Profile of ciarli

×

Permbledhja

ciarli Zërist

Stats for ciarli
Posts:   570 (0.175 per day)
Vendndodhja:   Tirane
Data e regjistrimit:   28-08-2012, 08:57:30
Last Active:   30-01-2014, 16:34:35
Gjinia:   Mashkull
Age:   40
Offline Offline

Messages - ciarli

1
Përralla dhe Anekdota / Shoku i ngushte
« ne: 16-01-2014, 17:36:32 »
- I shkathet si majmun ishte dikur, po qe kur e kafshoi gjarpri nuk eshte bere i gjalle. I thashe Teos nje shokut tim per Leon, ish-shokun tone te ngushte. Ai quhej Leonard. Shoket e ngushte i therrisnin Nardi ose Ardi, kurse tani qe kishte humbur fare, njerezit qe e njihnin ia kishin harruar emrin madje disa ia thonin Ardit.
- Po si keshtu? C'pati? Ai ishte dhe goxha djale!. Ia priti Xhimi ndersa po degjonte me vemendje keqardhjen time oratorike.
- Ti nuk e ke pare kohet e fundit dhe ke te drejte qe pyet - i thashe.
- Ra viktime e deshperimit ne moshe te adoleshences. Heme atehere kur e la e dashura dhe filloi drogen. Ti nuk e njeh Lonen, ish-te dashuren e tij. Ende mbahet dhe ka histori dashurie plot, madje dhe une kam patur nje rast me te por nuk na doli gje. Po nuk pritej prej tij qe te behej i tille, dmth...
- Pse? Cfare ndodhi? - tha Teo
- Po ja ti ke degjuar per ato sektet fetare, jo Islami, jo Krishterimi etj...Leo u be mysliman. Shkon ne ato tempujt, xhamia a si ia thone, si shpella neandertalase me akull dhe poshtersi njerezore. Si majmun ne fazen e evoluimit gjithe lesh dhe vrer.
- Po si e lejoi familja njehere?
- Ah, familja mori fund me ardhjen e demokracise dhe Leo ka qene tip i shkathet dhe arrogant deri diku dhe mbeti me barre me ate lloj helmi qe s'dihet se nga e ka origjinen.
- Perse flet keshtu? Ajo eshte nje fe boterore tashme edhe pse per kafshet duhet ta pranojme.
- Eshte more eshte, po thashethemet e frikshme qe fliten per te i ke degjuar?
- Jo, cfare?
- Qe eshte fe diabolike, gjithe gabime dhe marrezi, qe eshte fe lindore.
- Perse cfare paskan fete lindore?
- Idete lindore jane si ajo histeria e femijes qe nuk te braktis kurre po nuk e braktise dhe hajde gjeju prindin ne lindjen plot misticizma. Po kjo dihet, po nuk u arratisem nga lindja do kemi te njejtin fund si Leo, pas marrezive dhe kotesive.
- Jam dakort me ty deri diku, sepse lindja eshte si Titaniku edhe po i shpetove shtrengates mes detit dhe anijes, patjeter do behesh dordolec ujeve te oqeanit. Po derisa Leo ka gjetur prehje atje, perse te vjen keq?
- Si more perse me vjen keq? Po e kam patur shok te ngushte, me lidhin me ate dhjetra kujtime. Me duket sikur dicka nga vetja ime ka vdekur ose eshte ngrysur bashke me te.
- Ti ke te drejte te shqetesohesh. Ke te drejte qe te vjen keq. Une pak kam patur mundesi ta njoh Leon. Po mire nuk sheh ndonje shprese per kthimin e Leos?
- Leo nuk do kthehej dot, nuk do ta bente kurre nje gje te tille. Eshte shume krenar per zgjedhjet e veta edhe kur jane humbje tragjike. Ka marre fund si njeri. Bisedojme per ndonje gje tjeter Xhimi?

"Kur zoti del per gjah, je i vdekur!"

