete kam marre edhe nje avokat per ta hedhur ne gjyq kompanine Albpetrol”. Ndergjegjesimi i kompanive ndotese eshte e vetmja menyre per rregullimin e situates se krijuar perndryshe edhe kete vit mijera njerez do te braktisin kete plazh.

4
Te me falni qe materjalin e kam sjell ne gjuhen angleze, por kjo eshte bere qellimisht per tu dhene mundesi edhe te huajve ti lexojne meqense funderinat qe e quajne veten gjuhetar te gjuhes shqipe por qe jane zvarranike te pafte te Akademise se Gjuhes Shqipe dhe qe e therrasin veten gabimisht "intelektuale" dhe "shkencetar" nuk duan te nxjerrin ne drite te vertetat e gjuhes sone shqipe se kane frike, se jane skllave ashtu si politikanet homoseksual qe kemi ne pushtet ....
Ka ardhur koha qe gjeneratat e reja dhe brezi i ri te kryej nje revolucion thelbesor per ti hedhur keto plehra anti-shqiptare qe po shtremberojne kulturen dhe ardhmerine tone, atje ku e kane vendin ...
Lexim te kendeshem!

___________________ ___________________ ___________________ __________



Albanian Language and the connection with the Q-Celtic /Keltic languages !!

The first historical evidence of Celts/ KELTS is to be found in the writings of the Ancient Greeks and Romans, who distinguished the Celts as a separate people speaking a distinctive language.
We must take in consideration that when scholars talk about Celts, they are not talking about a particular "race", or about natives of specific regions now associated with the Celts, or about adherents of any particular religion. Nor are they making arbitrary terminological distinctions, they are talking about Celtic language speakers and their cultures.
Celts were a diverse group of independent, indigenous tribal societies.
While similarities in language, artefacts, religion and social structures are known, each culture had its own language and traditions. The Celts rarely used their written language, passing along beliefs, knowledge, and wisdom through oral traditions, in the same way as the Illyrians/ Albanians did.

Proto-Celtic culture formed in the Early Iron Age in Central Europe (Hallstatt period). By the later Iron Age (La Tène period), Celts had expanded over wide range of lands from Ireland and the Iberian Peninsula in the west, to Balkans and Galatia (central Anatolia) in the east.
The Hallstatt culture is commonly linked to Proto-Celtic and Celtic populations in its western zone and with (pre-)Illyrians in its eastern zone. Archaeologists associate the Illyrians (that are the ancestors of the Albanians) with the Hallstatt culture, an Iron Age people noted for production of iron and bronze swords with winged-shaped handles and for domestication of horses. The Illyrians occupied lands extending from the Danube, Sava, and Morava rivers to the Adriatic and Jonian Sea and the Sar Mountains. At various times, groups of Illyrians migrated over land and sea into Italy.
The Illyrians were Indo-European tribesmen who appeared in the western part of the Balkan Peninsula in a period coinciding with the end of the Bronze Age and beginning of the Iron Age
Reference:
“ Kipfer, p. 251- . "...Illyria extended from the Danube River southward to the Adriatic Sea and from there eastward to the Sar Mountains. “The Illyrians, descendants of the hallstatt culture, were divided into tribes, each a self-governing community with a council of elders and a chosen leader."
• Kohl and Fawcett, p. 134. "They were emphatically developed by S.P. Tolstov (1946; 1947b), whose original contribution was to include the Thracian-Illyrian population (the Hallstatt culture)..."
• Kuhn, p. 455. "...of the Middle Danube Urnfield group persisted in the eastern Alpine and the north and east Adriatic area where the Illyrian Hallstatt culture arose in the following centuries best known through its celebrated Hallstatt cemetery and the situla art."
• Crystal, p. 217. "...908 History Early Iron-Age settlement at Hallstatt; later Illyrian settlers driven out by the Celts; part of Roman Empire until 5th-c, then occupied by Germanic tribes, most significantly Bavarians;..."
• Kipfer, p. 526. "...(syn. Sopot Lengyel) Sopron: Early Iron Age cemetery of the Hallstatt C period in western Hungary. Cremation burials under barrows were...human figures. “Artifacts from the area indicate Neolithic, Bronze Age, Illyrian, and Celtic settlements before the town's becoming the Roman municipium of Scarabantia. sorghum: A cereal grain plant, probably originating in..."
Kipfer, p. 591. "Venus figurine Veneti: An Illyrian people who came from the east and took possession of...the Golasecca, Villanovan, and Etruscan cultures and with the transalpine Hallstatt culture."


Genetic, history, and archaeological researcher and writer Stephen Oppenheimer suggests the Celts were a Mediterranean people first established in what is now southern France by the end of the last glacial maxium, around 11,000BC.

Celtic groups began a south-eastern movements into the Balkan peninsula from the fourth century BCE. From their new bases in northern Illyria and Pannonia, the celtic Gallic invasions climaxed in the early third century BCE, with the invasions of Macedonia, Thrace and Greece.
According to legends, 300 000 Celts moved into Italy and Illyria (“The Celts: A history” by Daithi O Hogain). By the III century, the native inhabitants of Pannonia were almost completely Celticized (Pannonia and Upper Moesia. A History of the Middle Danube Provinces of the Roman Empire. A Mocsy, S Frere).

One of the most influential tribes of the Balkans, the Scordiskoi, had established their capital at Singidunum in 3rd century BC. Taking into consideration the Cletic tribe Skordiskoi, so much present in Dardania (modern Kosova) from the 3 century BC and its …ending “-oi”, common on both tribe names, we may guess that we have to deal, like on the case of Japodes, a mixing Celto-Illyrian tribe, with Dardanian- Celtic symbiosis of two tribes.

Celtic languages are descended from Proto-Celtic, or "Common Celtic" and are part of the Indo-European family of languages just as English and Albanian are, but they belong to an entirely different branch of this family ( the Celtic Branch) and are more different from English than German or French.
Also note that the Celtic languages should not be viewed in the same manner as the Germanic or as the Slavic groups whose members are closely related to each other, but rather as a supergroup whose members are considerably distinct.

The Celtic languages have unusual features within the Indo-European family, which may be due to greater influence from the non-Indo European languages they displaced and/or to greater retention of archaic forms of Indo-European.
The languages spoken by the early Celts of Europe are collectively known as Continental Celtic. Some of the forms of Continental Celtic have been partially reconstructed, including Gaulish, Celtiberian and Lepontic. Evidence for these languages includes inscriptions such as the Druidic Coligny Calendar.

Insular Celtic (insular = of the islands), which is further split into the "more modern":
-Goidelic (Q-Celtic) include Irish Gaelic, Scots Gaelic and Manx.
-Brythonic (P-Celtic) including Welsh, Breton, and Cornish
The differences between P and Q Celtic Languages are most easily seen in the word for “son”, “mac” in Q (hard K sound) and map in P languages. P-languages have a slightly simpler structure and are younger than the Q-languages which are more old. The label Q-Celtic stems from the differences between this early Celtic tongue and the latter formed P-Celtic.

Interesting to note that ancient Scotland was also called ALBANIA or ALBANY, and the island of Britain itself was called ALBION. The Latin word ALBA [meaning white] mustn’t be confused with the more widespread indo-european word meaning “mountain”, because both words have entered the English language: “Alpine” and “Albino”. All these names mean "white cliffs" or "white mountains", which is how they look when one approaches them from the sea. The celtic Picts were a confederation of tribes in what was later to become eastern and northern Scotland from Roman times until the 10th century. They lived to the north of the Forth and Clyde valley and have been the descendants of the Caledonii and other tribes named by Roman historians or found on the world map of Ptolemy. Pictland, also known as Pictavia, became the Kingdom of Alba also known as 'Albania', during the 10th century and the Picts became the Fir Albainn, the men of Alba.
Is possible that the British Isles were populated by members of the Mediterranian sub-branch of the white family, who were themselves akin to the ancient Iberian, Balkan and Mediterranean peoples.
Indeed, Celtic origin myths recorded in Medieval Scotland and Ireland suggest a possible beginning in Anatolia and then to Iberia via Egypt. There are records of Celtic mercenaries in Egypt serving the Ptolemies. Thousands were employed in 283-246 BC and they were also in service around 186 BC.

Apparently, of all the world languages, Albanian is particularly closely related to Q-Celtic, such as Irish. The relationship seems more or less evident, and it wouldn't be too difficult to find some completely regular correspondences [they are pretty close]. Surely enough, all lexemes are within the basic lexics.
Also note that neither Welsh nor Breton are particularly close to Irish, therefore including Albanian into the Celtic group might in fact be reasonable.
The words are most in dialect taken from Isidore Dyen's IE database from the 60s.

NOT
Albanian NUK
Irish NI

WE
Albanian NE
Breton NI
Irish INN, SINN
- The /n/-root is present only in Italic, Welsh, Breton and Albanian. Others have /m-/ or /w-/ or similar.
PIE had *wei for nominative, *n.s-me- in other cases. The *n.s part occurs in Hittite (anz-), Germanic (uns-), and OCS (ny, nasU, namU).
Also Italic, Celtic and Albanian, where by analogy it's also used in the nominative.


ONE
Albanian NJI
Breton UNAN
Irish AON

TWO
Albanian DY
Irish DO

THREE
Albanian TRE/ TRI (dialect form)
Irish TRI

WATER
(Note this rather unique coincidence in "water")
Albanian UJ
Irish UISGE

FATHER
Albanian AT
Irish ATHAIR (Irish exhibits the Celtic loss of Indo-European p. Athair is related
to pater and father)

MAN
Albanian BURRI
Irish FEAR (The Irish is from PIE *wi:ros, and cognate with Welsh _gwr_)

-Albanian “burrë” is:
*wirH1-os. Alb. burrë 'ruler, warrior, husband, man; distinguished/brave/courageous person' from
*wH3r.H1-no with laryngeal hardening of *w to *b, *-r.H1- > -ur- (cf. *gWr.H1-u >
Alb gur, Watkins)
and *-rn-> -rr as regular outcome, if we assume reduced o-grade form *woiH1-'to pursue with vigor, desire' related to *wiH1-ro …(cf. also Dacian royal name Bure-bista and maybe tribe name Li-burnoi, cf. Alb li-gjëroj 'to discourse, orate, cf. Latin ser-mo < *ser-) Dalmatian place name Burnum): OIr fer 'man, husband', Lat vir 'man, husband', OE wer 'man, husband' (NE werewolf), Lith vyras 'man, husband': Av vi:ra-'man; person', Skt vi:rá- 'hero; (eminent) man, husband'.

Alb i ri: 'young' from *uriH1-os (*os > ) with long stressed /í:/ due to laryngeal and proverbial aphaeresis of unstressed initial syllable; trim 'dare-devil, berserker; brave, lion-hearted' from prefixed and suffixed form t-ri-m: Toch A wir 'young, fresh' (Mallory-Adams wiHxros 203.)


GRASS
Albanian BARI
Irish FEAR

It has the same law /f/ : /b/
Barí= shepherd, as collective noun from *pH2ar−i, Bareshë= shepherdess (cf. Latin “pastor” , Armenian “hoviv” ) and Bari=grass, herbage with stress in first syllable from *pH2a−ru. It must be not confused with bari=drug, medicine.
-eshë is a usual suffix for feminine gender in Albanian (bukuroshe= pretty girl /from pretty/, perëndeshë = goddess.
Friday = E premte is the sacred day of the ' Old Illyrian Godess of Love ' ) References: See Albanian Inherited Lexicon in PIEML.
This voicing of bilabial stop seems to belong to different chronological layer and is a result of metathesis of laryngeal.
It is attested in many derivatives (see below). This impact of laryngeals in Albanian makes quite clear that Albanian Language was one of the first languages that was separated from the PIE tree, whence its devilishly hard character for different linguists.


EYE
Albanian SYNI / SY
Irish SUIL (Long ú, “súil”. The other word for eye is “rocs”)
Note that this a unique Irish-Albanian isogloss not found in any other IELs / Institute of English Language Studies.


FOUR
(Note the /k-/ : /c-/ correspondence)
Albanian KATER
Irish CEATHAIR (Irish “C” is always pronounced as “K” )

The '/k-/ : /c-/' correspondence reflects derivation from PIE *kW. Welsh language _pedwar_ as well. Well-nigh universal in Indo-European. Welsh /pedwar/, Germanic /fidwor/ sound like a far cry from /ceathair/.
That's why is Q-Celtic, not P-Celtic.

FOOT, LEG
Albanian KAMBA/ KAMA / KOFSH
Irish COS

BARK (of tree)
Albanian KUJA
Irish COIRT

WHEN
Albanian KUR
Irish CATHAIN
"Cathain" is interrogative, as "WHEN" and as "KUR".

WHO
Albanian KUSH
Irish CIA
(Where and Who are 'wh- words' - the initial consonant descends from PIE *kW, as in English. Cé, actually, in modern Irish. Cia is probably Classical Irish. )

WHERE
Albanian KU / CKA/ CA (dialect form)
Irish CA
Cá, actually, and it does not mean just "where", but also "what" or "which", in some of the dialects.

WORM
Albanian KRYM / KRIMB (standard)
Irish CRUIMH (PEIST) (Cruimh, crumhóg, péist. Note: /d-/ : /cr-/)

TREE / WOOD
Albanian DRUNI / DRUJA
Irish CRANN
Celtic DRUID

But /cran/ and /druni, druja/ seem to be a particularly close match. The Celtic priests worshiped the tree as a God and so is that the word “dru” became "druid".

EARTH
Albanian DHEU
Irish CRE (Cré means earth as in clay. There are also the words talamh and ithir.)

BURN
Albanian DJEG
Irish DOGHADH (Dóghadh, or in new orthography dó)

Cf. Breton /devin/, Latin /foveo/, Wakhi /thau/, they're all different to some extent.
Only Lith. /degti/ is sufficiently close. Tocharian /tsak/ is also close, but Tocharian seems related to the Italo-Celtic (or a broader) group in several ways, so there's a good reason for it to be close.

DRY
Albanian THAT
Irish TIRIM

FISH
Albanian PESHKU (dialect= PISK)
Breton PESK
Irish IASC

Note /d-/ : /d-/ : /l-/ (Albanian : Breton : Irish)
Only Italic and Germanic languages have */pesk/.
Indo-Iranian had */masi/ while Balto-Slavic had */zuvis/ which effectively excludes both of them, since */pesk/ is an innovation limited to Western Europe.
Irish "iasc" exhibits the Celtic loss of "p-", and it is of course related to piscis and fish. The Breton word is a loan from Latin.


HAND
Albanian DORA
Breton DORN
Irish LAMH

TALK/ SPEECH
Albanian LLAFOS
Welsh LLAFAR (utterance, speech)
Irish LABHAIR (to speak)
Breton LAVAR (word, utterance)



DAY
Albanian DITA
Welsh DYDD
Irish LA
- Lá: However, weekdays begin with the old word dé: Dé Luain = Monday, Dé Máirt = Tuesday, Dé Céadaoin = Wednesday, Déardaoin = Thursday, Dé hAoine = Friday, Dé Sathairn = Saturday, Dé Domhnaigh = Sunday.


WIFE
Albanian GRUJA
Breton GWREG

NAME
(Note the loss of PIE /n-/)
Albanian EMAN
Irish AINM

COLD
Albanian FTOFT
Irish FUAR

DOG
Albanian KJENI/QENI (GEN)
Breton KI
Irish GADHAR (Dillon-Ó Cróinín's )
-The other literary Irish word for "dog" is "Cú", which is related to Breton "ki", Welsh "ci", and Latin "canis". "Madadh" and "madra" are the preferred words further north - "gadhar" is above all Munster Irish.
…Only /k-/ instances count here that leaves us with the "Kentum" languages which are bound to Western Europe.

LOUSE
Irish MIOL
Albanian MORR

NOSE
Breton NOZ
Albanian NATA
Irish OIDHCHE

STAR
Albanian YLL
Irish REALT

WHITE
Albanian BARDH
Irish BAN

BELLY
Albanian BARK / BEL
Irish BOLG
PIE (pre indo-european) *bHelg^H.
Old High German BALG
Old Norse BELGR (the “-r” is the nominative singular ending)
One can pinpoint the isogloss as Albanian-Irish by noticing a nearly complete coincidence in the second syllable /-rkV/ : /-lg/.


Albanian is not close to any group in the East. It is a "Kentum"-type language located somewhere within the Western European habitat and language.
Also, there seems to be roughly the same distance in Irish-Albanian-Welsh (and possibly Latin) rows, while other European Kentum languages like Germanic and ancient Greek stand a little aside. Because we have (once again):…

uisce- uit (alb)- dwr- *unda (Umbran "uttor")
athar- ati (alb)- tad- pater
suil- syni/suni (alb)- llygad- oculis
croidhe- zamber (alb)- calon- cordis
teanga- gjuxena (alb)- tafod- lengua
ceathair- kater (alb)- pedwor- quattur
ainm- ember (alb)- enw- nomen

On this basis, Albanian seems to go either into the Celtic and into Latin/Italo-Celtic supergroup.
And, such innovations as uisce/uit < *uidwr(?) and suil/suni < *ocsulis (?), morr/miol (louse), ainm/ember/enw < *onomen, seem to brand Albanian and Irish (and possibly Welsh) as a group which apparently had a single source at one time.

link:

5
Tema Aktuale / Si e ushqen EDI RAMA Mafien e Ndërtimit
« ne: 17-03-2009, 19:04:44 »
Intervistë me kreun e ZMK-së, Altin Goxhaj: Si e ushqen Edi Rama mafien e ndërtimit dhene Gazetes Standard publikuar ne dt 17 Mars 2009

Altin Goxhaj, drejtuesi i Zyrës për Mbrojtjen e Konsumatorëve, rrëfen përmes gazetës “standard” peripecitë dhe vështirësitë që po has duke protestuar kundër Bashkisë së Tiranës. Ditët e fundit ai është angazhuar në një reagim qytetar në lidhje me 30 leje ndërtimi që kryetari i kësaj bashkie i ka dhënë Mihal Delijorgjit, një prej të akuzuarve nga drejtësia shqiptare si shkaktar i tragjedisë së Gërdecit. Goxhaj kërkon që Rama të shpjegohet për këto leje ndërtimi që kapin shifrën e 100 milionë dollarëve dhe çfarë pjese të kësaj shifre ka marrë ai. “Këto leje që kemi publikuar ne, tregojnë pikërisht se kush është mafia e ndërtimit që po shkatërron qytetin tim, tregojnë se si është ushqyer nga Bashkia Tiranë kjo mafie që vrau 26 vetë dhe ngre pyetjen kryesore: Sa përqindje ka përfituar Edi Rama nga këta 100 milionë dollarë?”, - shprehet kreu i ZMK-së.



Z. Goxhaj, ZMK-ja ka akuzuar kreun e Bashkisë së Tiranës, z.Rama se ka pasur marrëdhënie me një prej shkaktarëve të tragjedisë së Gërdecit, Mihal Delijorgji. Ku konsistojnë akuzat e ZMK-së?

Gjithkush ka të drejtë të marrë një leje ndërtimi nëse plotëson kushtet, por këtu pyetja që shtrohet, është se si ka mundësi që megjithëse bizneseve të ndërtimit dhe qytetarëve që u duhet të presin me vite për të marrë një leje ndërtimi, Delijorgjit i janë dhënë jo një, jo dy, jo tre, por 30 leje ndërtimi që të gjitha bashkë kapin një vlerë prej 100 milionë dollarësh. Këto leje që kemi publikuar ne, tregojnë pikërisht se kush është mafia e ndërtimit që po shkatërron qytetin tim, tregojnë se si është ushqyer nga Bashkia Tiranë kjo mafie që vrau 26 vetë dhe ngre pyetjen kryesore: Sa përqindje ka përfituar Edi Rama nga këta 100 milionë dollarë?
Raportet e ngushta të Edi Ramës dhe të mafies delijorgjiane përtej thashethemeve vërtetohen në mënyrën më të qartë tek 30 lejet e ndërtimit me të cilat Rama ka shpërblyer Delijorgjin. Vetëm këto tri leje që janë dhënë dy muaj para shpërthimit të Gërdecit tregon se kush janë klientët dhe miqtë e afërt të Edi Ramës dhe klanit të tij. Këto ditë ka hasur disa debate mbi uzinën “Dinamo” dhe ndërtimin e shkollave aty. Unë mbetem i çuditur se si ka mundësi që prej 8 vjetësh në Tiranë nuk është ndërtuar nga Bashkia Tiranë asnjë shkollë dhe pikërisht këto ditë bashkia po ngre disa pretendime për uzinën “Dinamo” për punë ndërtimi të një shkolle dhe ndaj dhe ngre një pyetje për Edi Ramën: Ç’lidhje ka debati për uzinën “Dinamo” me një leje që ka Delijorgji në uzinën “Dinamo”? A mos po bëhet këto ditë Bashkia Tiranë avokate e pronave të Delijorgjit?



Lejet e ndërtimit që ju përmendni, në çfarë periudhe janë dhënë nga Bashkia e Tiranës?