2
Përralla dhe Anekdota / Hebrenjte
« ne: 16-01-2014, 17:35:19 »
Injoruar nga zotat dhe zoti pothuaj gjithnje gjate historise, qe ne kohen e Adamit nuk u perfillen dhe me pas u genjeyen pas nje demoni lindor per ta adhuruar dhe ndjekur ne heshtje. Me pas u injoruan buze qyteteve te medha qe ndertonin zotat, duke i ftuar dhe larguar sikur ben bregu shkembor me dallget e pafuqishme me zhurme. Po ashtu u injoruan edhe buze Nilit kur iu dha leje e perkoheshme Faraonit, zotit te tokes, te ndertonte perandorine e tij brenda territorit te jevgjve dhe kafsheve te egra. U injoruan ne Greqine e lashte qe nuk u dha ndonje cilesim me ndryshe nga derrat e lindjes dhe u quajten kafshe si gjithe kafshet e tjera perpara Olimpit te atehershem. Me pas u treten dhe u flaken, i bashkuan rerave te nxehta dhe bezdisese mes nje populli te trashe vetem me nje njeri te mire qe u mor direkt nga Olimpi. Pa mundur te kuptojne driten e Olimpit, te dashuruar me endrra te marra qe ngjajne me dashurine e engjejve astronome qe vdiqen burgjeve te zeusit, astrologut absolut, nuk arriten dot te kuptojne dhe shijojne bukurine e erresires se evropes mesjetare, sesi Olimpi i shpetoi njerezit e tij dhe i nxori ne nje breg tjeter, ne nje lufte tjeter mes te mires dhe se keqes. Por jane gjithnje ne front kunder se keqes, te vetem dhe kete fatkeqesi te tyre nuk e sherojne dot. Edhe pse nuk kane ndonje mbrojtje direkte nga zotat kunder djajve te qiejve, alieneve ose predatoreve qe kerkojne shtrirje te pushtetit te tyre, jane vene re shume pak raste cmendurie apo mrekullish te jashtezakonshme. Ende vazhdojne pa shprese te perplasen brigjeve te Amerikes, tokes te dhuruar nga zotat qe pothuaj kapitulloi si dicka e mire dhe i ka ngelur vetem forca dhe shendeti relativ.

3
Përralla dhe Anekdota / Dita e emigrimit
« ne: 16-01-2014, 17:34:17 »
Zakonisht toka nuk ishte kaq shume rremuje, por si nje delir i ceket i kapshem vetem per valet e aftesive te zotave nuk joshte armiqte apo keqbersit dhe zakonisht ishte e qete dhe si "Nata e dymbedhjete e Shekspirit" jo vetem qe nuk kishte kaq shume njerez por karakteret me zor ngopnin subjektin artistik. Kurse sot, ne keto dite vlonte nga rremuja e fshatareve ''jashtetokesore'' qe i kishin hapur gjithe magazinen, rezervat artistike dhe nuk dihet nese ishte bastisje apo nese banoret e tokes kishin pranuar te merrnin pjese ne kete rremuje. Banoret e tokes nuk kishin ndonje kushtetute apo legjislacion te shkruar per llojin inferior as ndonje kategorizim te qarte, por po ti shikoje sesi aktronin jeten e tyre kur zotat i ndanin zonat e planeteve nga njera tjetra bindeshe per pastertine dhe besnikerine qe kishin per njeri tjetrin. Por sot do kishte reforma. Te pakenaqurit apo ata qe e ndjenin padrejtesine artistike i kishin mbledhur ne Evrope dhe i kishin detyruar te jepnin lloj-lloj shfaqjesh ne nder te ''skllaverise artistike''  apo inferioritetit te vazhdueshem qe vuanin nga kontakti me zotat e tyre tokesore. Lindoret e medhenj, Ruset dhe Mongolet, ishin larguar nga derrat dhe semundjet e lindjes ne nje kamp perendimor. Afriken do e shoshiste vete zoti, me i madhi i perfaqesuesve te reformes. Do u merrej pasuria e tyre agallareve more, ne emer te drejtesise dhe do te shperndahej ne menyre racionale. Edhe pse nje reforme komuniste priteshin shume ndryshime dhe numri i atyre qe donin te largoheshin nga toka po i kalonte kufijte e evropes. Qente besnike te agallareve lehnin me perralla dhe dhembe, kurse brigjet e ndertuara nga alienet e reformes vetem i injoronin dhe i shtynin prapa dmth ishin te sigurta. Por per ta nuk kishte dite me te bukur se kjo, dita e clirimit nga prangat e borgjezise. Sepse populli dhe kokat, sasia dhe cilesia apo bagetia dhe borgjezia jane pothuaj ne kundershti te perhershme gati lufte. Nga njera ane thyhet shpesh borgjezia dhe hipen ne avujt e misticizmit duke e shpallur veten zot, nga ana tjeter populli qe zhytet ne degjenerim dhe rilind me i forte perseri. Por po te heqesh menjane pafundesine e gjembave dhe jashteqitjes popullore ne kaos, brumi, midis, fillon dhe zen cipe, zhguall, smalt dhe krijon nje lloj shtrese shkembore qe ne praktike ka dhene rezultate me te mira edhe sesa diamanti i etikes se borgjezeve dhe lind njeriu i thjeshte, i cilter qe nuk di te degjoje zerin e bleteve dhe grerezave mendjemedhaja.