Lejet që kam botuar i janë dhënë Delijorgjit vetëm dy muaj para shpërthimit të Gërdecit. Unë kam 1 vit që po protestoj kundër betonizimit të qytetit tonë nga politika antiqytetare e Bashkisë Tiranë dhe po 1 vit nga protesta që kam bërë për vënien para bankës së drejtësisë së shkaktarëve të Gërdecit. Një vit më parë kujtojmë fytyrën e Delijorgjit, duke qeshur kur hipte shkallët e gjykatës dhe sot ne kemi fakte për 30 leje ndërtimi që ky njeri ka marrë nga kryetari i Bashkisë Tiranë. Të qeshurat e tij i kuptojmë sot, kur shohim se si ky njeri merrte edhe tri leje ndërtimi në ditë në një kohë kur bizneset e ndërtimit presin me vite edhe për një leje të vetme ndërtimi. Fakti se si një monstër si kjo ka marrë jo një, dy, tre, por 30 leje ndërtimi (që kapin një vlerë prej 90 milionë dollarësh) tregon se kush është mafia e ndërtimit që ka betonizuar qytetin e Tiranës, që po shkatërron çdo hapësirë të gjelbër, çdo hapësirë sportive dhe çdo hapësirë publike.


Jeni treguar shpeshherë kritik ndaj performancës së Bashkisë së Tiranës, kryesisht me lejet e ndërtimit, betonizimin dhe mungesën e hapësirave publike...

Ky qytet po vdes ngadalë çdo ditë prej 9 vjetësh, duke marrë formën e një Gërdeci betonizues që u merr jetën qytetarëve të Tiranës çdo ditë e nga pak. Tirana e sotme është një lloj Gërdeci që po shkatërrohet nga Delijorgji dhe Delijorgjët e tjerë të Bashkisë së Tiranës dhe të Edi Ramës.
Tirana sot është në krizën më të madhe të historisë së vet. Asnjëherë Tirana nuk ka qenë më keq se tani. Edhe në kohën e bombardimeve të forcave aleate Tirana kishte shpresë që një ditë mund të bëhej një qytet, por sot Tirana është betonizuar kaq keq dhe janë zhdukur dhe po zhduken të gjitha hapësirat e gjelbra dhe publike në atë përmasë sa pas disa dekadash, ky qytet do të braktiset masivisht nga qytetarët e vet, pasi jetesa po bëhet e pamundur. Mjafton të shohësh “Komunën e Parisit”, këtë lagje absurde që të kujton disa filma distopianë që të kuptosh se çfarë do të thotë vizion urbanistik i Edi Ramës. “Komuna e Parisit” është një lloj Gërdeci i betontë ku çdo ditë e çdo natë shkurtohet nga pak jeta e banorëve të vet nga stresi i ngjeshjes demografike, i dendësisë urbane më të madhe jo vetëm në Evropë, por në nivel botëror. Askund nuk gjen një lagje si “Komuna e Parisit” në asnjë vend të botës. Dhe për më tepër që kryetari Rama planifikon që pikërisht në atë zonë të rrisë edhe më tej sipërfaqen e betonuar për klientët e tij të afërt duke shkatërruar Liqenin Artificial, kopshtin botanik, kompleksin e pishinave, kompleksin sportiv “Dinamo”. Askund si tek Parku i Liqenit Artificial nuk ndërthuren në mënyrë kaq komplekse të gjitha shkatërrimet e mundshme që i janë bërë Tiranës: shkatërrimi i ambientit, i hapësirave sportive dhe argëtuese, shkatërrimi i hapësirave publike dhe shkatërrimi i historisë së këtij qyteti. Dhe pas tyre qëndrojnë si gjithmonë interesat e ngushta, private dhe korruptive të klanit Rama dhe të delijorgjëve të tij.


Ju keni protestuar disa herë lidhur me këto dukuri. Çfarë përgjigjeje keni marrë nga bashkia?

Sa herë ne protestojmë apo paraqesim kërkesa pranë Këshillit Bashkiak për transparencë apo për interpelanca, bashkia vetëm hesht apo sulmon. Ashtu si çdo herë tjetër, kur unë protestoj kundër bashkisë, del papagalli i bashkisë dhe seç përrallis për LSI-në, a thua se protestat e qytetarëve s’mund të jenë të qytetarëve, por vetëm të kundërshtarëve politikë të Ramës. Ajo që s’kupton bashkia, është se qytetarëve të Tiranës u ka ardhur thika në kockë dhe vjen një ditë kur qyteti zgjohet. Deri më sot bashkia jo vetëm që nuk pranon të përgjigjet ndaj pyetjeve mbi korrupsionin betonizues të qytetit, por mbi të gjitha ushtron presione nga më absurdet deri edhe duke më vënë gjoba mua dhe familjarëve të mi për të më mbyllur gojën. Unë personalisht kam hedhur në gjyq Bashkinë e Tiranës për gjoba absurde që i kanë vënë familjes sime në shenjë presioni për të më mbyllur gojën, por unë as që kam ndërmend të ndalem dhe në ditët në vazhdim do të shihni hapa të tjerë në mbrojtje të qytetit nga mafia e ndërtimit e klikës së kryebashkiakut.


Bashkia e Tiranës thotë se e ka gati planin urbanistik të Tiranës, po ende nuk e ka dorëzuar në KRRTRSH. A përbën kjo shkelje të të drejtave të qytetarëve dhe konsumatorëve shqiptarë në të drejtën për të pasur një plan urbanistik?

Unë nuk besoj që Bashkia Tiranë ka pasur ndonjëherë ndonjë plan urbanistik. Një plan urbanistik ishte një nga premtimet e para të Ramës në vitet 2000-2003 dhe unë në atë kohë kam qenë një ndër përkrahësit e tij, por sot prej 9 vitesh në drejtim të Bashkisë së Tiranës ky njeri nuk ka lejuar kurrë realizimin e një plani rregullues, sepse një plan rregullues do të thotë më pak betonizim i hapësirave publike dhe të gjelbra, më pak konkurse të trukuara holandeze për të shkatërruar qendrat e këtij qyteti, do të thotë më pak korrupsion miliardash.
Rama s’ka asnjë plan rregullues. Ai ka vetëm disa faqe të printuara me ngjyra të cilat i përdor për të mashtruar qytetarët. Do ta shihni vetë kur të detyrohet t’i dorëzojë qeverisë planin rregullues që të kuptoni se çfarë paçavureje është ajo.

Intervistoi AURORA THOMOLLARI

6
Shqiptaria / Agjenti serbo-arab imami “Kràsn-iq”
« ne: 16-03-2009, 12:33:04 »
Bilderberg, nese ka mundesi meqe e njihke autorin si Shkodran, na shkruaj te lutem a ka marr pjese ne luftimet ne Kosove?
Ka dhene ndonje kontribut sa i perket lirise se Kosovareve?
Na sjell nese ke mundesi gjith te mirat qe kane pare Kosovaret nga ai i siperpermenduri. Do te na bejsh nje nder shume te madh!

Kam lexuar edhe ca zhgarravina tjera te tij... nejse...

Pervec asaj, mire ti beni te fala "Shkodranit" se ate "studimin" e mbiemrit Krasniqi qe ka bere, jo vetem qe fyen familjet kosovare muslimane, po i fyen edhe ata katolike sepse kete mbiemer e mbajne edhe shume familje katolike!

Le ta analizoje emrin e vete sepse "Paul Tedeschin" s'eshte emer shqiptari! ;)

Te vetmit qe kam degjuar ta quajne anti-shqiptar Paul Tedeschinin jane anti-shqiptaret si abdein rakipi, osli jazexhi, artan mehmet meha etj me kompani ..
Dihet ne te gjitha qarqet e mas medias shqiptare qe forumi zeriyt eshte i financuar nga qarqet wehabiste qe operojne ne Maqedoni, Kosove, dhe Shqiperi  prandaj per mua s'eshte ndonje mister fakti se personat qe komentojne ne kete tem dhe mbeshtesin anti-shqiptarin wehabistin shqefqet krasniqi me Co. te jen te njejtet qe vjellin vrer kundra Nene Terezes , kundra Gjergj Kastriotit Skenderbeut etj figurave historike dhe intelektuale shqiptare ..
Ju vazhdoni avazin se ne shqiptaret e vertet do vazhdojme te tonin derisa fara e anadolakeve e paguar nga qarqet e erreta perendimore dhe lindore te shfaroset njehere e mire.

Per kafshet anadollake:
http://kosova.albemigrant.com/?p=4982

Ps: analiza ETIMOLOGJIKE  e  fjales  "krasniqi" nuk ka te beje fare me fyerjen ndaj shqiptareve qe mbajne ate emer!!

Feja e Shqiptarit eshte Shqiptaria, dhe nuk jane as kishat dhe as xhamiat!!!

7
Shqiptaria / Agjenti serbo-arab imami “Kràsn-iq”
« ne: 13-03-2009, 20:44:30 »
Ky fare Paul Tedeschini ose qenka  ,,urrejtje nxites,, i qellimshem ose qenka krejt i pashkolle. ;)


Ku i lidhe Vehabinjet me Iranin se?! hmmmmm:

Edhe paska harruar qe TURQIT qe armiqte me te medhenje te SLLAVEVE.

bilderberg leri keto taktika te ,,armiqeve,, e mos shperndaj urrejtje neper Bote.Edhe para se te postosh nje postim si ai siper ,se pari LEXOJE,pastaj KUPTOJE dhe pastaj KORRIGJOJE(se shkrimi eshte katastrofik,qe shihet haptas qe shkrimi nuk i perket  ndonje ,,SHQIPTARI,, por eshte i ndonje ARMIKUT te popullit tone. ;)

Paul Tedeskini eshte shqiptar prej Shkodret!

Ska asgje per tu korrigjuar ne shkrim pasi eshte plotesisht i sakte!!
Lidhjet  ekonomike dhe politike te trekendeshit serbi-rusi-vende arabe dihen dhe analizohen prej kohesh nga analistet nderkombetar...
Ndofta ke ti nevoje te informohesh pak me shume te LEXOSH, te KUPTOSH, dhe se fundmi te KORRIGJOSH INJORANCEN TENDE NE LIDHJE ME KETE REALITET FAKTIK!!

LINK:http://www.globalsecurity.org/wmd/library/news/iraq/1999/17-300499.html
30 April 1999, Volume 2, Number 17  BAGHDAD-BELGRADE-MOSCOW COOPERATION.

LINK: http://www.globalsecurity.org/wmd/library/news/iraq/1999/16-250499.html
25 April 1999, Volume 2, Number 16 YUGOSLAV CHEMICAL WEAPONS: THE IRAQI CONNECTION.


LINK:http://www.savekosova.org/deceit=news=4.htm

The Saddam-Serbia Alliance


Po qesh bota me idiotsite e krasniqit dhe te debilave qe e mbeshtesin-->
Wahhabism in the Balkans Islamist aggression heats up in Kosovo.
by Stephen Schwartz qe eshte i njeti qe ka shkruar artikullin "The Saddam-Serbia Alliance" ne American Council for Kosova Independence ne mbrojtje te shqiptareve!

link: http://www.weeklystandard.com/Content/Public/Articles/000/000/016/227tekxq.asp

8
Shqiptaria / Agjenti serbo-arab imami “Kràsn-iq”
« ne: 05-03-2009, 16:27:37 »
Agjenti serbo-arab imami “Kràsn-iq”

Me gjithe perplasjet shekullore sllavt dhe turqt e kan pase gjithmone nji pike te perbashket: Luften e vazhdueshme per zhgatrrimin e identitetit, të vlerave historike dhe kulturale të popullit shqiptar.

Shkeputja e Kosoves nga Serbia dhe perfshimja e te gjithe Ballkanit ne Bashkimin Europian asht disfata perfundimtare e ekstremistve serbo-arab si dhe fundi i influences se Rusise ne kete rajon, e cila sot per sot asht e zanun me problemet e separatistve ne Kaukaz.

Si e sheh Irani futjen e Ballkanit ne BE?

Futja e Ballkanit ne BE asht ne fakt nxjerrja definitive jo vetem e rusve por edhe e arabve nga Ballkani. Disfata e Hamasit ne Palestine si dhe vumja ne rrugen e zgjidhjes paqesore te problemit izraelito-palestinez, percaktoi humbjen e influences se Iranit aty. Sot Irani po perpiqet kot se koti te hape ne Ballkan nji konflikt te ri tue lidhe aleance me Serbine. Konferenca e Vendeve Islamike ishte gati ta njihte Pamvarsine e Kosoves, por fille mbas fjalimit te Myftiut te Serbisë Muhamed Jusuf Spah-iq , ky problem u mbyll. Aleanca funksionoi.

Irani po instrukton dhe subvencionon fuqimisht ekstremistat vehabist shqipfoles, te cilet jan ba agresiv ndaj te gjithe shqiptarve pa dallim besimi. Keto veprojne kudo ne trojet shqiptare dhe kudo ku ka shqiptar ne Itali dhe Europe tue mendue gabimisht se aktiviteti i tyne antieuropian kalon pa u vene rè. Keto ekstremista i provokojne shqiptart tue u cenue figurat e tyne me fame botnore si Heroin Kombetar Gjergj Kastriotin-Skenderbeun si dhe shqiptaren e famshme botnore, nobelisten Nane Terezen. Keshtu ato done te krijojne artifialisht konflikte nderfetare ne Ballkan ne menyre qe te justifikojne nji nderhymje eventuale te Iranit. Kesaj i sherbejne edhe intervistat e vehabistve shqipfoles ne televizionin iranian per te nxite opinionin e botes arabe rreth te ashtuquejtunit “persekutim te muslimanve ne Ballkan”. Nuk asht hera e pare qe arabt fusin hundet ne Ballkan. Le te kujtojme se gjate LDB ne bashkepunim te ngushte me Hitlerin kryemyftiu palestinez Haxhi Amin Al Hussein organizoi me kosovart Divizionin SS “Skenderbeg”. ( Shiko fotot e Kryemyftiut palestinez me Hitlerin dhe nazistat e tjere http://www.tellthechildrenthetruth.com/gallery/ )

Pse imami “Kràsn-iq” tha se “Nënë Tereza e ka vendin në xhehenem (ferr)”? (Lexò ketu: http://kosova.albemigrant.com/?p=6483)

Populli thote: “Këtu nuk asht punë Dinit, por asht punë Mullinit!”. Pra “Nuk asht pune Besimi, por asht pune Interesash”. Per kete arsye un nuk futem fare ne pikpamjet fetare. Bindjet fetare asht i lire ti mbaj seicili per vete dhe ti ushtroje publikisht ne perputhje me ligjin. Kur ushtrimi publik i bindjeve fetare bjen ne kundershtim me ligjin, atehere ky ushtrim denohet me ligje.

Pushtuesit turq-osman nuk e perhapen besimin islam ne Ballkan tue e sjegue Kuranin, por tue e imponue kete besim me shpate dhe mjete te tjera dhune. Keshtu ka pase si tek greket ashtu edhe tek sllavt nga ata qe nuk muejten ti rrezistojshin kesaj dhune. Keto sllav apo grek te islamizuem u nxorren jasht territoreve te tyne nga vete vllaznit e tyne te gjakut grek apo sllav. Sllavt e islamizuem u strehuen kryesisht ne trojet shqiptare, qe gjendeshin ende nen pushtimin turk. Kete fenomen e ka spjegue shume mire Hamdi Bushati ne librin me vlere historike “SHKODRA DHE MOTET”. Ne kapitullin e VI “Familjet shkodrane me prejardhje te huej” ai spjegon se perveç te ardhunish afro-aziatikesh ne Shkoder gjate okupacionit turk ka pase edhe ardhje sllavsh te konvertuem ne islam te debuem kryesisht nga Podgorica e Malit te Zi, te mbiquejtun “podgoriçaj”.

Nji sllav i tille i islamizuem i debuem asht edhe imam Krasn-iq , i cili rrin kambeturqisht ne xhamine kryesore te Prishtines. Vete emni i tij tregon se ai nuk ka fare gjak shqiptari, por ka gjak sllavi. Emni i tij vjen nga fjala sërbe “krasan” qe do te thote “i bukur”. Po ti shtojme fjales sërbe “krasan” mbrapashtesen sërbe “-iq”, atehere na del emni sërb “Kràsn-iq”, qe shqip perkthehet “Bukuròsh-i”.

Pra imami “Kràsn-iq” ose ndryshe “Bukuròsh-i” mishnon ne vetvete qofte urrejtjen e trashigueme asntishqiptare te nji sllavi, qofte edhe urrejtjen asntishqiptare te nji osmani.

Nuk kishte se si te gjendej nji hibrid ma i pershtatshem si agjent ne sherbim të aleances serbo-arabe, per të futë ngatrresa nderfetare në Kosovë. Tashti u takon kosovarve ta zgjedhin vete rrugen që donë të ndjekin:

O euro-shqiptare, e cila sanksionon definitivisht Pamvarsine e Kosoves nga Serbia,
O serbo-arabe, e cila ven në pikpyetje Pamvarsinë e Kosoves nga Serbia..

Paul Tedeschini, 05.03.2009

link: http://kosova.albemigrant.com/?p=6714

9
Historia Shqiptare / për gomarin qe mban libra ne korriz
« ne: 11-12-2008, 16:03:30 »



biderberg po ti ku e more vesh këtë qe autoritete yemenite nuk e kan ndërmend ta publikojne?!
shko e pyet nënën pse te ka lindur ?!


Për skllavin e injorances!!!
Ne vend qe te pyesesh atë zotin tënd imagjinar te shpikur nga individe me semundje psikike, duhet  te pyesesh veten tënde pse egziston, dhe të shkosh tek një psikiater se ke vërtetë nevojë!!

Rif: Puin, Gerd R. -- "Observations on Early Qur'an Manuscripts in Sana'a,"


Rif mbi luftën anti-perndimore (edhe shqiptare) te kulturës dhe fesë ilamike te magjypeve arab:
Obssesion: Radical Islam's War Against the West


 

10
Historia Shqiptare / TENTATIVË E PASUKSESSHME DHUNË FETARE
« ne: 24-11-2008, 12:11:01 »
i nderuar z.bilderberg pak me sipër ke përmendur se ke njohuri te plota ne dogmat fetare edhe ke dhen me fakti se ti je i mireinformuar ne teologjite edhe dogmat e feve duke then se ke një studio plot me libra te këtij lloji.por mos harro se edhe gomari mban libra ne korriz por quhet gomar. ti je një lloj gomari por pa samar sepse nuk i mban ne korriz por i mban ne studion librat!?
dua te te them shumë mirë qe mundohesh të dish rreth dogmave fetare por ajo qe ke cituar për kuraninqe është gjetur ne jemen un se paskam dëgjuar edhe shum te tjerë qe merren me historinë e feve kam kontaktuar me akademine eshkencave te jemenit,gjermanis,frances.iranit,italis,edhe me institutin ekerkime historike me seli ne paris edhe nuk kanë asnjë lloj lajmi mbi këtë kuranin qe thua ti është gjetur mbahet i fsheht ne jemen absulotisht e vërtetë por injoranca jote tregohet shum qart ne atë qe diçka e rral është zbuluar edhe mbahet e fshehur boll  me këto lojra macjesh majmunash se nuk kanë hije me se njerzit studiojne edhe kanë çdo mundësi për te vërtetuar diçka ne është evret apo jo kështu qe asnjë nuk te beson ne genjeshtrat qe flasin vete qe janë te tilla.mos u merr me çështjen se a është kurani i pandryshueshem apo jo por merru me studimin e abetares qe të mësosh te lexosh e të kuptosh se ca është e shkruar e ebardha mbi te zez.nëse je i mireinformuar gjë qe nuk shfaqet sepse kjo është injoranca edhe nuk ka brire eja ne institutin e historisë  pran akademise se shkencave edhe me kontakto?!



Nëse vërtetë ju keni kaq kontakte te gjëra (siç pretendoni ne mënyrë idiote dhe qesharake) jam i bindur se nuk do ishit këtu ne këtë forum duke komentuar komentet e mia me një gjuhe tipike te një individi dru me pre ku injoranca  mbizotëron sovrane, por do kishit sjelle fakte dhe analiza siç duhet te beje ne te tilla raste çdo individ me sens te zhvilluar kritik !!
Genjeshtrat dhe absurditeti i budadallekut tuaj (tipike te një shqiptari pa formim dhe pa kulturë) qëndron kur pretendoni te keni kontakte me akadimine e shkencave te jemenit, edhe pse e thashë edhe me lartë: "Autoritetet Yemenite nuk kanë ndërmend ta publikojne ekzaminimet pasi po të publikohet e vërteta se kurani me i vjetër ne botë është komplet ndryshe nga ai i sotemi, komplet bota arabe shkatërrohet se s'ka me kuptim te egzistoje pasi bazohet komplet ne gënjeshtra"..

Ky debat nga ana ime është i mbyllur!!

11
Mendësia shizofrenike greko-sërbo ortodokse e kthyerjes së fakteve me kokën poshtë

nga Valon Kurtishi



Radoviq " Sërbët dhe shqiptarët kanë luftuar bashkë më 1912-1914 për çlirimin e Shkodrës" !?

Fitorja e fundit diplomatike e shtetit shqiptar me nënshkrimin e protokolleve të NATO-s nga presidenti Bush, i ka trazuar në maksimum qarqet shoviniste greke dhe sërbe në Ballkan. Duke parë me një shpirtligësi e trishtim të thellë këtë fitore historike për kombin shqiptar, diplomacitë greko-sërbe përpiqen të zhvasin nga trupi i raskapitur shqiptar edhe copën e fundit të koncesioneve të padrejta.
Pas zbardhjes së raportit idiotik dhe terrorist të qeverisë shoviniste greke drejtuar nje institucioni serioz si Be-ja, ku tre të pestat e Shqipërisë pretendohen si greke ( në cilin shekull jetojmë!!!!), shantazhet e këtij shteti nuk kanë të ndalur dhe vazhdojnë çdo ditë.
Greqia nuk ratifikon protokollin e NATO-s, nuk ratifikon MSA-në. Njohja e pavarësisë së Kosovës nga Greqia është shtyrë për në kalendat greke me shpresën tipike bizantine se mos kjo çështje kthehet përësëri në tryezën e bisedimeve dhe në agjendat sërbo-greke për rregullimin (shkatërrimin) e shqiptarëve dhe Ballkanit.
Duke shfrytëzuar avantazhin e madh të të qenit anëtare me të drejta të plota në BE dhe NATO, Greqia përveç tjerash ka kërcënuar qeverinë shqiptare në mënyrë tipike bizantine e gjysëmzyrtare, duke kërkuar ndërtimin e katër varrezave të ushtarëve grekë gjoja të rënë në Shqipëri gjatë LDB. Varrezat kërkohen të ngrihen në kufijtë e të a.q Vorio-Epir, term ky me të cilin të gjithë grekët pa dallim emërtojnë tokat shqiptare të Shqipërisë së mesme.
Pasi ka gllabëruar Shqipërinë e poshtme me kryeqytet Janinën që më 1912, qeveria greke tashmë i është drejtuar Shqipërisë së mesme me kryeqendër Gjirokastrën.Në këtë kryqëzatë nacional-ekstremiste, Greqia shfrytëzon c\'do dobësi dhe ç\'do rast të mundshëm për të shantazhuar në mënyrën më të rëndë dhe më të pabesueshme shtetin tonë - Republikën e Shqipërisë.
Së fundi duket qartë që shantazhi është bërë më i organizuar, më i koordinuar dhe shumëdimensional.Nj ë lajm nga qarku i Shkodrës zbardhi dhe vërtetoi për të satën herë me rradhë aleancën e sëmurë antishqiptare Greqi-Sërbi.
Është siç duket përpëlitja e fundit e çmendurisë greko-sërbe kundër demokracisë së brishtë ballkanike, para faktorizimit përfundimtar të Shqipërisë me anëtarësimin e plotë në NATO dhe BE .
Për çka është fjala?
Njëri nga organizatorët e protestave sllavo-malazeze kundër pavarësisë së Kosovës, i a.q "peshkop" i së a.q "kishë ortodokse" sërbe, Amfilohije Radoviq, Ati shpirtëror i një morie të vrasësve massive të kroatëve, boshnjakëve dhe shqiptarëve, e kaloi kufirin shtetëror apo kufirin e dhunshëm sllav mes shqiptarëve të Tuzit dhe shqiptarëve të Shkodrës, dhe erdhi në …..Shkodër.Kjo u ngjan atyre tregimeve policore me kthimin e kriminelit në vendin e krimit. Kthimin e vrasësit në vendin e krimit e shkakton një forcë e padukshme por shumë e fuqishme në trurin e tij - gjaku i viktimës.
Pra, Radoviqi i famshëm në Sërbi e në gjithë ish Jugosllavinë erdhi në Shkodër. Në Shkodrën shqiptare atë e priti spiuni grek i vetëshpallur si prift ortodoks, Nikolla Petani. Ky Nikolla, përndryshe mik i Nikollas Gaxojanis e priti mikun e Radovan Karaxhiq, Radoviqin, në cilësinë e përfaqësuesit të së a.q " Kisa orthodhokse autokefale e Skiperise", me drejtues, sipas vetë grekëve - "patriotin dhe punëtorin e madh të çështjes kombëtare greke" - Anastas Janullatos.
Përvec Petanit, Radoviqin e priti edhe shqiptari i fisit Nikçaj i sllavizuar dhe ortodoksizuar me emrin e adoptuar Radojca Nikç - eviq. Shikoni si i ngjajnë njëri tjetrit tradhtarët si dy pika uji.Në jug ishte shqiptari Agron i Kosinës së Përmetit, i pagëzuar nga "kisha ortodokse" greke në Vasilis Thomollaris.Këtu është Nikçi i pagëzuar dhe Nikçe - viçizuar nga "kisha ortodokse" sërbe. Megjithatë, ndërrimi i emrave dhe kombësisë është çështje e karakterit të ulët personal dhe nuk duam të meremi me to.
Radoviqi e hapi gojën dhe foli. Dhe i përsëriti propagandat dhe pallavrat e zakonshme gati dyqindvjeçare të shovinizmit sërbo-grek. Kosova mezi shpëtoi nga kishat politike sërbe dhe nga gjoja varret e gjithfarë malukati tjetër sërb. Tani këta së bashku me grekët iu lëshuan mbi shpinë Shqipërisë. Kishat e moçme shqiptare katolike u shpallën nga Radoviqi si kisha ortodokse sërbe.Dhe për ideologjinë greko-sërbe atje ku ka një kishë ortodokse është provë e padiskutueshme shkencore se aty kanë jetuar në të kaluarën dhe jetojnë akoma sot grekë përkatësisht sërbë.
Radoviqi shpalosi edhe njëherë urrejtjen patologjike deri në çmenduri ndaj çdo gjëje shqiptare kur deklaroi se në Shqipëri kemi " vizituar monumente romake, sllave, bizantine". Askund nuk u përmendën monumentet shqiptare. Radoviqi është përfaqësuesi modern i traditës sërbo-bizantine të mohimit të plotë të ekzistencës së hershme shqiptare në Ballkan. Dhe kush mohon ekzistencën e një kombi fare haptas para kamerave dihet se çfarë plane tjera ogurzeza thur në fshehtësi. Përndryshe do të kishte thënë se "vizituam edhe monumente shqiptare kristiane në Shkodër". Por Radoviqit dhe Janullatosit nuk ua lëshon goja fjalët e tilla si p.sh "monumente të hershme shqiptare kristiane", pasi ata janë të dy satanë me rrobë të zezë që tërë kohën merren me politikë falsifikuese antishqiptare dhe shumë pak ose aspak me shenjtëritë qiellore.
Radoviqi u kujtoi gjithë shqiptarëve se varret janë të shenjta pa marrë parasysh se cilës fe i takojnë, por varrit të Isa Boletinit dhe varreve të mijërra shqiptarëve të tjerë të masakruar në Podgoricë, Tuz, Ulqin, Plavë, Guci, Rozhajë, më 1878-1912, e mijëra të tjerëve më 1945 në Tivar, as që u dihen gjurmët. I gjithë territori i vogël prej 13.000 km2 i Malit të Zi është një varr i madh masiv i dhjetëra mijëra shqiptarëve të masakruar gjatë gjithë historisë së ekzistencës së këtij vendi si sllavishtfolës. Historia parasllave e Malit të Zi është shqiptare e proshqiptare. Varri i Isa Boletinit në Podgoricë u shkaterrua në mënyrë publike nga politikanët nacional-ekstremistë, përndryshe miq të "peshkopit" Radoviq, në vitet 1990. Nuk e dimë sa ka qenë ndikimi shpirtëror i bariut Radoviq në këto shkatërime, por duke parë rekordin e tij të mëvonshëm, s\'besojmë të ketë qenë i pakët.
Një detaj shumë interesant i propagandave të Radoviqit ishte ajo mbi luftën e përbashkët antifashiste të shqiptarëve dhe sërbëve në Shkodër. Vetëm këtu Radoviqi pati shumë të drejtë.Komunistët shqiptarë jo vetëm në Shkodër, por edhe në Kosovë, Maqedoninë perëndimore, Mal të Zi e deri ne Camëri, luftuan deri në fund kundër interesave kombëtare të popullit të vet dhe për interesa ruse pansllaviste të daljes në detet e ngrohta. E bënë këtë me vetëdije ose jo, kjo është çështje intelegjence e psikologjie personale.Faktet historike nuk merren me psikologjitë individuale të personave të ndryshëm. Dhe fakt historik është se shumica e atyre pak "partizanëve" të Shkodrës dalin me emra e mbiemra sllavë. Ky ishte nje detaj shumë intrigues i deklaratës së këtij prifti - avokati të kriminelëve të luftës. Këtë ta kenë pak parasysh ata "shqiptarë" që në debatet brendashqiptare mbrojnë 29 nëntorin si popi kryqin.

Shteti shqiptar detyrimisht dhe përfundimisht të mbajë qëndrim ndaj këtyre maskaradave me varre të imagjinuara ushtarësh grekë dhe sërbë në Shqipëri, dhe ndaj pseudo-historive me kisha të imagjinuara etnike greke apo sërbe në territor shqiptar. Shteti dhe shkenca shqiptare të mbajnë qëndrim edhe në lidhje me të a.q "xhami osmane" të cilat luajnë në kartën e njëjtë falsifikuese joshqiptare si bizantinët dhë sllavët. Del se në hapësirën etnike shqiptare të gjithë okupatorët e huaj kanë ndërtuar dicka. Vetëm shqiptarët paskan kaluar si hije të padukshme nëpër fazat e ndryshme historike duke mos prodhuar asgjë nga kultura materiale dhe shpirtërore. Këto banditizma raciste duhet të marrin fund. Nëse qeveria nuk është në gjendje ta bëjë këtë, atëherë le ti lërë vendin një qeverie e cila mund ti thotë një "JO" të madhe e të prerë lojës së këtillë falsifikuese shumë të rezikshme me të kaluarën e kombit tonë. Është për tu përshëndetur veprimi i pushtetarëve lokalë të Shkodrës, të cilët e injoruan në tërësi këtë peshkop kriminel në vizitat e tija të çoroditura për të gjetur fantazma varresh në këtë pjesë të vendit. Pushtetarët shqiptarë të Shkodrës kanë vepruar në kontrast të plotë me veprimet e pabesueshme të disa pushtetarëve lokalë shqiptarë në jug të Shqipërisë, të cilët janë shndërruar në agjentura të hapuara të shovinizmit të sëmurë falsifikues e vrastar grek. Shteti shqiptar të ndalojë me ligj dhe të shpallë persona non grata të gjithë banditët grekë e sërbë duke filluar me Anastas Janullatosin e Vasil Bollanon e duke mbaruar me Amilohije Radoviqin dhe Rozafa-Moraçën e Shkodrës.
Është koha e fundit që qeveria shqiptare të mbajë qëndrim për këto veprime banditeske dhe falsifikime të pabesueshme që i bëhen të kaluarës tragjike të kombit shqiptar në Ballkan. Qeveria të mbajë qëndrim pasi këto veprime për zbulime varresh, kishash e shkollash greke e sërbe në Shqipëri mbështeten dhe de fakto janë, qëndrime zyrtare të qeverive greke dhe sërbe respektivisht.
Në fshatin Bardhaj, disa kilometra larg Shkodrës, shteti shqiptar të ngritë një përmendore 100 metër të lartë, ku të përkujtojë mbrojtjen heroike të Shkodrës nga ata mijëra ushtarë shqiptarë të paemër, e jo të merret me kërkesat e çmendura të kriminelëve të luftës dhe fondamentalistëve të sëmurë sllavo-ortodoksë. Ushtarët sërbë të groposur në fshatin Bardhaj mund të jenë 10.000 mijë ose edhe më shumë, por ata janë okupatorë dhe masakrues të cilët po ta kishin pushtuar Shkodrën nuk do kishin lënë këmbë të gjallë shqiptari në atë qytet. Në Korçë, Kolonjë e Përmet, shteti shqiptar të ngritë përmendore dhe memoriale të mëdha kolektive për mijëra shqiptarë të pafajshëm të vrarë në mënyrat më të tmershme pikërisht nga ata ushtarë grekë për të cilët tani kërkohet të ngrihen memoriale. Toka shqiptare të pastrohet sa më shpejtë nga eshtrat e këtyre banditëve prej të cilëve është duke rënkuar që nga viti i bardhe dhe i zi njëkohësisht 1912.

(shkembi.com)


12
Çka fshihet prapa nocioneve "Shtet i pavarur multietnik i Kosovës" dhe "kombi kosovar"?

nga Valon Kurtishi



- Nocioni "komb kosovar" është një konstrukt artificial, i cili do të shkërmoqet në momentin e parë të ndaljes së financimit prej atyre qarqeve që nuk ua duan të mirën shqiptarëve në Ballkan.
- Europa dhe SHBA nuk pranuan dhunën si mjet për zgjidhjen e kontesteve etno-territoriale mes popujve të ndryshëm, prandaj shqiptarët shpëtuan nga zhdukja e plotë një pjesë të rëndësishme të njerëzve dhë territoreve të tyre në veri.


Proceset kombformuese dhe shtetformuese janë fenomene të vjetra, komplekse, dhe shumëdimenzionale, të kushtëzuara nga faktorë të shumtë, të ndryshëm e të lidhur me njëri-tjetrin.
"Shteti i pavarur multietnik i Kosovës" dhe "kombi kosovar" janë një (ose dy) krijesë artficiale e ardhur në jetë si rezultat i më tepër faktorëve, në mes të cilëve si më kryesore paraqiten dy, edhe atë:
1.I paaftësisë dhe dobësisë proverbiale politike, ushtarake dhe ekonomike të kombit shqiptar, si produkt i proceseve dhe përvojave të ndërlikuara politiko-ekonomike nga e kaluara historike, si dhe
2. I interesave të caktuara të strukturave të caktuara të vendimmarrjes ndërkombëtare, të cilat nuk duan baraspeshë politike e ekonomike mes kombeve dhe shteteve-kombe në Ballkan. Thënë më drejt, këto grupe të fuqishme interesash nuk i duan shqiptarët si të barabartë ekonomikisht dhe politikisht me grekët dhe me sllavët lindorë sot.
Cila është prapavija e veprimeve të tilla, apo nga cilat interese e qëllime nisen grupet që mendojnë e veprojnë kështu, ne nuk e dimë, dhe vetëm mund të spekulojmë për arsyet që i çojnë ata në këso lloj politikash e veprimesh antishqiptare.
Në kërkimin e shkaqeve dhe arsyetimeve të mundshme gjithmonë të kihet parasysh që pjesën thelbësore dhe kryesore të fajit duhet kërkuar te vetja.
Duke studiuar apo edhe vetëm duke lexuar të kaluarën tragjike të kombit tonë, çdo individ, studiues ose jo, mund të vërejë një paaftësi veprimi autonom dhe mungesën e kohezionit në mesin e popullsisë shqiptare, përgjatë rrjedhës së shekujve. Vihen re qartë shkëputje të pjesëve të caktuara nga gjiri i asaj që mund të quhet "civilizim shqiptar" dhe integrim/asimilim i të njëjtëve në struktura tjera etno-religjioze, më të mëdha e më të fuqishme në kohë. Kjo shkëputje e vazhdueshme e pjesëve të veçanta nga tërësia kombëtare është shkaktuar nga faktorë të ndryshëm, si okupimet e huaja, asimilimet kulturore, vrasjet masive, emigrimet e detytrueshme - skllavërimi, kushtet dhe rrethanat natyrore, të cilat në raste të caktuara vështirësojnë akomodimin apo përshtatjen, kushtet ekonomike etj. Pavarësisht nga faktorët që ndikojnë në këtë zvogëlim të numrit të popullsisë shiptare, rezultati përfundimtar i kësaj rrjedhe historike mbetet ky: shqiptarët sistematikisht, për gati tremijë vjet, janë duke u tkurrur (zvogëluar) territorialisht dhe biologjikisht (etnikisht). Një popull që i zvogëlohet në vazhdimësi numri i popullsisë dhe hapësira për jetë nuk mund të jetë vendimmarrës apo subjekt në skenën historike. Energjitë e tij shterojnë vazhdimisht. Ai gjendet gjithmonë me humbësit e përplasjeve të mëdha historike.




Një fat të tillë tragjik kemi edhe ne shqiptarët martirë në Europën Juglindore. Dobësia dhe paaftësia jonë si komb dhe si shtet janë karakteristikë e së kaluarës dhe realitet i dhimbshëm i së sotmes. Edhe në përplasjet e fundit ushtarake mes botës shqiptare dhe asaj sllavo-lindore u pa qartë një disproporcion i pabesueshëm i kapaciteteve të ndryshme teknike e njerëzore mes kundërshtarëve. Thënë më drejt, ne gjendemi shumë prapa tjerëve në çdo fushë të zhvillimit njerëzor. Duke qenë në këto nivele zhvillimi, bota shqiptare e pati lufën të humbur që në nismë të saj. Fatmirësisht për të, SHBA-të dhe Europa e sotme nuk pranuan fuqinë (dhunën) e pastër si mjet për zgjidhjen e kontesteve etno-territoriale mes popujve të ndryshëm. Duke shfrytëzuar këtë model shoqëror dhe këto standarde të reja të të sjellurit në kontinentin evropian, shqiptarët shpëtuan nga zhdukja e plotë një pjesë të rëndësishme të njerëzve dhë territoreve të tyre në veri dhe lindje të kufijve shtetërorë të Republikës së Shqipërisë. Kjo ishte një fitore e vetme territoriale e shqiptarëve që njeh historia më e re. Për herë të parë në histori, me ndihmën dhe asistencën ndërkombëtare euro-amerikane, shqiptarët mund të ushtrojnë sovranitetin popullor në një pjesë të konsiderueshme të territoreve të banuara prej tyre në Ballkan.
Duke parë këtë ndryshim cilësor të raporteve këtu, qarqe dhe qendra të rëndësishme të vendosjes, vepruan që të gjejnë forma dhe mënyra të tjera si t’i amortizojnë pasojat, dhe në fund edhe rikthejnë gjendjen e para vitit 1999 në këtë pjesë të Europës. Duke qenë për momentin të paaftë që t’i kundërvihen me forcë rrjedhës pozitive të ngjarjeve, grupet e tilla kanë modifikuar qëndrimet dhe kanë dalë me teza të reja. Edhe pse forma e jashtme e këtyre proceseve ndryshon, brendësia/thelbi/substanca është e njëjtë. Duke u frikësuar nga bashkimi i mundshëm dhe shumë i natyrshëm i rajoneve shqiptare të Kosovës dhe rrafshit të Dukagjinit me shtetin amë - Republikën e Shqipërisë, këto grupe dolën me propozime të reja satanike për të a.q. "shtetin multietnik të Kosovës" dhe me artificialitetin monstruoz të quajtur "komb kosovar".
Duke u thirrë tërë kohën në demokraci, këto grupe interesi ua mohojnë shqiptarëve pikërisht vlerën elementare të demokracisë, vetë esencen e saj - shprehjen e lirë të vullnetit politik. Arsyetimet e tyre që shpeshherë përdoren edhe nga një rrymë e vogël apatride në Kosovë, janë shumë të rënda, fyese, të pabazuara dhe të vjetëruara për kohën në të cilën jetojmë sot.
Rajonet e fushës së Kosovës dhe rrafshit të Dukagjinit janë banuar në të kaluarën, dhe banohen edhe sot, nga një shumicë etnike, e cila në masë 97% është thjesht shqiptare. Një nivel i këtillë i përkatësisë etnike të popullsisë nuk është arritur me forma të ndryshme presioni ndaj jo-shqiptarëve. Përbërja etnike e popullsisë së Kosovës, është rezultat i rrjedhës së natyrshme të jetës humane (të jo-shqiptarëve), me bazë ligjshmëritë biologjike të riprodhimit (nataliteti, mortaliteti, pjelloria, emigrimi, zhvillimi industrial, edukimi, urbanizimi , modernizimi etj). Shqiptarët nuk kanë asimiluar, eliminuar fizikisht apo edhe përzënë nga trojet e tyre asnjë komunitet të vecantë, apo edhe pjesë të caktuara të asnjë komuniteti etnik-gjuhësor, religjioz, racor etj. Përkundrazi, janë shqiptarët ata që janë larguar në masë të madhe nga territoret e lartpërmenduara duke u lënë vendin kolonistëve të ndryshëm përgjatë historisë. Koncepti i multietnicitetit si paraqitet nga një pjesë e caktuar e bashkësisë ndërkombëtare, nuk është gjë tjetër pos përgaditje psikologjike për një luftë të hapur dhe gjenocid të mundshëm në të ardhmen në Kosovë, dhe në pjesë tjera ku jetojnë shqiptarë jashtë sovranitetit shtetërorë të Republikës së Shqipërisë. Mbrojtja me çdo kusht e ekzistencës së xhepave të pastër etnik sërb dhe të disa pseudo-minoriteteve të tjera të krijuara brenda natës me dekrete administrative nga Rankoviqi dikur, si dhe një tendencë të shprehur hapur që këto "enklava" të bashkohen në njësi më të mëdha teritorriale-administrative në të ardhmen, është një sinjal i qartë për keqpërdorimin e vetë konceptit të multietnicitetit. Një parim i tillë shumë human mund dhe duhet të aplikohet në vendet me një prani të lartë e të gjerë të grupeve të ndryshme etnike si p.sh. në Mal të Zi, Maqedoni, Sërbi, Bosnjë e Hercegovinë, Greqi, të cilat plotësojnë shkëlqyeshëm kriteret e të qenurit vende shumetnike. Mirëpo askund tjetër përveç Kosovës nuk kërkohet të vendosen/aplikohen zgjidhje të tilla artificiale, të cilat dëmtojnë rëndë mundësitë për zhvillim socio-ekonomik të shqiptarëve në të ardhmen. Enklavat sërbe dhe enklavat e disa gjoja-minoriteteve të tjera janë frenuesi i demokratizimit dhe zhvillimit ekonomik të Kosovës. Enklavat sërbe, enklavat e pseudo-minoritetit turk, ato ashkali etj., janë shantazhi i cili do hapet në tryezë në momentin kur të vijë në rend dite bashkimi i krahinave shqiptare të Kosovës dhe rrafshit të Dukagjinit me RSH-në. Kjo temë do të hapet për një periudhë shumë të shpejtë kohore. Edhe pse sot në skenën ndërkombëtare në shikim të parë vërehen disa procese të relativizimit të rëndësisë dhe peshës së shtetit kombëtar, përsëri ai mbetet themeli i rendit të ri ndërkombëtar. Formimi i organizmave të shumta ndërqeveritare dhe mbikombëtare është një veprim shumë i qëlluar i evropianëve për të qenë sa më kompetitivë në ekonominë dhe politikën globale, por që në asnjë mënyrë nuk e sposton kategorinë "shtet" nga të qenurit në qendër të rendit të ri botëror.
Nëse në kuadër të BE-së mund të bashkohemi me Islandën e skajit më të largët të Evropës me të cilën s'na lidh asgjë, pse të mos bashkohemi me Shqipërinë që e kemi në prag të derës dhe me të cilën na lidh çdo gjë? Nëse parimi i sovranitetit të shteteve qenka relativizuar, pse atëherë të ketë pengesa për bashkimin e Shqipërise me krahinat e saja në veri?
Relativizimi në marrëdhëniet e sotme ndërkombëtare i këtij parimi universal, si dhe procesi i pandalshëm eurointegrues, duhej përkundrazi, të hapte shanse reale për bashkimin e shqiptarëve dhe jo të bllokonte dhe satanizonte atë.
Pikërisht këtu qëndron prapavija qëllimkeqe dhe antishqiptare e nocionit "Kosova multietnike". Kosova multietnike u duhet qarqeve të lartpërmendura që t’u mohojnë shqiptarëve të Kosovës dëshirën e natyrshme dhe shumë të drejtë për bashkim me shtetin e tyre amë. "Kosova multietnike" është siguri për ata që nuk duan Shqipëri të fuqishme në Ballkan, pasi një Kosovë e tillë nuk mund t’i bashkohet asnjë shteti tjetër "etnik". "Kosova multietnike” dhe "Shqipëria etnike" janë në kontradiktë të drejtpërdrejtë dhe përjashtojnë plotësisht njëra-tjetrën, edhe si nocione edhe si realitete të imagjinuara nga dikush që punon kundër interesave shqiptare në rajon. Prandaj, vendimmarrësit politkë shqiptarë, bashkë më elitën shkencore, duhet t’ua shpjegojnë mirë aleatëve tanë të medhenj si ShBA-të dhe disa shteteve europiane "multietnicitetin artificial" në Kosovë, me gjithë argumentet e mundshme racionale/logjike kundër tij. Një formë e tillë e zgjidhjes shumetnike në një shtet me 95 % popullsi njëetnike është jodemokratike dhe imponuese. Format e tilla detyruese totalitariste janë pjesë e së kaluarës së dhimbshme e cila nuk duhet lejuar të përsëritet më. Vitet 1878 -1912- 1981 - 1998, kur Kosova bëhej multietnike me dhunë, nuk duhet të përsëriten më. Nëse në ato vite Rankoviqi detyronte shqiptarët të regjistrohen si turq, sot ndikimet ekonomike janë duke e bërë të njëjtën gjë. Prandaj, duhet qëndruar bashkë kundër këtyre forcave të errësirës, për një të ardhme më të mirë dhe shqiptare të gjeneratave të ardhshme.