4
Përralla dhe Anekdota / Tre te dashurit!
« ne: 16-01-2014, 17:29:57 »
Ata ishin tre dhe vetem tre sundimtare absolute te xhungles parajsore, te eger dhe rrenqethese me bukurite e saj. Dhe ishin pikerisht Ngerdheshja, Perqeshja dhe Buzeqeshja. Nuk eshte se ishin te shemtuar, le ligesht apo monoton,
 psh Ngerdheshja ishte shume i bukur dhe i pashem, nje gorrille e stermadhe, e zeze, e eger. Mjeshter i xhungles dhe baba i saj, pervec kur merzitej me banoret e xhungles nofulla e poshtme i behej e tmerrshme dhe ngerdheshej me te gjithe mjeshterite e tij kunder tyre. Ishte babai i njerezimit, apo profeteve gri, qenie tmerresisht magjike qe cmendin breza dhe lindin rralle dhe sakte. Nuk dihej nese ishin ata hosteni i tij apo ishte ai babai i tyre, ngaqe duheshin shume dhe kur hidheshin kunder xhungles nuk ia falnin njeri-tjetrit.
Perqeshja, ishte mjeshter i artit te mbijeteses, femija i xhungles dhe tmerri, dmth libidua i saj. Nje Robin Hud i pameshirshem dhe nuk e kishte patur kurre te lehte per te fituar famen qe gezonte. Gjithmone vetmitar dhe perqeshes deri ne kulm me ata pseudo-heronj qe guxonin ti afroheshin apo ti perngjasnin.
Buzeqeshja ishte shpirt njeriu, nuk dinte te bente fjale me kend por edhe nuk ia linte njeriu mangut. Kishte nje buzeqeshje hipnotike dhe tinzare ne fytyre sa here qe largohej apo ndahej me dike, dicka fshihte, nje krenari filozofike mbase, nje mendim te virgjer ndoshta.
Sidoqofte nuk afronin kend dhe me njeri-tjetrin shiheshin rralle dhe nuk shkonin dhe aq mire, vetem pershendeteshin. Pasqyronin te verteten e tyre te tmerrshme kudo dhe thirreshin me emra te ndryshem si Baba, Biri dhe Shpirti i shenjte, ne nder te nje kurve qe kishte patur Babai i zones, me e bukura dhe me magjikja qe kishte kaluar ndonjehere andej. Apo Zeusi, Herkuli dhe Amazonat, meqe Buzeqeshja kishte ambicje te hynte dhe te njihte natyren femerore. Sidoqofte e verteta e dashur qe tregohej per ta, ajo ishte ndryshe dhe nuk ishte fare e thjeshte, por kuptohej se kishte qene keshtu gjithmone, feja e xhungles. Madje edhe engjejt e zinj, djajte qe duronin nxehtesine e shpikur nga vete Ngerdheshja, ishin qene dikur engjej me shpirt te bardhe dhe prisheshin vete nga shoqeria per nder te tyre apo kurbane te llojit. Po te perjashtoje te ngratet fare, fare te keputurit qe largoheshin dhe mbylleshin nentoke, ne miniera blu dhe liheshin aty per shume dhe me pas ringjalleshin abiseve ne armaten e xhineve apo korit parajsor, pra po te harrosh kete, te gjithe ishin te lumtur dhe argetoheshin me mitet e perjetshme te xhungles se dashur. Pra edhe e verteta supreme e miteve te xhungles nuk ishte e thjeshte, por e nderlikuar vazhdonte dhe humbte, fshihej dhe zhuritej ne mbartesin e saj, si nje diamant shkretetirave te Afrikes qe pret fundin e jevgjve dhe kthimin e harmonise natyrale. Nuk dihej nese mitet i krijuan zotat nga asgjeja apo zotat i krijuan mitet nga dickaja, por keshtu kishte qene gjithmone. Nga njera ane shkak pasoja, materializma, zhgaba gri cirrte dhe ndersente tigrat kunder zotave, nga ana tjeter misteri i mrekullueshem pothuaj nuk ndjente pengese apo zor nga egzistenca e zhgabave ne parajse.