-Produkt i dytë akoma më i rezikshëm i atyre qarqeve që nuk duan faktorizimin e shqptarëve në rajon, është i a.q. "kombi kosovar". Ky është një zbulim akoma më monstruoz, i pranuar me shumë kënaqësi në Shqipëri dhe në Kosovë nga struktura të ndryshme minore interesi.
Në Shqipëri, falsiteti "komb kosovar" u pranua menjëherë nga individë e grupe që financohen nga Greqia dhe gjithë infrastruktura e saj e fuqishme në Tiranë, si në ekonomi ashtu edhe në politkë e masmedia. I pari që e pranoi me shumë gëzim dhe i dërgoi një përshëndetje të madhe sa Bjeshkët e Nemuna ekzistencës së "kombit kosovar" të ndryshëm nga ai shqiptar, ishte "Hirësia e tij, fortlumturia e tij, doktor profesor i shkencave politike dhe juridike, mëkëmbësi i Jezusit në tokë, patrioti i madh i çështjes kombëtare greke, martiri i kombit grek- Janullatos Anastasios".
Pas tij vrapuan ta konfirmojnë ekzistencën e "kombit kosovar", apatridët pa identitet të qartë kombëtar, si Fatos Lubonja, Maks Velo bashkë me kompaninë e organizatave "joqeveritare" që i financon qeveria e Greqisë. Lubonja nuk u surprizua shumë nga zbulimi i kombit kosovar, pasi gati njëzet vjet merret me ndryshimet mes "ne shqiptarëve dhe ju kosovarëve". Bile, iu fanit si në ëndër para syve realizimi i profecisë së tij për ndarjet e dallimet e pakthyeshme mes "shqiptarëve dhe kosovarëve".
Në Kosovë teoria false e "kombit kosovar", u pranua menjëherë nga individë me komplekse të ndryshme inferioriteti ndaj shkencës së mirëfilltë shqiptare, persona që nuk janë në gjendje ta përvetësojnë atë më elementaren - standardin e gjuhës shqipe. Si përfaqësues më tipik i kësaj kategorie të paktë personash në Prishtinë është Migjen Kelmendi. Paramendoni Migjenin duke u përpjekur të flasë siç duhet anglisht, kur nuk është në gjendje të mësojë si duhet standardin e gjuhës së tij amtare - shqipes. Pra, kjo kategori konformiste, pragmatiste, karrieriste e gati analfabete, e frikësuar nga konkurrenca e fortë që u vie nga Tirana, u akomoduan menjëherë me "shtetin tonë multietnik të Kosovës" dhe me "kombin kosovar", duke ngritur në "kufijtë" e Kosovës me …Shqipërinë barriera akoma më të mëdha e më të pakalueshme se ato që i ngriti Sërbia në kohën e apart-heidit (1990-1999). Zaten këta kanë pervojë me një kosovarizëm shumë të ngjashem nga e kaluara e afërt e artë e "vëllazërim - bashkimit " jugosllav.
Çështja e formimit të kombeve (kombformimit), siç thamë edhe në fillim të shkrimit, është komplekse, delikate dhe e ndikuar/influencuar/kushtëzuar nga një numër i madh i faktorëve, në periudha shumë të gjata kohore. Ajo nuk mund të spjegohet në bazë të shkrimeve të vetëm një autori dhe ideve të shprehura vetëm në një libër me titull "Imagined Communities", pas të cilit është kapur si prifti për kryqi një analist "kosovar" me përkatësi etnike shqiptare kohëve të fundit. Tani ky, edhe pse në shkrimet e tij përpiqet ta hedhë poshtë teorinë e Stalinit për kombin e atë të Leninit për vetëvendosje, përsëri, ndoshta pa vetëdije, bie nën ndikimin e asaj maksimës së njohur marksiste: gjendja ekonomike (baza materiale) përcakton vetëdijen kombëtare (shoqërore). Këtyre u erdhi mirë provincializmi i Prishtinës dhe izolimi në qarqe më të ngushta kulturore ku mund të paraqiten si më të arrirë në punën e tyre. Financohen dhe i shërbejnë asaj pjese të bashkësisë ndërkombëtare, e cila ka marrë përsipër që në mënyrë te kamufluar e paqësore ta zhbëjë pavarësinë reale të Kosovës dhe identitetin historik shqiptar të saj, duke e shndërruar këtë në lëkurë leopardi.
Këtë mosvullnet për t’u përballur denjësisht me mungesat e kapaciteteve personale profesionale, përpiqen ta mbulojnë me teorizime boshe, duke cituar autorë të ndryshëm ndërkombëtarë. Njëri prej këtyre analisteve, vazhdimisht, në ç'do shkrim apologjetik per "identitetin kosovar", e citon Benedikt Andersonin dhe veprën "Imagined Communities". Ne do ta ndihmojmë që ta zgjerojë pak horizontin dhe i rekomandojmë edhe disa vepra tjera të kësaj fushe, si p.sh Ernest Gelner "Nations and Nationalism", Andrew Wilson "The Ukrainians, an Unexpected Nation", Adrian Hastings "The Construction of Nationhood", Anthony Smith "Theories of Nationalism", Erik Hobsbaum "Nations and Nationalism since 1870", "Hugh Seaton - Watson "Nations and States", e shumë të tjerë, ku gjenden një numër i madh teorive dhe këndvështrimeve të ndryshme në lidhje me identitetet kombëtare dhe përdorimin e teknikave e metodave të ndryshme për, të themi kushtimisht, "formimin e kombeve". Nuk është e thënë se këto teori angleze (apo perëndimore) janë më të përparuara, më të drejta, më demokratike e më të zhvilluara se teoria marksiste për "kombformimin" dhe vetëvendosjen e popujve/kombeve. Kontributi i një diktatori komunist, si Lenini për vetëvendosjen e kombeve të ish- BRSS-së, qoftë edhe e kushtëzuar nga faktorë të ndryshëm interesi, duhet pranuar se ka qenë shumë i madh dhe pozitiv. Është e vërtetë që vetëvendosja e popujve ka dhënë një kontribut të madh në procesin e përparimit dhe kalimit të popujve në një shkallë më të lartë, në nivelin e shtetit-komb (kombit-shtet).




Nuk krijohen kombe të reja brenda natës me dekrete të ndryshme administrative. Brumi i i kombit shqiptar ekziston gati katërmijë vjet. Ky brum dha shenjat e para të ekzistencës që me kryengritjet antiromake dhe antibizantine, vazhdoi me luftërat antiosmane dhe antisllave - greke, dhe filloi të ravijëzohet duke marrë formë më të qartë më 1912 me pavarësimin e vendit, duke u zhvilluar në vazhdimësi, tashmë në një shtet të lirë dhe i papenguar nga tjerët. Kombet nuk janë dhe nuk mund të jenë diçka e imagjinuar. Edhe pse mund të jenë emërtuar ose quajtur më ndryshe, ose edhe mund të kenë qenë ose jo të vetëdijshëm për përkatësitë e tyre kombëtare, prapëseprapë, kategoria e "kombit" ka ekzistuar që në fazat e hershme historike. Në varësi nga zhvillimi shoqeror mund të jetë quajtur grup i mbledhësvë të gjahut, bashkësi gjinore, fis, klan, grup etnik, popull dhe në fund e kushtëzuar më tepër nga rrethanat teknike, procesi përfundon me kombformimin dhe shtetformimin. Por kjo më tepër ka të bëjë me arritjen e një stadi të ri e cilësor në zhvillimin e grupeve etnike - formimin e shtetit të pavarur sovran. Kombi shqiptar, ose thënë më drejt një pjesë e tij, e rrumbullakësoi këtë fazë zhvillimi në vitin 1912. Një pjesë e tij mbeti e robëruar jashtë kufijve shtetërorë. Kjo pjesa e robëruar është përsëri e copëtuar në disa formacone politiko-juridike. Apologjetët e "kombit kosovar" e dinë mirë se qytetet e Istogut, Pejës, Gjakovës e Prizrenit janë pjesë e Rrafshit të Dukagjinit që s'kanë asnjë lidhje me nocionin Kosovë. Banorët e këtyre qyteteve verilindore shqiptare nuk mund të hyjnë assesi në kategorinë e "kombit kosovar". Shkupi ishte pjesë, e madje për një kohë edhe kryeqytet i Kosovës së dikurshme, por ja që shqiptarëve të Shkupit nuk u shkon fare mendja të shpallen pjesë e "kombit kosovar". Ata mbeten shqiptarë krenarë, pjesë përbërëse e kombit shqiptar. Shqiptarëve të Preshevës, Bujanovcit, Novi-Pazarit, Rozhajës, Plavës, Gucisë etj., që kanë lidhje gjeografike natyrore e familjare me "Republikën multietnike të Kosovës", gjithashtu nuk u shkon aspak ndërmend të ndërrojnë identitetin e tyre shqiptar dhe të shpallen "komb kosovar". Do të ishte shumë e natyrshme të themi që së paku preshevarët të shpalleshin "kosovarë". Mirëpo, ja që as ata s'duan t'ia dinë për këtë lloj kombi artificial. Edhe 95% e shqiptarëve të kësaj Kosove të sotme me këto kufijtë që ia caktoi "Sërbia federale" në vitin 1945 në Beograd, nuk e pranojnë sakrifikimin e identitetit historik shqiptar për diçka të re, të përkohshme e artificiale si “kombi kosovar”. Edhe sërbët e Kosovës nuk pranojnë kurrfarë kosovarizmi dhe kanë shumë të drejtë në këtë qëndrim të tyrin.
Nëse e relativizojmë deri në këtë shkallë absurditeti çdo fenomen shoqëror, atëherë edhe vetë jeta, apo qenia njerëzore paraqitet si shumë relative dhe e imagjinuar. Mos ndoshta ne aktrojmë tërë kohën? Mos ndoshta e gjithë jeta jonë është një vorbull i pandalshëm dhe i pakuptueshëm ngjarjesh të kota, të parëndësishme, me një fjalë relative dhe e imagjinuar? Këto janë teorizime boshe pseudo-filozofike, të cilat nuk duhet të kenë vend në diskursin publik shqiptar. Së paku filozofitë e tilla absurde nuk duhej të përzihen në çështje të tilla ekzistenciale, të përhershme, e të pandryshueshme si identitetet kombëtare. "Kosovarizimi" i shqiptarëve të Fushës së Kosovës dhe Rrafshit të Dukagjinit, është një fenomen i jashtëm, sipërfaqësor, dhe i ri në moshë. Thellë në shpirtin dhe në ndërgjegjen/ndërdijen e tyre shqiptarët e Ish-Jugosllavisë dhe gjithë shqiptarët e tjerë jashtë kufijve politikë të Shqipërisë, mbeten shqiptarë. "Kosovarizmi" nuk ka bazë kulturore dhe nuk është pjesë e etnopsikologjisë së asnjë pjese të kombit shqiptar. Ai edhe mund të përqafohet përkohësisht nga grupe të ndryshme individësh, por kjo vjen si pasojë e interesave të ndryshme e shumë të përkohshme financiare e të tjera të këtyre mjeranëve infantilë. Rast shumë i ngjashëm është edhe me masën e madhe autoktone shqiptare në Greqi, të a.q "arvanitoi". Do të ishte interesante të studiohen nga ekspertë sociologjie dhe psikologjie dallimet dhe ngjashmëritë e mundshme mes fenomeneve të "kosovarizmit" antishqiptar në Ish-Jugosllavi dhe "arvanitizmit" antishqiptar në Greqi.
Nocioni "komb kosovar" është një konstrukt artificial, i cili do të shkërmoqet në momentin e parë kur ai të mos financohet më prej atyre qarqeve që nuk ua duan të mirën shqiptarëve në Ballkan.
Rinia, intelegjencia, punëtorët, mediet, elita ekonomiko-financiare, shoqëria civile, grupet e ndryshme fetare, dhe gjithë qytetaria shqiptare në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni duhet të ngrihen urgjentisht kundër spekulimeve të tilla shumë të rrezikshme për të ardhmen tonë si shtet i pavarur dhe si komb i veçantë. Ndarja e një pjese të shqiptarëve nga gjiri i kombit dhe formimi në mënyrë artificiale i një " kombi të ri" është një tragjedi kombëtare kolosale dhe me gjasë e pariparueshme . Nëse ky ishte çmimi për çlirimin e Kosovës, më mirë të mos vinte kurrë. Por, ne jemi të bindur plotësisht se kjo nuk është e vërtetë. Spekulimi se bota e çliroi Kosovën jo si shtet shqiptar, por si entitet eksperimental multietnik, është pjellë e qendrave të specializuara për luftë speciale kundërshqiptare, të Moskës, të Beogradit, të Athinës dhe të gjithë atyre grupeve të interesit, për të cilët thamë që në fillim se janë kundër faktorizimit dhe etablimit real të shqiptarëve në Ballkan.
Shpejt do të vijë dita kur krahinat shqiptare të Rrafshit të Dukagjinit dhe Fushës së Kosovës do t’i bashkohen asaj që iu shkëputën me dhunë e padrejtësisht 100 vjet më parë - Republikës së Shqipërisë - shtetit amë të të gjithë shqiptarëve në botë. Së bashku do të hapërojnë drejt integrimeve euro-atlantike, jo si të gjymtuar, por si të barabartë me gjithë kombet tjera ballkanike.

13
KOSOVA : TRADHËTIA SERBE NË BETEJËN E KOSOVËS

Shkruan Ahmet Hasani


Para 619 vitesh serbët e Vuk Brankoviqit tradhëtuan koalicionin antisoman, vranë vëllezrit e tyre, prenë djalin e princit Lazar duke legalizuar kështu koalicionin e tyre anti-katolik dhe anti-Europë të lidhur me turqit qysh para vitit 1389.

Në këtë betejë, më 15 qershor të vitit 1389, Milushi një trim shqiptar nga Kopiliqi i Drenicës arriti ta vrasë Sulltan Muratin. As kjo humbje e madhe e Osmanëve nuk arriti t`i zmbrapste ata sepse ishin një fuqi e madhe ushtarake.

Pas vrasjes së Milushit, tradhëtisë serbe të Vuk Brankoviqit, ikjes së Princ Llazarit nga beteja, koalicioni katolik me shumicë shqiptare u dobësua shumë dhe pas disa betejave të përgjakshme e humbi betejën e Kosovës.

Edhe sivjet më 28 qershor 2008, pas 619 vitesh pasardhësit e Brankoviqëve vijnë prap në të njejtin vend që të provokojnë kujtesën historike shqiptare, ata thirren si tua lypë nevoja herë në emrin e Princit Llazar e herë të Vuk Brankoviqit!

Gjatë gjithë sundimit osman festonin fitoren e koalicionit të tyre me turqit dhe shanin Princin Llazar, i cili sipas tyre kishte lëshuar betejën dhe kishte ikur nga lufta! Nga 1912 e këndej shajnë Vuk Brankoviqin e thirren në emër të Princit Llazar! Vërtet është për të ardhur keq që kemi një fqinj me pesëqind fytyra.

Pas Dimtrije Tucoviqit kemi serbin Dobrica Qosiq, i cili edhe njëherë flet një të vërtetë shumë të madhe:" "Laz je odrzala srpski narod koliko junastvo." "Sa trimëria aq edhe rrena ka mbajtur gjallë popullin serb".

Mirëpo, kjo veti e të qenit "trim rrenacak" si për vetëdijen ashtu edhe për nënvetëdijen shqiptare është e pakapshme, shkurt është për të ardhur keq që na ka ra hise t'i kemi serbët komshi...! Shqiptarët vetëm verbalisht kundërshtojnë këtë ardhje, por vetë nuk e kanë të qartë se çfarë duhet bërë në këtë ditë.

Shqiptarët nuk e dinë se pse nuk ndërmarrin diçka për këtë datë e cila para se gjithash është e tyre. Beteja e Kosovës është një nga betejat më të rëndësishme për shqiptarët, për popujt ballkanik dhe për Europën.


Mjerisht kjo betejë është një nga betejat më së paku të ndriçuara, njëra nga betejat më të keqpërdorura nga kisha dhe politika serbe.

Pluhuri i kësaj beteje dhe fallsifikimi i realitetit historik në njerën anë është rezultat i marrëveshjeve serbo-turke qysh para v. 1389, para se të fillonte kjo betejë-kurth serbo-osmane dhe në anën tjetër rezultat i pozitës së palakmueshme të botës perëndimore karshi kësaj lufte.


Në vend që të mblidhen me dhjetra mijëra shqiptarë nga gjitha trevat shqiptare e të ndezin qirinj për stërgjyshërit e tyre të therun nga shpata osmane dhe ajo serbe në vend që të mblidhen vetë dhe të organizojnë homazhe për dëshmorët e rënë para 618 vjetësh në betejën e tyre të v.1389, shqiptarët shikojnë "seri" se si dikush po ua nëpërkëmb vendin dhe kujtesën historike!

Të shohim çka flasin faktet historike, fakte të cilat i pranojnë vet historianët serb, t'i kthehemi pra shkencës, të shohim se çka na thotë mësuesja e jetës historia.
Betja e Kosoves ishte Koalicion i elementit të krishterë pro perëndimor në krye me shqiptarët si i vetmi popull shumicë.

Në mënyrë direkte dhe indirekte shqiptarët u ndihmuan vetëm nga hungarezët, austriakët, polakët, italianët, dhe nga një grusht serbë të Princ Llazarit.

Koalicioni i krishterë i kryesuar nga shqiptarët me në krye Gjon Kastriotin, Gjergj Balshën, Theodor Muzakën, Milush Kopiliqin i kishin premtuar Llazarit se nëse ai merrte pjesë në luftë kundër turqve dhe korrej fitorem e do ta ndihmonin atë që të rrëzonte qeverinë e Millutinit dhe të merrte fronin.

Më këtë potez shqiptarët dhe koalicioni i krishterë pro perëndimor deshën të bënin një prishje të koalicionit turko-serb dhe mu për këtë arsye taktizuan edhe më tepër duke vendosur që në krye të betejës së Kosovës të jetë Princi Llazar.

Vetë historianët serbë pranojnë se para ardhjes së osmanëve në Ballkan kisha serbe ishte e ndarë në dy rryma, rryma e cila bashkëpunonte me Osmanët nën devizën ("protiv koga ne možeš, pridruži mu se") ("bashkoju atij kundër të cilit nuk mundesh")!!??... ishte më e fort dhe "triumfoi" duke e vënë popullin serb në pozitë të popullit vasal!

Princi Llazar, si disident që ishte, fshihej në Kurshumli dhe nuk kishte kurrfarë fuqie dhe nuk dinte se dhëndrri i tij Vuk Brankoviqi në betejë do të ishte në krahun e Osmanëve.

Princi Llazar nuk donte të besonte se tradhtia e koalicionit do t’i vinte nga vetë serbët, ai pas humbjes së parë fajësoi shqiptarin Milush Kopiliq nga Drenica. Milushi për t'i treguar koalicionit antiosman se nuk ka tradhtuar më në fund rrezikoi jetën për të vra Sulltan Muratin.

Ky është ende shpirti i shqiptarit të asaj ane, i cili për të tregua pafajësinë, për të tregua se nuk është në anën e armikut vret vetën me gjithë çka ka...!


Historia flet se pas humbjes së betejës së Kosovës vullnetarët serbë të krahut të Princ Llazarit ia mësyn ikjes në drejtim të Nishit, ku u dorëzuan para ushtrisë jeniçere serbe.

Ushtarët serbë tanimë jeniçerë, gjithë asaj ushtrie të lodhur e të rraskapitur nga lufta ua prenë kokat dhe me kokat e tyre bënë kulla që turqit i quanin Qele-Kulla!

Prandaj, më 28 qershor 2008 gjithë ata serbë që mendojnë t’i përkujtojnë të parët e tyre do të ishte mirë t’i vizitojnë ato vende dhe t’i mallkojnë pasardhësit e Vuk Brankoviqit e jo të vijnë në Kosovë sepse Kosova kurrë nuk ka qenë dhe nuk do te jetë djep i tyre.

Kosova filloi të bëhej djep i serbëve pas betejës së Kosovës ku fitimtar doli koalicioni turko-serb, por Zoti e desh që ata 600 vjet mos të shtohen dhe mos të jenë kurrë shumicë sepse kështu ishin mallkuar për jetë të jetëve nga gjithë ata shprirtra të tradhëtuar.

Një ngjashmëri e festimit të tradhtisë ndodh edhe tek disa fshatra maqedone që festojnë ende tradhtinë që u kanë bërë kryengritësve shqiptarë të kryengritjes së v. 1843 të udhëhequr nga Dervish Cara, kryengritje kjo ndër ma të mëdhatë pas luftërave të famshme të Gjergj Kastriotit, si duket ky fenomen është fenomen tipik sllav!

Historia flet se pas betejës së Kosovës serbët ishin ata që shkuan në Kurshumli dhe pasi e zunë djalin e princ Llazarit, i cili ishte vetëm 14 vjeç, ia prenë atij kokën, ia qiten kokën në pjatë të argjend dhe me shumë dekorime e dhurata e dërguan në Konstantinopol.

Serbët qenë ata të parët që kaluan në islam, dhe jo vetëm që kalonin shpejt në islam po ata filluan të bënin krushqi me turqit, djali i sulltan Muratit Bajaziti u martua me vajzën e Princ Llazarit, pra me motrën e Stefan Llazareviqit, i cili bashkë me nanën e vetë pranuan të jenë popull vasal!

Pas kësaj martese edhe 601 vite tjera nuk patën të ndalur martesat dhe dashuritë tyre me turq. Veshja turke bahej me krenari deri në ditët e fundit, s'kemi e si mos ta përmendim babain e alfabetit serb Vuk Karaxhiqin, i cili mbante Fesin turk edhe në Vjenë të Austrisëm kurse Knjaz Milloshi mbante hiç ma pak se çallmën turke në kokë…!

Islamizimi nuk filloi nga shqiptarët, por nga serbët, konvertimin në islam e filloi populli serb, me shpejtësi marramendëse pjesa më e madhe e serbëve menjëherë pas betejës së Kosovës kaloi në islam.

Serbët e islamizuar ndihmonin vëllezërit e tyre Ortodoks,sehmbull tipik është kthimi i patrikanës serbe e cila kishte pushuar së qeni në v. 1459, sepse kishte ra nën Patrikanën e Ohrit. Me ndihmën e serbit të muslimanizuar Mehmet-pashë Sokoloviqit kjo patrikana iu kthye serbve në v. 1557, kthim ky që u bë në frymën e politikës dhe marrëveshjeve të bëra me krahun proturk të kishës ortodokse serbe.

Prandaj, nuk ka se si të shpjegohet vendosja e patriarkut Makarije në Patriarkanën e Pejës, për te cilin edhe historianët serbë pranojnë se i përkiste krahut proturk, krahut për bashkëpunim me turqit kundër Romës dhe botës katolike. Zaten në kohën e patriarkut Makarije shumë kisha katolike shqiptare u shndërruan në kisha ortodokse serbe! Një leje të tillë patriarku Makarije e kishte marr personalisht nga Sulltani!

Karagjergji (Gjergji i Zi) (Karagjorgjeviq) udhëheqësi i kryengritjes së parë kundër osmane, për të cilin serbët e pranojnë se ishte me prejardhje shqiptare, u tradhtua nga vetë serbët. Karagjergji s'pari u masakrua nga serbët pastaj ia prenë kokën dhe ia dërguan Sulltanit në Stamboll!

Gjatë sundimit osman pozita e gjithë popujve të tjerë, aq më tepër e shqiptarëve katolikë, që nuk pranonin islamin ishte shumë e disfavorshme. Serbët bënin krushqi me turqit, kurse shqiptarët me në krye Gjergj Kastriotin, luftuan edhe 25 vjet tjera me radhë kundër hordhive turke. Pas vdekjes së Gjergj Kastriotit për shqiptarët po fillonte golgota e vërtetë zhdukjes.

Kur i kemi parasysh këto e shumë fakte të tjera mendoj se pjesa e mbetur shqiptare për ta ruajtur substancën kombtare zgjodhi si rrugë konvertimin në islam.

Përfundim:

Pushtimet Turke në gadishullin ballkanik erdhën si rezultat i ndarjes së Krishtenizmit në atë Ortodoks me qendër në Stamboll dhe në atë Katolik me qendër në Romë. Në këtë kontekst mund të shpjegohet "koalicioni" i fshehur myslimano-ortodoks mes osmanëve dhe serbëve, i cili doli shterp sepse Osmanët u kënaqen me përqafimin e shkinave serbe duke lanë rehat Europën katolike pas disa tentimeve për pushtim por pa sukses.

Në fakt Osmanët duke lanë anash Romën kaluan më mirë, 600 vjet me radhë ata sunduan rehat rivalët e Romës dhe normal se u kënaqën me miqësinë 601 vjeçare serbe.

Në gjithë këtë cirkus të historsisë nëse mund ta quajmë kështu më së keqi e pësuan shqiptarët që nuk arritën as sot e kesaj dite t'i kuptojnë këto lojra të "trimave rrenacakë serbë”.

Në frymëne vijës së Theodosit që u përcoll me shekuj, serbët u munduan ta bëjnë për vete edhe Hamzain e Mojsi Golemin duke i bindur ata se armiku i tyre ishte Roma e jo Stambolli.

Kjo propagandë vazhdoi me shekuj ndër shqiptarët, hoxhallarët serbë, rusë etj., mbanin vajz (ligjërata) nëpër xhami duke u thënë shqiptarëve të konvertuar në myslimanë se dallimi mes myslimanëve dhe ortodoksëve është sa maza e qepës kurse me katolikët jeni larg si dita me natën! Ky shpjegim u mundua të futet deri në ditët tona si "urdhër" në vetëdijen dhe nënvetëdijen tonë.

Ta lëmë hallin që kanë serbët me kujtesën tyre të shtrembëruar historike, e lemë anash për momentin edhe ndërgjegjen e Europës, të shohim se ç’ka kemi bërë ne në këtë drejtim.
Historianët shqiptarë nuk i kanë kushtuar kurrfarë kujdesi kësaj beteje, krijues shqiptarë kanë shkruar romane historike për ngjarje që nuk çojnë kurrfarë peshe historike, janë shkruar e luajtur drama, janë incizuar filma nga më të ndryshmit, por beteja e Kosovës është lënë sikur mos të ketë ndodhur në Kosovë, sikur mos të jetë çështje me rëndësi për kujtesën historike, e cila është bazë për ardhmëri.

Asnjë nga qeveritë kosovare të pasluftës nga 99-ta e deri sot nuk ka bërë farë plani se si duhet t’u zihet vendi këtyre "trimave rrenacakë" që mos të kenë vend e fytyrë për të ardhur në vend të huaj, në vendin, të cilin e kanë gjakosur para 619 vitesh!

Kjo ardhje e sivjetme në emër të Princit Llazar ishte e ngjashme me ate të Millosheviqit në v. 1989, ishte e drejtuar kundër lirisë e pavarësisë së Kosovës, kundër shqiptarëve dhe aleatëve të tyre katolikë.
http://bshz.ch/modules/news/article.php?storyid=37

14
Leku / Shqipëria, e mbrojtur nga kriza financiare
« ne: 13-11-2008, 15:52:38 »
Por pseudo-greku me origjinë ethiopjane nuk na shpjegoi arsyet pse bankat greke ndodhen dhe operojne ne Shqipëri, nuk na shpjegoi pse (sipas tij) Shqipëria nuk preket nga kjo krize..
Ku i bazon pseudo-greku opinionet e tij:
- tek fakti se ata kontrollojne te paktën 90% te ekonomise shqiptare?
- tek fakti se paret e shqiptareve mbushin bankat e tyre te cilat ndodhen ne formën OFFSHORE jashtë Greqise dhe BE pikërisht se sherbejne për lavazhon e parave te pista??  hmmmmm: etj etj

Perpara se te na hedhin hi syve me genjeshtrat e tyre, HOMOSEKSUALET E POLITKES SHQIPTARE do ishte mirë qe te fillonin te aplikonin SOVRANITETIN E MONEDHES SHQIPTARE... dhe shembuj ne ket drejtim ka plot:Zvicra, San Marino, Litenshtejni, Luxemburgu, MonteCarlo, etj etj
Pikërisht sepse jemi shtet i vogël duhet te marim parasysh si shembull shtetet e vogla dhe jo ato gjigande te cilat kan burime te tjera ....

15
"Urë" e minuar që shpërthen sa herë i duhet Greqisë!
Prof.Arben LLALLA

Deklaratat e Kryetarit të Bashkisë së Himarës Vasil Bollano, të përkrahur edhe nga ambasadori grek në Tiranë Konstandinos Kokosis për autonomi të “Vorioepirit” nuk janë të rastësishtme. Këto veprime dhe deklarata e kanë fillimin në politikën zyrtare të Athinës që kërkon aneksimin e Jugut të Shqipërisë.

* Teoria sipas të cilës ‘mërgimtarët shqiptarë në Greqi dhe minoriteti grek që jeton në Shqipëri janë urë lidhëse midis dy vendeve” bie poshtë si e pavërtetë. Mërgimtarët shqiptarë janë pengje, urë e minuar që shpërthen sa herë që Tirana nuk i bindet Athinës , kur kjo e fundit me fshesat e veta periodike të hekurta kthen me forcë mijëra emigrantë shqiptarë, njerëz të halleve, njerëz të bukës së gojës që nuk meren me politkë.

***

Me rrëzimin e diktaturës komuniste në Shqipëri, mijëra shqiptarë morën rrugën e mundimshme të mërgimit, duke shkuar për të punuar në Greqi, Itali, Gjermani e gjetiu.

Shumë prej këtyre njerëzve të halleve mbetën të vdekur në malet me dëborë, disa vdiqën në aksidentet nëpër vendet e punës dhe nëpër rrugët automobilistike. Shumë varre janë hapur në emigracion, por varri më i madh po hapet nga njerëzit që çirren për aneksimin e jugut të Shqipërisë. Historia e emigracionit shqiptarë në Greqi është e dhimbshme.

Në vitin 1998 del për herë të parë ligji për legalizimin e qëndrimit të të huajve që punojnë e jetojnë në Greqi. Në fillim u duk se u hap drita jeshile për mijëra mërgimtarë që punonin prej shumë vitesh ilegalë në tokën greke, por koha po tregon se edhe pas 9 vitesh mërgimtarët shqiptarë në Greqi ende mbetën me probleme për legalizim. Qeveritë greke janë tallur duke e ndërruar ligjin e legalizimit disa herë, kjo metodë e ka edhe prapaskenën e saj sepse në qoftë se që nga viti 1998 do të legalizoheshin emigrantët shqiptarë, ata sot pas kaq vitesh do të kishin të drejtën për tu pajisur me shtetësi greke, gjë që Greqia i trembet një të drejte të tillë. Prandaj shteti grek çdo vit e ndërron ligjin duke i lënë mërgimtarët shqiptarë pengje të politikës dashakeqëse ose që të jemi më të saktë mërgimtarët shqiptarë në Greqi pa i ofenduar mund të quhen ,,skllevër modernë,, që u lejohet të vizitojnë atdheun 15 ditë vetëm kur Greqia feston festat e saja fetare Krishtlindjet dhe Pashkët.

Një problem tjetër është se strukturat shtetërore greke manipulojnë me numrin e saktë të mërgimtarëve shqiptarë duke e zmadhuar numrin e tyre në 500 mijë deri në një milion. Por e vërteta është krejt ndryshe, në vitin 1998, atëherë kur shqiptarët largoheshin në masë të madhe nga Shqipëri për në Greqi zyrat e policisë greke për legalizim deklaruan se rreth 172.000 mijë shqiptarë janë pajisur me leje qëndrimi të përkohshme. Po ti shënojmë këtij numri edhe 150.000 mijë mërgimtarë ilegal, atëherë na del se në Greqi atë kohë kishim rreth 350.000 mijë. Me kalimin viteve shqiptarët janë larguar nga Greqia, nuk e shihnin të ardhmen e tyre atje tashmë, prandaj edhe numri i mërgimtarëve shqiptarë duhet të jetë edhe më i vogël në rreth 250.000 mijë.

Politika shqiptare duke qenë miope dhe dritë shkurtër, duke mos e parë realitetin e vërtetë me shifra reale i mundësoi Greqisë që të privatizojë ndërmarrjet më të mëdha frutdhënëse në Shqipëri.

Kështu grekët në Shqipëri kanë:

1. Prodhimin dhe tregtinë e duhanit (ndërmarrjet e duhanit në Korçë, Elbasan, Fier, Berat janë blerë nga grekët).

2.Kompanitë telefonike me valë (celularët).

3.Furnizimin me naftë për 24 vite (çisternat në portin e Durrësit).

4.Furnizimin me energji elektrike.

5.Funizimin primarë me çimento, tulla, tjeglla etj.

6.Mbi pesë Banka të mëdha janë në duart e grekëve.

Këto janë vetëm disa ndërrmarrje gjigande që janë privatizuar nga grekët.

Shteti grek nga frika e vërtetë për problemin e pasurive të Çamëve, rikthimin me të drejtë në tokat dhe pronat e baballarëve të tyre, nxit njerëz të ndryshëm për tu grupuar në shoqata me ide për autonomi në jug të Shqipërisë ose siç u pëlqen Automi të Vorioepirit. Shoqatat për autonomi të vorioepirit mbështeten fuqishëm zyrtarisht nga shteti grek. Që nga viti 1918 në Selanik funksionon zyra e shoqatës Vorioepiriote.

Mbas viteve 1990 u themeluan shoqatat e “Vorioepiriotëve të Gjirokastrës-Sarandës-Delvinës”, shoqata e “Çobenjëve grek vorioepiriot nga Shqipëria”, e cila u themelua dhe u drejtua nga vëllezërit e ish-deputetit Kristo Goxhi. Kryetar ishte Mihal Goxhi në vitet 2000. Këto shoqata ishin shumë aktive në drejtim të propagandës për autonomi të Vorioepirit. Shoqata e Mihal Goxhit zhvillonte aktivitete kultuore nëpër malet e Korçës për autonomi të “VORIOEPIRIT”, për ta flitet se kanë ngritur në vitin 1997-1998 flamurin grek në Korçë. Ata shpeshherë kanë dhënë intervista nëpër kanalet TV greke për autonomi të vorioepirit.

Drejtuesit e këtyre shoqatave të grekofonëve të Shqipërisë dolën hapur kundër shqiptarëve të Shqipërisë në periudhën e vështirë të luftës në Kosovë në vitet 1998-1999. Kur populli shqiptar i Kosovës vritej dhe digjej i gjallë dhe opinioni gjithëbotëror përkrahte dhe ndihmonte popullin e shkelur të Kosovës, shoqatat e grekofonëve protestonin duke gjuajtur me gurë dhe vezë mbi Konsullatën e Përgjithshme Shqiptare në Selanik, duke kërkuar autonominë e të ashtuquajturit “Vorioepir”. Grekofonët dhe grekofilët dolën nëpër ekranet televizive greke duke akuzuar UÇK-në si organizatë terroriste, ato dolën hapur në përkrahje të ushtrisë barbare serbe të Millosheviçit. Nuk lanë gjë pa thënë kundër shqiptarëve dhe Shqipërisë, duke dhënë intervista nëpër gazetat e ndryshme greke dhe në revistat që botonin organizatat e minoritarëve grek. Kështu, revista e grekofonëve të Gjirokastrës “OAZI” e dhjetor 1998 - janar 1999 që botohej në dy gjuhë greqisht-shqip botonte një shkrim keqinformues, një shkrim keqdashës e që i shërbente urrejtjes dhe injorimit të kulturës shqiptare. Në një shkrim me titull “Pozicioni i Shqipërisë dhe i shqiptarëve në Ballkan” autori minoritar Pavllo Vllahos, sjell opinionin e tij për shqiptarët e Kosovës dhe të Shqipërisë. Ai shkruante: “Shqiptarët e Kosovës, por edhe të Shqipërisë guxuan të vënë dorë në djepin e kulturës serbe, në vendlindjen e heronjëve popullorë të princave”. Ky minoritar na dilte atë periudhë mbrojtës i çështjes shoviniste të serbëve të Millosheviçit. Deklarime kundër shqiptarëve të Kosovës atë kohë kishte edhe nga organizata e grekofonëve të “OMONIAS” të cilët deklaronin se refugjatët e luftës të Kosovës nuk duhet të strehohen në qytetet e Jugut të Shqipërisë si: në Vlorë, Korçë, Gjirokastër, Sarandë, Ersekë, Pogradec, Tepelenë. Pra, grekët, grekofonët u tregonin në vitin 1999 se deri ku guxojnë të vendosen shqiptarët e Shqipërisë së vërtetë, se ku duhet të strehoheshin njerëzit e ardhur nga lufta, të tmerruar nga krimet çnjerëzore të kryera nga ushtarët serbë të Millosheviçit.

2

Një enigmë ka mbetur ende, ajo e gushtit të vitit 1999 kur u vu një bomb në shtëpinë e Konsullit të Pëgjithshëm shqiptar në Selanik, dhe si pasojë u dogjë e tëra makina diplomatike shqiptare.

Në vitin 2002 nëpër rrugët e Selanikut shoqatat “Vorioepirote” shpërndanin fletushka kundër Shqipërisë dhe kërkonin ndërhyrjen e NATO-s për të “shpëtuar” rreth 80 mijë minoritar grek që jetojnë nëpër disa fshatra të Sarandës, Gjirokastrës nga gjoja “terrori” që ushtrojnë shqiptarët kundër tyre.

Në përfundim duhet të shtojmë se deklaratat e Kryetarit të Bashkisë së Himarës Vasil Bollano, të përkrahur edhe nga ambasadori grek në Tiranë Konstandinos Kokosis për autonomi të “Vorioepirit” nuk janë të rastësishtme. Këto veprime dhe deklarata e kanë fillimin në politikën zyrtare të Athinës që kërkon aneksimin e Jugut të Shqipërisë.

Fatkeqësia është se Shqipëria udhëhiqet ende nga politikanë të dobët përballë politikës dinake të Greqisë dhe grekëve. Sot populli shqiptar dhe ai grek ndodhen politikisht shumë larg njëri-tjetrit. Lufta e Kosovës tregoi se grekët janë besnik, avokat të politikës raciste serbe, janë në anën e kundërshtarëve të kombit shqiptar. Teoria sipas të cilës “mërgimtarët shqiptarë në Greqi dhe minoriteti grek që jeton në Shqipëri janë urë lidhëse midis dy vendeve” bie poshtë si e pa vërtetë. Mërgimtarët shqiptarë janë pengje, urë e minuar që shpërthen sa herë që Tirana nuk i bindet Athinës, kur kjo e fundit me “fshesat e veta periodike të hekurta” kthen me forcë në heshtje ose me bujë mijëra njerëz të halleve, njerëz të bukës së gojës që nuk merren me politikë. Sa herë që Shqipëria do të kërkojë të drejtat e mërgimtarëve në Greqi dhe ngritjen në Forumet dhe Asambletë botërore për zgjidhjen e drejtë të çështjes Çame, atëherë Greqia me satelitët e saj minoritar do të kërkojnë autonomi të “Vorioepirit” dhe ndihmën e NATO-s për ndërhyrje ushtarake në Jug të Shqipërisë për shpëtimin e minoritetit grek.

16
SERBIAN ORTHODOX VS. ALBANIAN CATHOLICS  UNDER OTTOMAN EMPIRE

Second half of XVI century rebuilding of churches and monasteries in the area of Patriarch of Pec (Zirojevic ‘Crkve’ 27-31- Triton ‘Caliphs’ 37-60)

 

1557,Serbian Orthodox Church was in fact enjoying a particularly favored position at this time (N.Malcolm ‘Kosovo a short history’ 109)

 

1571, Catholics in Kosovo suffered harsh treatment (Giannelli ‘Documenti inediti’ 101-2)

 

Catholic church was poor and was frequently under pressure not only from the Ottomans but also from the Orthodox Church, which tried to force catholics to pay it ecclesiastical dues. Patriarch Makarije had obtained an imperial firman (decree) that all Christian in his territory must pay their church taxes to him (Lamansky ‘Secret d’etat’ Appendix 064)

 

Serbian Monks of Pec were all related to beys and sancakbeyis (Hadrovics ‘L’eglise serbe’ 50)

 

Catholic priests complained that they were more oppressed by Orthodox serbs than Muslims (Cordignano ‘Geografica ecclesiastica’ 233)

 

1791 Archbishop Mazarek reports he was taunted by proud Orthodox serbs and schismatic people in Prizren, who asked if he arrived accompained by an honorary Janissary Guard, as their Patriarch did (ASCPF SOCG 895, fo 71r)

 

June 15, 1910, sultan Mehmet V was welcomed by Serbian Orthodox Seminary, serenading him with Turkish songs, vice-consul Rakic gathered a largë contingent of serbs, while Albanians boycotted the event (Rakic ‘Konzulska pisma’ 245-50)

 

 

 

SERBIAN ANTI-ALBANIAN POLICY, AND ETHNIC CLEANSING

 

 

 

Serbian Prince Milos had taken special trouble to expel Albanians from his territory (Pavlovitch ‘Society in Serbia’ 144)

 

Serbian state policy to create an ethnically clean territory expelling Albanians from Vranje (Hadzi-Vasiljevic ‘Arbanska liga’ 12-13)

 

1910, Isa Boletini and Idriz Seferi tried to halt westward advance of Ottoman troops, but they were outflanked by the army (which had been given the assistance of local Serbs and school teachers to guide them through mountains (N.Malcolm ‘Kosovo a short history’ 241)

 

Serbian policy was directed quite actively against the Albanians, to the point of giving direct support to the Young Turk regime (N.Malcolm ‘Kosovo a short history’ 243)

 

1910, Orthodox Metropol of Skopje signed a decree for the suppression of this alien script, joining Young Turks campaign against use of Albanian latin alphabet (N.Malcolm ‘Kosovo a short history’ 243)

 

PM Pasic told Times in Nov 1913: It’s essential that Serbia should possess about 50KM from Lissus to Durrazzo (N.Malcolm ‘Kosovo a short history’ 255)

 

 

 

OTHER ISSUES

 

 

British politician Aubrey Herbert wrote: Like Samson in the temple of Gaza, the Albanians pulled down the columns of Ottoman Empire upon their own head. It was Albanians, not Serbs, Greeks, Bulgarians who defeated the Ottoman Empire (Swire ‘Albania’ 124-5)

 

They gave the right of their schools to Serbs but the ottomans continued to deny it to Albanians (Spuler ‘ Minderheitenschulen’ 51,59)

 

XV-XVI centuries. There were many cases of peasants migrating from unconquered regions to settle in Ottoman territory. Ottomans taken more care of peasants than its Serbian predecessors (N.Malcolm ‘Kosovo a short history’ 101)

 

Albanian guardians of church buildings and monasteries Pec, Decani, Devic (Zirojevic ‘Crkve’ 36)

 

 

 

SERBIAN ATROCITIES AGAINST ALBANIAN CIVILIANS

 

 

 

1913 Durham ‘Frontiers’ 643

 

Trotsky ‘Balkan Wars’ 120, 286

 

Leo Freundlich ‘Albania’s Golgotha’

17
SERBIAN VASSALAGE AND COOPERATION WITH TURKS

(Vasaliteti dhe Bashkepunimi i Serbeve me Turqit!)

 
Riferimet janë marrë nga libra dhe autore te ndryshëm:

-King Milutin in 1305 employees Turks against Byzantium (Oikonomides ‘Turks in Europe’ 159-62)

Shqip: Mbreti serb Milutin me 1305 punesoi Turqit kundër perandorise Bizantine (autori: Oikonomides, libri: ‘Turks in Europe’, faqet: 159-62)

 

- Marko Krajlevic and Konstantin Dejanovic take part on the Turkish side in Kosovo battle in 1389 (Decei ‘Istoria Imperiului’ 54- Vladimir Corovic ‘Boj na Kosovu’ 191)

Shqip: Marko Krajlevic dhe Konstantin Dejanovic luftuan përkrah Turqeve ne Luften e Kosoves me 1389 (Decei ‘Istoria Imperiului’ 54- Vladimir Corovic ‘Boj na Kosovu’ 191).

 

 

- Nov 10, 1444,Djurdadj Brankovic,contributed to disastrous defit of Balkan Christian alliance by informin sultan Murad and barring the road by which Scanderbeg had intended to traverse Serbia to join Christian forces at Varna (Cambridge Medieval History 4, 572-73.) Djurdadj Brankovic , does the same 4 years later against the hungarian Hunyadi (M. Kostic ‘Opis Vojske’ 90)

 

 

Shqip: Me 10 Nendor 1444, Djurdadj Brankovic kontribuoi ne humbjen e temerrshme te Aleances Kristiane, duke informuar Sulltanin Turk Murad, dhe duke bllokuar rrugën nëpër te cilën Skenderbeu do kalonte nëpër Serbi për tu bashkuar forcave kristiane ne Vrana (Cambridge Medieval History 4, 572-73.) Djurdadj Brankovic bëri te njëjtën gjë 4 vjet me vonë kundër Hynyadit hungarez (M. Kostic ‘Opis Vojske’ 90).

 

 

 

- Milica accepts Turkish vassalage to get help against Hungarian King Sigismund in 1390 with the blessing of the Orthodox Church.(N. Pavlovic ‘Despot Stefan’ 47-8).

Shqip: Milica pranoi te bëhej vasal i turqeve për te patur ndihmën e tyre kundër Mbretit Hungarez Sigismund ne 1390, me bekimin e Kishes Orthodokse .(N. Pavlovic ‘Despot Stefan’ 47-8).

 

-Olivera marries sultan Bayezit in a formal and honorific wedding (Gibbons “Foundations’ 183).

shqip: Olivera u martua me sulltanin turk Bayezit ne një ceremoni formale (Gibbons “Foundations’ 183).

 

- Stefan Lazarevic joins Turkish army in 1393 against prince of Wallachia (N. Malcolm ‘Kosovo a short history’ 82)

shqip: Stefan Lazarevic u bashkua me Ushtrine Turke me1393 kundër princit te Wallachia (N. Malcolm ‘Kosova një histori e shkurter’ 82)

 

- Sept 25, 1396, Stefan Lazarevic a crucial factor at Turkish victory in Nicopolis, over an Europian alliance (Cambridge Medieval History 4, 561) he could have chosen to sit aside and claim neutrality, like the Bulgarians, but he hated Hungarians and chose fidelity to his Muslim overloard (Tuchman ‘A distant mirror’ 560).

shqip: 25 Shtator 1396, Stefan Lazarevic një faktor i rëndësishëm i fitores se Turqeve ne Nicopolis kundër Aleances Europjane (Cambridge Medieval History 4, 561), mund te zgjidhte neutralitetin siç bene Bullgaret, por meqenëse urrente hungarezet zgjodhi te ishte besnik ndaj feudaleve te tij musluman mireberes.(Tuchman ‘A distant mirror’ 560).

 

- Oct 17, 1448 Turkish clash with Christian armies in Kosovo again… Serbs didn’t participate, instead they lurked in the mountain passess.. ready to fall upon and plunder the christian fugitives (Ibid. 573)

shqip: 17 Tetor 1448 Turqit peplasen serisht me trupat kristiane ne Kosovë. Serbet nuk moren pjesë, dhe ne fakt u fshehen ne male nga ku vrisni dhe plaçkisnin te larguarit kristian nga lufta. (Tuchman ‘A distant mirror’ 573).

 

-1455, Christain spahis from Vuk Brankovic’s vilayet and martologues join the Turkish army (Inalcik ‘Od Stefana Dusana’) On Serb vassalage see historian Leopold Ranke ‘History of Servia’ page 84.

shqip: 1455 Spahite kristian te vilajetit te Vuk Brankovic dhe martolget u bashkua me ushtrine turke (Inalcik ‘Od Stefana Dusana’). Në lidhje me vasalitetin serb shifni historianin Leopold Ranke ‘History of Servia’ faqe 84.

 

 

Shumë nga udhëheqësit kryesor te Perandorise otomane ishin te martuar apo ishin djemtë e shkijve te Serbise, dhe fanarjoteve "greke" te njohur ndryshe me emrin romanoi , armiqe te perbetuar e shumë shekullor te gjithë shqiptareve pa dallim feje!
 



 

 

Sulltan Murati I (1359 deri me 1389), qe filloi pushtimet ne trojet shqiptare, ishte i biri i sulltan Orhanit I dhe Princeshes Theodora (greke), te Perandorise Bizantine, e bija e Xhon VI Kantakouzenos perandor Bizantin, dhe mbese e perandorit Bullgar Ivan Asen III... i martuar nder te tjera me Maria Thamara Hatun e bija e pernadorit Bullgar Ivan Aleksander, dhe mbese e pricit Vllah Basarab I.

 

Sulltan Bayezidi (1389 to 1402) qe vazhdoi pushtimet ne trojet shqiptare dhe ne Ballkan, i biri i sulltan Muratit I dhe i Gulcicek Hatun greke ortodokse, i martuar nder te tjera me Olivera Despinen, te bijen e Car Llazarit te Serbise. Ky matuf i poshtër, e njohu Stefan Llazareviqin si trashegimtar te Llazarit, dhe ia njohu te drejtën e një autonomie te gjerë edhe mbi tokat shqiptare.

 

Sulltani ne vazhdim, Sulltan Mehmeti I (1413–1421) i biri i Sulltan Bayezidit, vazhdoi pushtimin brutal te tokave shqiptare (një pjesë te Shqipërisë se sotme), por vazhdoi aleancat trandicionale me Princerit Serb dhe Perandorin Bizantin.

 

 

Sulltan Murati II (1421–44, dhe 1446–51), qe rrethoi Krujen me 1450, dhe persoi disfate nga Gjergj Kastrioti, ishte i martuar me Mara Brankoviqin te bijen e Despotit serb, Xhorxhe Brankovicit, te cilës iu dhanë autorizime mbi udhëheqjen e territorit te Kosoves.

 

Pas ardhjes ne pushtet te Sulltan Mehmetit II (1444–46, dhe 1451–81, i njohur ne histori si Mehmet Pushtuesi), i biri i Muratit II dhe Huma Hatun, greke ortodokse, e bëri Mara Brankoviqin keshilltare te tij, dhe ia ruajti kompetencat mbi Kishen Ortodokse te Bizantit ku ajo bënte zgjedhjen e popave dhe klerikeve tjerë(ajo zgjidhte kryesisht serb ne këto funksione). Gjatë e luftimeve mes otomaneve ne marshin e tyre për te bashkuar Konstatinopolin me Romen, kur Gjergj Kastrioti, ishte i vetmi qe kishte arritur te mposhte hordhite barbare te Mehmetit II, Mara Brankoviqi ishte agjente e autorizuar nga vete Mehmeti, për te mbajtur lidhje diplomatike mes Vatikanit dhe oborrit te peradorise Otomane.

18
Rrjeti i Organizatave Shqiptare, tubim në auditorët universitarë për zgjimin e identitetit kombetar!

Kanë thyer të gjitha klishetë e asaj që rëndom quhet “politikisht korrekt”, duke kërkuar bashkimin e Shqipërisë me Kosovën, si rruga e vetme dhe zgjidhja më e mirë për të ardhmen e të gjithë shqiptarëve, “që i ndajnë vetëm kufijtë dhe dashakeqësia fqinje, por që i bashkon gjithçka tjetër”.

Rrjeti i Organizatave Shqiptare (RROSH) ka organizuar dje tubimin e dytë të një turneu diskutimi në auditorët universitarë, me qëllimin kryesor që bashkimi kombëtar të mos jetë vetëm retorikë politikanësh në raste festash apo fatkeqësish, por duhet të shndërrohet në një pjesë të përditshmërisë së të gjithë shqiptarëve kudo që ndodhen.

“Shqipëria duhet të bashkohet me Kosovën”.
Këtë fjali, të cilën askush nga politikanët shqiptarë në pushtet ose jo nuk guxon ta artikulojë, kanë zgjedhur ta theksojnë fort disa nga drejtuesit e organizatave shqiptare në Shqipëri, Kosovë, Mal të Zi e Maqedoni,si lëvizja “Vetëvendosja”, Klubi Kombëtar, lëvizja “Mjaft”etj.
Dje, në ambientet e Fakultetit të Shkencave Sociale të Universitetit të Tiranës, studentët e Shkencave Politike dhe ata Sociale u përfshinë në një diskutim të hapur mbi gjendjen e kombit shqiptar në ditët tona dhe mbi veprimin qytetar për bashkëpunimin, bashkimin dhe integritetin brenda shqiptar.

Profesor Isamedin Ferraj ka shpjeguar se kjo nuk është një aventurizëm politik dhe se bashkimi i Shqipërisë me Kosovën nuk është utopi. Sipas tij, kufiri mes të mundshmes dhe të pamundshmes vendoset nga besimi. Ai ka thënë se nëse besimi për këtë bashkim do të ishte i madh, atëherë realizimi është krejtësisht i mundshëm. Tejet i qartë dhe i hapur ka qenë në
shpjegimet e tij edhe Albin Kurti, drejtuesi i lëvizjes “Vetëvendosja” i njohur për aktivitetin e tij nacionalist dhe pasojat që ka përjetuar nga deklarimi hapur i dëshirës për vetëvendosje. “Një referendum i shqiptarëve në Shqipëri dhe në Kosovë do t’u tregonte të gjithëve se çfarë duan shqiptarët për kombin e tyre”, u shpreh Kurti, ndërsa shtoi se “shqiptarët e ndarë janë kafshata të vogla për fqinjët serbë dhe grekë. Por shqiptarët e bashkuar janë kafshatë që u ngec atyre në fyt”. Sipas tij, Shqipëria e ndarë me Kosovën ka rrezik që një ditë të bëhet multietnike me minoritete
të shpikura nga fqinjët.

Nga ana tjetër, të pranishmit nuk e kanë konsideruar zhdukjen e barrierave dhe kufijve mes Shqipërisë e Kosovës si një politikë kundër integrimit në Bashkimin Evropian dhe në NATO, por si një shenjë identiteti kombëtar dhe prezantimi dinjitoz për shqiptarët, përfshi këtu edhe një mirëqenie ekonomike më të madhe. Ndërkohë që është hedhur poshtë edhe ideja se
dëshira e veprimi për këtë bashkim kombëtar destabilizon rajonin.

Procesi i stabilitetit në Ballkan është një proces që vazhdon dhe nuk mund të konsiderohet i mbyllur, u shpreh një prej profesorëve të Shkencave Politike, i pranishëm në këtë tubim.
Sipas tij, bashkëjetesat multietnike konsiderohen si të suksesshme vetëm në tryezat e Brukselit, por nuk janë të tilla në jetën reale. Ai ka theksuar se Evropa është duke vlerësuar shtetet nacionale si një probabilitet të mundshëm, që garanton stabilitet afatgjatë. Në një kohë që edhe perspektiva e integrimit është komplementare në këtë proces. Të pranishmit nënvizuan se “Shqipëria e bashkuar në mënyrë organike është politika e re ndryshe”. Si një sfidë, ata kanë konsideruar zgjimin e vetëdijes kombëtare shqiptare dhe lënien pas të apatisë qytetare.

Albin Kurti pohon se qytetarët duhet të çohen si për politikat ekonomike dhe sociale, edhe për çështje të tjera që i shqetësojnë, e natyrisht të gjithë duhet të ngrihen për çështjen kombëtare.
Vetëm në këtë mënyrë, shton ai, do të krijohet trysnia e duhur mbi vendimmarrësit dhe klasën politike, që për shkak të interesave personale dhe atyre të biznesit nuk e dëshiron këtë bashkim.
RROSH-i është krijuar në mbledhjen e 28 gushtit 2008 në Tiranë nga organizatat shoqërore shqiptare prej Preshevës, Kosovës, Malit të Zi, Shqipërisë, IRJM-së dhe shoqatës “Çamëria”.
Tubimet e ardhshme do të mbahen nëpër universitetet e Kosovës e të Maqedonisë, për t’u rimarrë sërish nëpër auditorët e tjera të universiteteve të Shqipërisë.

19
Bashkimi kombetar si aktualitet dhe histori 

Nga:Enis SULSTAROVA

Jetojmë në një situatë paradoksale ku flitet gjithmonë e më shpesh për integrime evropiane, rajonale, madje globale e gjithmonë e më pak për bashkimin kombëtar. Zhvillohen projekte të shoqërisë civile për të na njohur me maltezët, portugezët e danezët e për të na bërë gati për ditën kur do të hyjmë në BE dhe shumë nga ne nuk e dinë që, qyteti që gjithmonë e më shpesh nga mediat thirret Bitola, është në fakt Manastiri ku u hodhën themelet e gjuhës zyrtare shqipe.

Bashkimi kombëtar reduktohet vetëm në bashkimin territorial-shtetëror dhe politikanët tanë bëjnë gara se cili do të bërtasë më shumë se të tjerët që nuk e duam "Shqipërinë e Madhe". Ndërkohë nuk shprehen kundër bashkimit të Gjermanive, njohin vetëm një Kinë dhe një Qipro dhe patjetër që nuk do ta kundërshtojnë bashkimin e Koreve, kur ky të ndodhë. Parulla mbizotëruese e politikës shqiptare është se çështja kombëtare shqiptare do të zgjidhet në kuadër të integrimit të rajonit në BE. Evropa që na ndau, ajo do të na bashkojë! Pra, ne vetëm duhet të presim se koha punon për ne.

E kundërta është e vërtetë: koha nuk punon për ne, nëse nuk punojmë ne për kohën. Bashkimin kombëtar nuk duhet ta kuptojmë vetëm si një bashkim territorial në një shtet kombëtar, por pikësëpari si një bashkim shpirtëror, si një vullnet i përbashkët i shqiptarëve. Kombi është një ide që duhet komunikuar, ndarë me të tjerët dhe që duhet aktualizuar gjithmonë në jetën e përditshme të shqiptarëve. Përndryshe ai kthehet në një diçka të largët, ceremoniale. Për kombin kujtohemi vetëm në raste festash përkujtimore (e shkuara), fatkeqësisht ("ra ky mort e u pamë"), apo ndeshjesh sportive të ekipit të futbollit apo boksierëve. Kombi dhe atdheu nuk janë realitete të jetuara sot e përditë dhe na mungon një kuadër kombëtar i adresimit të problemeve të shumta që kanë shqiptarët kudo ku ndodhen.

Duhet ta kuptojmë se pjesë e kombit janë edhe të varfrit që thyejnë dhe mbledhin gurë për të jetuar; janë bujqit që punojnë arat; janë edhe minatorët që shpojnë tunele në shkëmb, por nuk arrijnë të shpojnë dyllin e veshëve të deputetëve në Kuvend; janë fëmijët e paushqyer e të paarsimuar të fshatrave e të periferive të qyteteve; janë ata që marrin bukë me listë, janë ata që presin në radhët e gjata të ambasadave për një lejekalimi për të braktisur njëherë e mirë atdheun; janë edhe gratë e keqtrajtuara nga burra "patriotë". Pjesë të atdheut janë lumenjtë e ndotur dhe me shtratin e gërryer pa kriter, ujërat e ndotura, pyjet e prerë, toka në erozion, qytetet e betonuar dhe pa identitet të tyrin. Kombi, atdhedashuria, nacionalizmi, patriotizmi janë retorikë boshe nëse nuk i përgjigjen rrethanave jetësore të shqiptarëve, kudo ku këta janë. Kombi përfytyrohet si një vëllazëri, si një familje e madhe, pra le të jemi një familje shpirtërore e të mos presim adoptimin burokratik nga një shtet i vetëm.

Kombi është një ide dhe duhet të besojmë në fuqinë e ideve për të ndryshuar realitetin. Bashkimi nuk realizohet mekanikisht, as nga një treg i vetëm. Shumëkush i ka varur shpresat te rruga Durrës-Morinë, por 130 vjet më parë, Abdyl Frashëri, nuk priste për rrugë për të udhëtuar nëpër të gjitha trevat shqiptare e për të ndarë me parinë e popullin idenë e bashkimit kombëtar përballë armiqve të kombit. Çështja është se si të përdorim liritë që kemi, për të fituar më shumë liri. Në kushtet e sotme kërkohet një veprim hegjemonik ku përpjekjes kombëtare, pa e humbur specifikën e vet, t‘i brendashkruhen përpjekjet lokale të shqiptarëve në fusha të ndryshme. Fjala "komb" të kthehet në një shënues për një shumësi kërkesash kombëtare e shoqërore.

Pa aktualizim të kombit nuk kanë vlerë të drejtat historike kombëtare të shqiptarëve. Prandaj, ne jetojmë në një periudhë çmitizimesh të historisë e simboleve kombëtare. Përballë apatisë së shqiptarëve vijojnë përpjekjet për të na mohuar prejardhjen ilire dhe hidhet dyshimi se jemi ardhacakë më të vonë se sllavët; vihet në pikëpyetje vazhdimësia iliro-arbëreshe në mesjetë, lihet në harresë "epoka e artë", periudha e lavdishme e Balshajve, që për pak realizuan bashkimin politik të shqiptarëve; ka përpjekje për greqizimin dhe sllavizmin e Skënderbeut, të cilave shekuj më parë u dha përgjigje Frang Bardhi; mbivlerësohen jo më kot aspektet fetare, lokale dhe feudale të luftës së Skënderbeut dhe nuk citohen fjalët e tij në letrën dërguar princit të Tarantos "të parët tanë quheshin epirotë", gjë që flet për një vetëdije të lartë etnike, nëse jo kombëtare, të heroit tonë; Rilindja Kombëtare interpretohet si një lëvizje e veçuar e intelektualëve të mënjanuar në mërgim dhe nuk përmendet jehona popullore e saj në Shqipërinë e asaj kohe; festohet me bujë 28 Nëntori dhe "harrohet" pushtimi dhe spastrimi etnik që pësuan shqiptarët në vitet 1912-1913, pasojat e të cilit i vuajmë edhe sot; përkujtojmë Holokaustin dhe pak kujtohen për një gjenocid tjetër, atë çam (çështja çame nuk është çështje pronash, por çështje gjenocidi dhe pjesë e çështjes kombëtare shqiptare).

Sot, në epokën e globalizmit, integrimeve evropiane, demokracisë etj., na thonë që ta rishkruajmë historinë, na mësojnë se nuk kemi më armiq. Kjo bëhet për të fshehur spastrimin e Preshevës, separatizmin serb rreth e brenda Mitrovicës (një Berlin tjetër i ndarë!), boshnjakëzimin e Kosovës; përzënien dhe mënjanimin e shqiptarëve në Shkup e Manastir për të krijuar Lebensraum-in e kombit foshnjarak maqedonas; greqizimin e Himarës, ndërtimin e varreve dhe të kishave greke për të vijëzuar kufirin simbolik dhe territorial të aneksimit të jugut të Shqipërisë, rritjen artificiale të "pakicës" greke, ndërrimin e kombësisë dhe fesë së mërgimtarëve shqiptarë në Greqi, etj. Këto përpjekje kombëtare lokale nuk mund të kenë sukses po nuk u udhëhoqën nga qëllimi i bashkimit kombëtar dhe po nuk u lidhën me përpjekje të tjera shoqërore. Çasti i tanishëm përmbledh të shkuarën dhe të ardhmen. Jemi qytetarë të shteteve përkatës, kemi të drejta e detyrime qytetare, por jemi edhe shqiptarë dhe prej kësaj përkatësie buron përgjegjësia për të punuar për realizimin e të drejtave historike. Me rifutjen e "kombit" në qendër të ligjërimeve publike, vala e çmitizimeve do të tërhiqet. Edhe mitet kombëtare do të aktualizohen dhe do të fitojnë kuptime të reja, për t‘iu përgjigjur nevojave të një brezi të ri të shqiptarëve. Të punojmë për një rilindje tjetër kombëtare!

20
..Ti njeri nuk po them se nuk është e rëndësishme as nuk po nenvleresoj asgjë... :)

Muzika me pëlqen edhe mua shumë tepër bilesss...nuk kam asgjë kundër saj...unë thjesht po them qe Shqipëria ka halle me te mëdha se muziken... :)

Respekt!!
Ketu nuk po diskutohet fakti nese te pelqen apo s'te pelqen, por po diskutohet humbja dhe shfarrosja e identitetit muzikor shqiptar!
Ne vendet e zhvilluara  industria e muzikes eshte nder me fitimprurset (bashke me ate kinematografike) dhe ze vendet e para persa i perket Prodhimit te Brendeshem Bruto te nje shteti!

Muzika nuk eshte pjese thjesht e kultures dhe mentalitetit personal/ individual te nje njeriu, por eshte tregues i kultures dhe mentalitetit shoqeror mbare kombetar...muzika eshte nje industri qe eshte pjese e zhvillimit dhe perparimit te nje kombi dhe shteti!!

Ato halle per te cilat ti flet jane krijuar pikerisht nga mungesa e theksuar e ketij identiteti qe sa ka ardhur dhe po çorientohet tek shqiptaret, te cilet s'po kuptojne me se çfare jane dhe se ku po shkojne si komb!

Pandaj nese nje individ shqiptar me degjon dhe preferon nje lloj muzike me intonacione te theksuara arabo-sllave, per mua do te thote se ai individ nuk ka nje identitet shqiptar, por nje identitet te huaj arabo-sllav!! Nese kete lloj muzike e degjon dhe e preferon shumica e popullsise shqiptare kjo do te thote se kjo popullsi ka humbur identitetin e saj kombetar shqiptar, dhe po trasformohet ne diçka tjeter!
Fjala "tallava" pik se pari nuk eshte fjale shqipe por eshte arabo-turke, se dyti kjo lloj muzike nuk eshte shqiptare por orientale, dhe si e tille mua personalisht si shqiptar (krenar per rrenjet e mia)nuk me perfaqson dhe nuk e toleroj dot!!!
 

 Pra ajo qe dua te them eshte se edukimi i shqiptarit me nje kulture kombetare dhe NACIONALE te paster shqiptare, sjell qe edhe ato hallet te cilat ti permende te zgjidhen!!

21
A e kryeni ndarjen e mbeturinave ne shtepi?
Nese nuk e kryeni ndarjen e mbeturinave per çarsye nuk e beni??

Ku ka njerëz, ka edhe plehra. Pastertia dhe mbrojtja e ambientit luajn nje rol te veçante ne edukaten personale dhe ne vendet e qyteteruara, prandaj letra, qelqi, metali, plastika, baterite, mbeturinat ushqimore/organike, ilaçet e vjetra etj nuk grumbullohen bashke me plehrat normale te shtepise, por secila grumbullohet veç e veç ne kutine e saj perkatese.


Kudo ne qytet ka konteiner të veçantë për të grumbulluar çdo mbeturine shtepiake. Në shumë vende perendimore baterite pranohen ne dyqane ku mund te blihen (ku dhe ka shpesh kuti të veçanta per t'i grumbulluar), Ilaçet e vjetra që nuk përdoren më mund të kthehen në farmaci etj keshtu me radhe.

Hedhurinat voluminoze ose sendet qe mund te jene nje rrezik per mjedisin duhet te hiqen ne nje menyre te veçante (frigoriferet, pajisje elektronike, etj...) dhe nuk mund te shkarkohen kudo lirisht. Per kete qellim ka vendshkarkime te posaçme te Bashkive dhe Prefekturave ku mund te shkarkohen.
Ndryshimi i zakoneve te konsumit presupozon fillimisht nje shnderrim te thelle te sistemit dhe stileve te jeteses.
Krijimi i stilit te ri te jeteses kerkon nje pune voluminoze informuese sqaruese dhe keshilluese!

Megjithate, ndryshimet ne te menduarit dhe vepruarit e qytetarit/konsumatorit nuk mund te imponohen vetem dhe eskluzivisht nga qeveria dhe shteti pasi edukata ne kete drejtim duhet te jete e natyrshme dhe spontane!!

Ne perendim dhe ne shtetet e zhvilluara kryesisht, egzistojne ndermarrje dhe korporata nderkombetare qe merren ne nivel nderkombetar pikerisht me riciklimin dhe perpunimin e mbeturinave!!! Pasi mbeturinat jane nje burim/ prodhim i pashtershem dhe konstant dhe si te tilla jane nje industri fitimprurse stratosferike!!! Shume nga keto korporata jane edhe me kuota ne Burse (Stock Exchange Market).
Po sjell shembullin e zonjes nga Hong Kongu Zhang Yin themeluese e kollosit me te madh industrial te prodhimit dhe riciklimit te letres qe titullohet "NINE DRAGONS PAPER " (Nente Dragonjte e Letres, link: http://www.ndpaper.com/eng/aboutnd/profile.htm) , e cila vlersohet se ka nje pasuri prej 5 miliade dollaresh te krijuar vetem ne 10 vitet e fundit, ka 5.300 punonjes, 11 impianteve perpunimin e letres dhe kartonave, dhe fiton me shume se 1 miliard e gjysem Euro ne vit! Perandorine e saj ekonomike e nisi duke ricikluar letrat dhe kartonet e perdorur duke i ktyer ne kartona per imballazh!
Motoja e saj eshte : "Mos e quani mbeturine pasi eshte nje burim. Kur shoh nje mal me kartona dhe letra eshte sikur te shoh nje pyll me peme qe duhet mbrojtur dhe i duhet trasheguar gjeneratave qe do vijne"



PROBLEMI TEK SHQIPTARI NUK ESHTE AS TEK ZGJUARSIA E AS TEK AFTESIA PER TI BERE GJERAT, POR QENDRON PIKERISHT TEK MENTALITETI DHE MOSNJOHJA E GJERAVE ( pra me pak fjale problemi qendron tek injoranca)!!
Njerzit ne Shqiperi nuk kuptojne se grumbullimi, shitja dhe perpunimi i atyre mbeturinave sjell me shume fitim dhe zhvillim ekonomik sesa çdo lloj pune tjeter, mjafton te perdoesh trurin!!



22
A është riciklimi përparësi në jetën tuaj?
 
 Ndërsa e gjithë bota është në ofensivë për ta shpëtuar planetin nga mbingarkesa e ndotjeve duke vënë si përparësi të rëndësishme shpëtimin e mjedisit nga ndotja, në rajonin tonë kjo çështje nuk është ende përparësore.
Një prej komponentëve të mbrojtjes së mjedisit është riciklimi i materialeve të përdorura nga njerëzit në jetën e tyre të përditshme: letra, materiale plastike, qelqi, alumini e metale të tjera.

Në disa vende si Danimarka e Holanda në fushat e grumbullimit të plehrave përfundojnë vetëm rreth 10 përqind e mbeturinave shtëpiake, pjesa tjetër riciklohet. Vende riciklojnë më pak, Greqia hedh në plehra 91 për qind të mbetjeve të familjeve, ndërsa në Britani kjo shifër është rreth 81 për qind.

Biznesin e riciklimit e zhvillojnë kompani private, por që punojnë nën një strategji të qeverive, që e inkurajojnë dhe e lehtësojnë këtë biznes.

Por a është riciklimi thjesht një biznes fitimprurës për disa kompani, apo po bëhen përpjekje për të nxitur vetëdijen e njerëzve si riciklimi mund të shpëtojë mjedisin?

A ka ndonjë strategji reciklimi nga autoritetet qendrore e vendore, a po punohet për rritjen e vetëdijes së qytetarëve, a ka bashkëpunim autoritete-kompani, autoritete-qytetar, a ofrohen lehtësime për të inkurajuar riciklimin?

Qytetarë - a jeni të vetëdijshëm për rëndësinë e riciklimit, a kujdeseni ju në mikromjedisin tuaj të ricikloni?
 


link: http://www.bbc.co.uk/albanian/forum/2007/06/070604_recycling_forum.shtml

23
Eh hajt mos u qani kaq shumë...ka 1000 pune me keq se muziken Shqipëria.. :) :D

Kjo sdo te thote se eshte nje aspekt i parendesihem, perkundrazi eshte nje tregues shume i qarte se mentaliteti shqiptar eshte akoma pre dhe viktime e çfaredo lloj influence perfshih ketu edhe ato te demshmet !
Paaftesia e shqiptarit per te krijuar nje identitet te paster muzikor / kulturor kombetar pa felliqje te huaja orintale, shprehet/ pasqyrohet  fare qarte edhe ne problematikat politike dhe ekonomike qe shqiptaret kane, shprehet/ pasqyrohet tek menyra anadollake /otomane e politikaneve shqiptare per zgjidhjen e problemeve qe na shqetsojne etj etj

Me thuaj me ke rri te te them se cili je, me thuaj se çfare muzike degjon te te them se kush je, etj etj
Gjithshka dhe çdo aspekt ne shoqerine shqiptare eshte pjese e nje pazelli te vetem, prandaj asgje nuk duhet nenvleresuar!!

24
Historia Shqiptare / Përshëndetje bilderberg
« ne: 23-10-2008, 16:46:15 »
[porsa i përket "dhunes psikologjike" edhe "lavazhit te trurit" siç i cileson ky komentuesi i shkrimit te Erlandit  nuk kanë ndodhur asnjer për te vetmen arsye se pas shkaterrimit dhe rrenimit te sundimit osman ne Shqipëri jetonin te qete e te lirë shumë katolik dhe  ortodoks mos valle këta ishin rrac tjetër nga ato shqiptar qe u konvertuan ne islam?!pastaj feja qe solli perandoria osmane nuk ishte magjypo arab por ishte  një kulturë qe europa as nuk e ka njohur as nuk ka për ta njohur kurr për te vetmen arsye sepse theshethemi nuk te con tek e vërteta por te largon nga ajo ju qe shkruani me mllef kundër islamit apo çdo feje tjetër jeni injorant ne studimet religjoze dhe te historisë dute te shfletoni faqe te tera librash për te njohur se pse shqiptarët zgjodhen fenë e pushtuesit osman pushtuesit osman ngriten qyteterimin e europes andulozia është dhurat e pushtuesit! por mos harroni se ai pushtues është si për mua edhe për  ju qe keni mllef por një gjë duhet te thuhet se pushtuesi na lau nga nryresira....?!

Citim
porsa i përket "dhunes psikologjike" edhe "lavazhit te trurit" siç i cileson ky komentuesi i shkrimit te Erlandit  nuk kanë ndodhur asnjer për te vetmen arsye se pas shkaterrimit dhe rrenimit te sundimit osman ne Shqipëri jetonin te qete e te lirë shumë katolik dhe  ortodoks mos valle këta ishin rrac tjetër nga ato shqiptar qe u konvertuan ne islam?!
Zoteri ja ke fut pa lidhje fare!!!
Cfare kuptimi ka kjo fraze qe ke shkruar per ty?
Une spo flas pas shkaterrimit te perandorise otomane por po flas ne periudhe e islamizimit te shqiptareve pra 1700-1800!!! Si e shpjegon faktin ti zoteri qe shtet e tjera te ballkanit nuk e ndryshuar fene e tyre te krishtere, por vetem shqiptaret u kthuyen ne islamiste???


Citim
pastaj feja qe solli perandoria osmane nuk ishte magjypo arab por ishte  një kulturë qe europa as nuk e ka njohur as nuk ka për ta njohur kurr për te vetmen arsye sepse theshethemi nuk te con tek e vërteta por te largon nga ajo ju qe shkruani me mllef kundër islamit apo çdo feje tjetër jeni injorant ne studimet religjoze dhe te historisë dute te shfletoni faqe te tera librash për te njohur se pse shqiptarët zgjodhen fenë e pushtuesit osman pushtuesit osman ngriten qyteterimin e europes andulozia është dhurat e pushtuesit

Ky eshte komenti me kot  qe kam lexuar ndonjehere! Sa per info ty zoteri kam lexuar biblen, torahun, kuranin, vedat induste dhe i njoh shum here me mire sesa ti fete dhe dogmat teologjike, kam nje studjo te mbushur plot me keto lloj librash!!
Europa dhe rraca e bardhe  europjane eshte djepi i qyteterimeve, dhe jo rraca magjypo-arabe! Mos duhet t'ju kujtoj Greqine antike, apo Egjiptin e lashte qe ishin dhe kane mbetur  kulturat me domethenese te historise se njerzimit?? Mos duhet t'ju kultoj se egjiptianet e lashte nuk ishin arabe por ishin Rrace Europjane Pellazge nga e cila rrjedhim dhe ne shqiptaret? Mos duhet t'ju kujtoj se popujt e greqis se lashte ishin pellazgo-arjane nga te cialt rrjedhim dhe ne shqiptaret??
Dhe keto qe po them jane te vertetuara fare mire dhe nga librat gjuhesor si : Giuseppe Catapano "Thot spoke in Albanian", Aristidh Kolias "The Language of Gods", Nermin Falaschi "Etrusco lingua viva", Robert D'Angely "Enigma", Mathieu Aref "Albanie ou l'incroyable odyssée d'un peuple préhellénique", Zacharie Mayani (profesor at Sorbone University)"Etruscans begin to Speak" etj

Fiset magjypo-arabe 2000 vjet me pare ne kohen e stergjysheve tane Ilire qe benin historine e ballkanit (perandori i romes me origjine iliro-dardane Kostandini etj), shtriheshin vetem ne Jug te Gadishullit Arabik (Jug i Arabise Saudite te soteme), dhe ishin fise nuk kishin qyteterim dhe identitet perkatesie etnike, nuk kishin qytete, nuk kishin sistem shkrimi, madje vet gjuha arabe eshte dialekt hebre (çifut) i adoptuar me vone nga keto fise (as gjuhen nuk e kane te tyren)....
E verteta eshte se feja islame nuk eshte gje tjeter veçse nje mish-mash i perzier i feve hebreje, katolike, Induiste, Budiste.....kurani eshte 1 liber ne te cilin  jane shkruar me qindra perzjere ideologjish, fesh dhe filozofish te kulturave te tjera perfshih ketu: egjiptiane, babilonese, sumere , greke e lashte etj i cili eshte modifikuar dhe ndryshuar me qindra here gjate shekujve njesoj si cdo liber tjeter fetar ....asgje ne fene islame nuk eshte origjinale, e sakte ose ekzakte !!!

Dorshkrimi me i vjeter kuranit i perket shek 7-8 te eres sone (pra ne 2 shekujt e pare te epokes islamike) qe eshte gjetur ne xhamine e Saana, ne Yemen me 1972! Presidenti i Autoriteteve per antikitetin yemenit Ismail al-Akwa ne 1979 i kerkon qeverise gjermane ristaurimin e ketyre doreshkrimeve te kuranit te incizuara ne leter pergamene.
Ne baze te perkthimeve ka dale qe ky kuran ka pjese komplet te ndryshme dhe qe bien ne kundershtim me kuranin standart qe perdoret sot nga muslumanet!!


Ekzaminimi i ketyre doreshkrimeve eshte bere nga Gerd R. Puin specialist i kaligrafise arabe dhe i paleografis se kuranit, dhe Graf von Bothmer historian i artit islamik, ne Universitetin Saarland , dhe sot doreshkrimet gjenden ne shtepine e doreshkrimeve ne Yemen dhe nuk publikohen!
Autoritetet Yemenite nuk kane ndermend ta publikojne ekzaminimet pasi po te publikohet e verteta se kurani me i vjeter ne bote eshte komplet ndryshe nga ai i sotemi, komplet bota arabe shkaterrohet se ska me kuptim te egzistoje pasi bazohet komplet ne genjeshtra!

Injoranca vret njerez si ty dhe jo mua!!

25
Historia Shqiptare / Illyricum Sacrum
« ne: 21-10-2008, 11:01:14 »
II
U njohëm me një përmbledhje të shkurtër të përpjekjeve të Dom Frano Illias, meshtarit të Delbnishtit, Laçit e Milotit, për të botuar veprën madhore "Illyricum Sacrum" të atutrit italian, At Daniele Farlatti, të cilën prifti i famshëm me origjinë nga fshati Juban i rrethit të Shkodrës, e përktheu nga latinishtja në në vitin 1963.

Ajo vepër e cila përbëhej në një seri prej tetë volumesh, ndërmjet të tjerash në volumin e shtatë dhe të tetë, fliste gjërë e gjatë për historinë e Ilirisë. Aty thuhej se me nxitjen e Papa Klementit të XI, apo siç njihet ndryshe Papa Klement Albani, prej origjinës së tij shqiptare, u grumbulluan në të gjitha krahinët e Ilirisë, libra dokumente e të dhëna të tjera dhe u transportua për në Venedik, ku do të përpunoheshin e më pas të botoheshin. Gjatë transportimit të materialeve të mbledhura për në bregdetin e Adriatikut, nga ku më pas do të niseshin për në Itali, një qerre me arkiva të Ilirisë, u mbyt në lumin e Drinit në zonën e Zadrimës. Pas përkthimit të asaj vepre voluminoze e cila i kushtoi rreth shtatë vjet punë të pandërprerë, Dom Frano Illia e dorzoi atë në Institutin e Kulturës Popullore në Tioranë, ku prej vitesh punonte si bashkëpunëtor i jashtëm i saj, dhe në kërkesën e bërë për botim, ai sugjeronte se ishte i gatshëm për të përkthyer edhe volumin e tetë që fliste për Tivarin e Kosovën, të cilat ai i konsideronte si pjesë të Shqipërisë. Ndërsa Dom Frano Illia ishte në pritje të përgjigjies së botimit të veprës, ai u arrestua dhe u dënua me 25 vjet burg, kurse vepra e tij përfundoi në Arkivin e Shtetit.

Dom Frano Illia i kërkon librin Ramiz Alisë Shokut Ramiz Alia, Sekretar i Parë i Komitet Qëndror të PPSH Tiranë.
Unë i nëshkruemi Frano Illia, ju drejtohem për sa vijon: Si bashkëpunëtor i jashtëm i sektorit të të Etnografisë, sot Instituti i Kulturës Popullore, kam mbledhur, përpunuar dhe kodifikuar sipas kritereve juridike "Kanunin e Skënderbeut", Kanuni i Shqipërisë Qëndrore: Dibër, Mat, Krujë etj, mbi 700 faqe të daktilografuara format mestar. Në vjeshtën e vitit 1967 punimi i nalpërmëndun iu parashtrua Komisionit të Sektorit t' Etnografisë me të ftuar juristë të jashtëm si Emid Tadeskini e Vangjel Meksi . Ky komision pasi bëri vërejtjet dhe sugjerimet e veta dha mendimin që punimi duhej të botohej. Ndërsa ishim tue zbatue vërjetjet dhe sugjerimet, jam arrestue dhe punimi i papërfundue kje depozitue për tu ruajtur në Arkiv të sektorit. Me dekret të posaçëm nr. 7029. Datë 9.IV.1986 të Presidiumit të Kuvendit Popullor të R.P.S.SH. mu fal dënimi i mbetun. Me 21.IV.1986 ju drejtova Institutit të Kulturës Popullore që të më kthente punimin për ta përfundue e për ta përmirësue. Me 28.V.1986 ju drejtova kryeministrit shokut Adil Çarçani i cili më 26.IX.1986 mu përgjigj se letrën time ia kishte dërguar Ministrisë së Arsimit e Kulturës për kopetencë e përgjigjie. Më 6 mars 1968, më takuen dy përgjegjësit e Institutit, njëri ndër ta Abaz Dojaka me të cilin njifesha që në sektor kur punojsha atje. Ata gojarisht mu përgjigjën: 1) të asht njoft dhe të njifet autorësia. 2) Punimi nuk asht pague. 3) Punimi asht depozitue në arkiv të Institutit të Kulturës Popullore për tu ruajtur. 4) Do të jepet për ti dhanë shikimin e fundit kur të caktohet për botim nga Akademia.

Mbas insistimit tim që punimi të më dorzohej tashti për ta përfundue e përsosë me që edhe në moshë 70-vjeçare, edhe me një koleksion sëmundjesh më thanë: "do mendojmë". Që atëhere edhe sot megjithëse ja kam kërkuar edhe ndonjëherë tjetër, asnjë përgjigjie as negative dhe as pozitive. Mbasi trokita kot në të gjitha dyert e mundëshme, nuk më mbetet gjë tjetër veçse t'ju drejtohem ju, autoritet ma i naltë, tue kërkue punimin tim, si kërkon prindi fëmijën e vet. Kam besim shoku Ramiz, që lutjen time, që mua më duket krejt e arsyeshme dhe e ligjëshme ta merrni ju parasysh dhe me këtë besim nënshkruem
me shumë nderime". Frano Illia. Shkodrë 9.VI.1987.

Kërkesa e dytë për botimin e librit
Pas kërkesëssë parë që Dom Frano Illia i bëri Institutit të Kulturës Popullore për botimin e përkthimit të veprës "Illyricum Sacrum", në datën 19. VIII. 1963, ai nuk mori asnjë përgjigjie nga ai Institut dhe nisur nga kjo gjë, ai u detyrua dhe në datën 9 dhjetor të vitit 1963, ai i nisi edhe një kerkesë tjetër në adresë të atij institucioni. Në kërkesën e dytë, ashtu si edhe në të parën, Dom Frano i paraqiste shkurtimisht në një faqe e gjysëm të daktilografuar, disa sqarime përkatëse se çfarë ishte ajo vepër dhe pse ishte e nevojshme botimi i saj. Po kështu në fund të asaj kërkese, ai sugjeronte se nëse ajo vepër do të pëlqehej nga titullarët dhe specialistët e atij Instituti, ai ishte i gatshëm që të merrej edhe mepërkthimin e volumit të tetë të atij libri, në të cilin bëhej fjalë për Tivarin e Kosovën, të cilat Dom Frano i konsideronte si pjesë të pandara të Shqipërisë.

Në atë kërkesë të dytë të tij, ai shkruante: " IlYRICUM SACRI. TOMUS SEPTIMUS. ECCLESI DIOCELENTANA, ANTIBARENSIS, DYRRAHACHHIESIS ET SIRMIENSIS,EARUM SUFRAGANEIS. AUCTORE, DANIELE FARLATO, Presetbyro Societatis jesu et JACOBO EOLETO olim ejusdem Societatis alumno. VENETIIS, MDCCCXVII, apud Sebastianum Coleti. Superiorum permissu ac privilegio.
Vepra ILLYRICUM SACRUM, asë Ilirija Kishtare përbahet prej tetë volumesh.
Volumi i VII parqet historinë kishtare t'Ilirisë bregdetare të Adrijatikut, kurse bleni i VIII atë të krhaninave të Kosovës. Volumi
i VII rreshton historinë e krahinave kishtare të Djoklesë, Tivarit, Shkodrës, Durrësit, Sirmit dhe të syfrangave të tyne. Prej kësi volumi deri tash kemi përkthye pjesët që i përkasin mbrendisë së kufijeve të sodshëm të Shqipnisë, d.m.th. Shkodrën e Durrësin me sufrangën e vet. Shkodra ka këta sufrangë: 1. Pultin, (Pultin e Madh, Pultin e Vogël) 2. Drishtin, 3. Dejën, 4. Sarden e Sapën.
Durrësi ka këta sufrangë: 1. Lezhën, 2.Arbnin, 3. Krujën, 4. Benden, 5. Priskën, 6. Shtejrnin, 7. Kanovjen, 8. Skampën (Elbasanin) 9. Lestronin, 10. Bulidën, 11. Amamcjen, 12. Apoloninë, (Pojanin) 13. Vlonën, 14. Pulkerjopullin (Beratin) dhe 15. Akroçerauninë. Volumi 38 X 26, faqe 638, ka një parathënie të giatë. Ky volum VII përshkruen gjanë e gjatë themelimin e qyteteve të ndryshme ashtu edhe djeçezave, kështu që rreshton historinë kishtare e civile t'atyne vendeve. Shfrytëzon mirë dokumentet e kohës dhe historianët e gjeografët. Asht shumë i pasun me dokumentee të dhanë historike, toponimastike dhe fisnore. Landa ndahet në Djeçezë apo rajone kishtare. Secila seli Arqipeshkvnore apo Ipeshkvnore gjindet zakonisht ndër qytetet prej kah marrin edhe emnin.
Në fillim përshruhet themelimi i qytetit e një shkurtim i historsë së tij, mandej ai i djoçezit. I nderti Zotni. Si biseduem në takimin, për të cilin ju falenderoj, po ju bashkangjes PASQYRËN SINTETIKE TË VEPRËS DHE TË PJESËVE TË PËRKTHYEME T' ILLYRICUM SACRUM. Kaq e pashë të mjaftueshme, mbasi Punonjësit tanë të Historisë e njofin mirë dhe panda ndër shkrime të veta e citojnë. Në rasë s e pëlqehet ky përkthim tash ma vonë, kishëm me qenë i mendimit të plotësohet kuadri historik i veprës me përkthimet e pjesëve që i përkasin krahinave të Tivarit, çka në fakt jam tue vazhdue, ashtu edhe i blenit të VIII të kësaj vepre, i cili flet gjanë e gjatë për Krahinat e Kosovës. Në pritje të përgjigjies s'Uej mbetemi me nderime. D. Frano Illia (firma) Milot 9.X.1963 Adresa: Dom Frano Illia Milot.

Çfarë më kërkoi dom Frano Illia në vitin 1991
Afro 11 vjet më parë, aty nga vjeshta e vitit 1991, pata rastin të takohesha për herë të parë dhe të njihesha nga afër me me Dom Frano Illian, ish famullitarin e Delbnishtit, Laçit e Milotit, i cili disa vjet më vonë, në 25 prillin e vitit 1994, u shugurua në postin e lartë të Ipeshkvit të Shkodrës, nga vetë papa Gjon Pali i Dytë, gjatë vizitës që Ati i Shenjtë bëri në Shqipëri. Pas lejimit të ushtrimit të besimeve fetare në vitin 1990-të, Dom Frano Illia ishte larguar nga qyteti i Shkodrës ku ishte vendosur pas daljes nga burgu në 1986-ën, dhe kishte ardhur në qytetin e Laçit ku banonte në familjen e mikut të tij, Filip Markut. Për t'u takuar me Dom Frano Illian, më kishte sugjeruar miku im nga Miloti, Simon Koka, i cili e njihte atë familjarisht dhe e kishte pasur mik shtëpia gjatë kohës që ai kishte shërbyer në Kishën e Milotit. Ndonëse e mbaja mënd shumë mirë mbylljen e Kishës së Laçit në vitin 1967, pasi na kishin çuar aty në mënyrë të organizuar me shkollën për të asistuar në "ceremoninë" e prishjes së saj, Dom Franon nuk e mbaja mënd pasi ai në atë kohë shërbente në Kishën e Milotit.
Dom Franoja më priti shumë mirë dhe ndërsa unë i tregova qëllimin e asaj vizite, duke i thënë se kisha dëshirë që të shkruaja diçka rreth jetës së tij dhe sidomos për vuajtjet që kishte kaluar gjatë 20 vjetëve të burgut, ai u vrejt dhe m'u përgjigj:"Po çka duhen kto gjana tash, ato kan kalue". Duke e parë se ishte e kotë që të insistoja më në kërkesën time, e kalova bisedën duke e pyetur Dom Franon, lidhur me punën e tij të gjatë studimore në kërkimet e hulumtimet e folklorit dhe etnografisë të zonës së Kurbinit, për të cilën më kishte treguar Dr.Mehdi Guni, një nga miqtë e afërt të tij në vitet '60-të.
Pas asaj, Dom Frano sikur u çel në fytyrë dhe më tregoi për dy veprat e tij: "Kanunin e Skënderbeut" dhe "Illyricum Sacrum", të cilat ai kishte shkruar në fillimin e viteve '60-të, para se të arrestohej e të dënohej me burg. Vepra "Kanuni i Skënderbeut", të cilën ai e kishte mbledhur në bajrakun e Kurbinit, i kishte kushtuar rreth 30-vjet punë kërkimore e shkencore, ndërsa "Illyricum Sacrum", (vëllimi i shtatë) e At Daniel Farlatt-it, që ishte një përkthim nga latinishtja, i kishte kushtura plot shtatë vjet punë. Pas përfundimit të dy këto vepra voluminoze, ai i kishte dorëzuar në Institutin e Folklorit, ku punonte si bashkëpunëtor i jashtëm prej vitesh dhe ndërsa priste përgjigjie për botimin e tyre, ai ishte arrestuar dhe dënuar me 25 vjet burg politik i akuzuar si agjent i Vatkianit. Pas lirimit nga burgu në vitin 1986, Dom Franoja kishte shkuar në Institutin e Kulturës Popullore dhe i kishte kërkuar ato dy vepra për t'i ripunuar, por nuk ia kishin dhënë duke i nxjerrë arsye nga më të ndryshmet. Pasi nuk kishte lënë derë pa trokitur për dy veprat e tij, ai i kishte dërguar një letër Kryeministrit Adil Çarçani dhe një tjetër Presidentit Ramiz Alia, por përsëri nuk ia kishin dhënë ato. Ndërsa më tregonte për odisenë e gjatë të kërkimeve të dy librave të tij, ai më tha: "Zotni, a ke mundësi që të më bajsh një njoftim në gazetë për ato dy libra, pale e din kush
se ku nodhen, e po m'i bjen". Kështu u ndava me Dom Franon i cili pak kohë më vonë, mundi që t'i gjente vetë dy veprat e tij që ndodheshin në Arkivin Qëndror të Shtetit. Ndërsa "Kanunin e Skënderbeut", ai arriti që ta botonte në vitin 1994, pas ndihëm që i dhanë disa kolegë të tij në Itali, veprën tjetër "Illyricum Sacrum", nuk arriti që ta botonte dot, pasi u sëmur dhe ndërroi jetë në vitin 1996.
Dashnor Kaloçi - Gazeta Shqiptare, Dhjetor 2002
-----------
"Illyricum Sacrum 10"

Cilesuar si nje kryeveper monumentale, "Illyricum Sacrum 10" u promovua paraditen e djeshme ne mjediset e panairit te librit, ne prani te dy autoreve, Musa Ahmeti dhe Etleva Lala. Musa Ahmeti, ne fjalen e tij theksoi se, "per "Illyricum Sacrum" punuan tre gjenerata studiuesish: at Filip Riceputi, at Daniel Farlati dhe at Jakob Koleti, te cilet ne nje periudhe kohore prej 125 vjetesh (1695-1819) hulumtuan, mblodhen dhe studiuan burime te shumta dhe te shumellojshme; doreshkrime dhe dokumente; libra te rralle dhe moderne te kohes, hartuan disa prospekte te vepres, perpiluan tete vellime me indekse, si dhe shkruan me shume se njeqind kataloge te ndryshem. Por, te paperfshire ne vepren e tyre te botuar, lane ne doreshkrime me qindra vellime dokumentesh dhe burimesh te dores se pare per historine e Ilirise ose, thene ndryshe, te Gadishullit Ballkanik dhe popujve qe jetuan dhe ende jetojne aty". Rendesia e kesaj vepre eshte shume e madhe dhe ka qene shtepia botuese "Ombra GVG" ajo ka "riskuar" ta botoje kete liber. Riskuar, pasi dihet qe botime te tilla kane nje kosto teper te madhe, e duke mos qene aspak komerciale eshte teper e veshtire te terheqe lexues, pos atij te specializuar. Por ne te njejten kohe eshte ne nderin e kesaj shtepie, te botoje nje veper kaq te rendesishme per Shqiperine.

Bashkautorja e ketij libri Etleva Lala, ka theksuar ne fjalen e saj se, "Vepra qe po merr ne duar lexuesi i nderuar, e titulluar "Illyricum Sacrum 10, burime dhe dokumente" eshte nje perpjekje per te sjelle me prane tij nje veper te paperseritshme te
historiografise boterore, me rendesi te jashtezakonshme per trojet shqiptare, sic eshte Illyricum Sacrum, permasat e se ciles mund te krahasohen pa frike me ato te nje ajsbergu: pjesa e botuar eshte vetem maja e ajsbergut, nderkohe qe vete trupi i ajsbergut, d.m.th. pjesa me e madhe e punes qe u be per kete veper, gjendet neper arkivat dhe bibliotekat evropiane, duke pritur qe te shohe driten e botimit". Duke vijuar, per te thene se, ne kete veper ata jane perpjekur qe te parashtrojne para lexuesit te dy keto dimensione te vepres "Illyricum Sacrum", duke vene theksin tek pjesa e nenujshme e ajsbergut, pra te baza burimologjike e kesaj vepre, qe gjendet e pastudiuar dhe e pabotuar neper arkiva, me qellimin qe jo vetem te tregojne vlerat e verteta te punes se bere per kete veper, por edhe te nxisim historiografet dhe studiuesit shqiptare e me gjere, qe t'i
kthejne syte nga keto burime, qe jane te gatshme, te mbledhura nga vete autoret e "Illyricum Sacrum" per t'u inkorporuar ne
historiografine shqiptare. Ketu qendron edhe vazhdimesia ne titull, punojme me te njejtat burime qe kane punuar autoret e "Illyricum Sacrum" dhe ketu qendron edhe e vecanta e ketij vellimi: vihet theksi tek dokumentet qe nuk jane botuar akoma ne
korpusin "Illyricum Sacrum". Sipas saj, por jo vetem, "Korpusi `Illyricum Sacrum' eshte vepra me e plote dokumentare e shkruar ndonjehere per historine e territoreve te Ilirise se dikurshme te Justinianit" .

Nga fjala e autorit Musa Ahmeti

Vellimet me doreshkrime

"Nga doreshkrimet dhe dokumentet e mbledhura, at F. Riceputi themeloi "Bibliotheca Illyricana" ose "Musaeum Illyricum", qellimi i te cilit ishte ruajtja e mirembajtja e lendes arkivore, i kesaj pasurie qe kishte jo vetem rendesi imediate per botimin e vepres, por edhe per brezat e ardhshem, qe do te merreshin me historine e Ilirise. Ne kete biblioteke-muze ishte mbledhur pothuajse gjithcka, qe kishte te bente me historine kishtare dhe laike te Ilirise. Nga Iliria, ne kuptimin e gjere te fjales, por edhe nga Italia, Vatikani, Austria, Shqiperia, Dalmacia, Kroacia, Gjermania, Hungaria, e vende te tjera dhe ishte sjelle lende arkivore origjinale ose e noterizuar, e barasvlefshme me origjinalin.

Lenda burimore, e mbledhur deri ne vitin 1721 e "Bibliotheca manuscripta Illyricana", sipas deshmive arkivore ishte
jashtezakonisht e madhe. Ajo perfshinte treqind e pesedhjete e nente vellime me doreshkrime, ku pervec te tjerash kishte edhe bula papnore, diploma te ndryshme, privilegje, fletedhurata, doreshkrime sinodesh e koncilesh, qe nga shekulli i VI-te e deri ne shekullin e XVII-te, gjenealogji, stema, ditare te ndryshem udhepershkrimesh, biografi te shumta te personaliteteve nga me te ndryshmet, legjenda, deftesa, leterkembime, kontrata, akte noteriale, relacione dhe dokumente te tjera, te cilat i kishin marre si dhurate, huazuar apo u kishin bere pershkrime nga origjinalet, etj. Pervec ketyre kishte doreshkrime te medha, si teresi te vecanta, kodike, por edhe libra te ndryshem, libra te rralle, si dhe 268 tituj te botuar, pra gjithsej, 627 zera. Per gjendjen e mevonshme te doreshkrimeve te mbledhura, autoret qe vazhduan botimin e "Illyricum Sacrum", Farlati e Koleti, nuk perpiluan asnjehere nje katalog, regjister apo indeks te lendes burimore, qe ata shfrytezonin apo kishin te mbledhur. Keto
doreshkrime sot ruhen te shperndara neper, kryesisht, Split, ne Muzeun Arkeologjik; ne Padove, ne Arkivin e Seminarit Ipeshkvnor; ne Arkivin Shteteror Kroat, ne Zagreb; ne biblioteken Marciana te Venedikut; ne arkivin e Akademise se Arteve te Zagrebit; ne Biblioteken Kombetare dhe Universitare te Zagrebit; ne Biblioteken e Metropolitane te Zagrebit; Museun Correr te Venedikut; ne Biblioteken Laurenciane te Firences, ne Arkivin Sekret te Vatikanit dhe Biblioteken Apostolike te Vatikanit; ne Biblioteken Guarneriane te Friulit dhe dy vellime te fotokopjuara nga Arkivi i Seminarit te Padoves ne Muzeun Historik Kombetar, ne Tirane, si dhurate e Dhimiter Pilikes etj".

Faqe: [1] 2 3 4 5 6 ... 8