"E verteta eshte tre, une qe e nis, ti qe e degjon dhe ai qe e mbeshtet!"

5
Përralla dhe Anekdota / Tigri i shkretetirave
« ne: 16-01-2014, 17:27:51 »
Shkretetira te pervelonte shikimin, te zhuriste zemren dhe vale halucinacionesh formonin nje oaz nje qytet shprese. Por nuk ishte e veshtire ta gjeje, pervec kur mungonte, kur nuk ishte neper qytet. Gjithnje i etur per misticizem te paster, nuk la kurre lesh dhe kishte neveri pastorin qe e perndiqte. I dukej si i cmenduri ne fund te gjithe misticizmave qe do e mbyllte ne cmendinen e kafsheve krenare, ne cirkun e gjysem-njerezve "Pse". Edhe pse tani e kishte humbur animalin e tij te vertete, natyren individualiste dhe fitimtare, si nje ari shkretetire qe s'mund te vdiste, vuante nxehtesine e botes, varferine e thjeshtesise se skenes se saj dhe keshtu harronte neverine letale per poteren e qiejve kulturen krenare te majmuneve, shkak-pasojen, apo materializmin dialektik sic e kishin quajtur me pas per shkak te verejtjeve te nje eruditi te madh dhe te shkathet qe nuk e kapte dot as i cmenduri...
Keshtu, besimtar i injorances se botes dhe besimtar i individualizmit te tij ndiqte qorrazi dhe kete here nje hije qe po e vriste. Nje alkimist, akrep njeri qe nuk kishte nevoje per sy qe te te gjente nese e teproje me jete. E ndoqi deri aty prane ku fillonte sera e tij me tumore qershizash varg qe leshonin vale magnetike mpirese vetem per te, por pa mundur ta zbulonte mjeshterine e ketij ushtari te erresires, te qetesise, te asgjese, iu kthye jetes normale ku ishte mesuar edhe me te cmendurin qe e kane frike te gjithe hijet kur merzitet. Kishte tete vjet qe e ndjente mpakjen, vdekjen dhe besimtaret e tij te devotshem e ilustronin terrorin e hapur pa mundur shpetim. Mbase vetem i cmenduri mund ta shpetonte prej vdekjes. I cmenduri ka veti dhe atmosfere qe te cmendin sidomos kur pretendon gjithcka.

"Mjau - beri edhe heren e fundit, nje gjuhe zotash i kujtoi, nje percudnim te karakterit te tij qe nuk ngjante me hungerimen e tij pranverave te rralla buze Afrikes, qe nuk ishin rreth tij qytetet e famave te aventurave te tij, dhe dha shpirt, kuptohet nen kujdesin e zotave qe mos te largohej shume nga skena, bota moderne apo gri."

Por i cmenduri mund ta denonte si here te tjera aftesine e tij te tigrit ne xhungel. Aq i bente, mund ta conte ne Zelande te vjeter te rronte dhe therej me jevgjit i lire, sic bente pranverave kur merziteshin tigrat me te me kot. Mund ta conte ne skajin perendimor atje ku djegin dhe saldojne politikane te eger metallurgjikeve. Mund ta linte aty, shakull, te vertitej shkretetirave te panjohura per te. Derisa castet e fundit i kishte te qeta dhe burrerore patjeter duhet ti jete kujtuar legjenda e xhungles kur ndihmonte hijenat kunder maceve te egra vetem sepse ishin me te cmendur se ai, madje mendoni me cmendurisht se grenzat e egra te lindjes, zemres se tij. Por tigri vetem ate dashuri pa libido kishte hasur ne xhungel, guximin e maceve te egra, shkathtesine dhe rikthimin e tyre edhe pas humbjes se sigurte.

"Egersia mizore eshte bukuria e xhungles qe laton shqisat e saj!"

6
Përralla dhe Anekdota / Puleqenja
« ne: 16-01-2014, 17:26:27 »
Ishte koha kur zotat nuk besonin ne mite dhe mitet ishin armiqte e zotave, kur rrembeheshin gjenite e vegjel, u zhdukej familja dhe ata qe ngrinin koke dhe coheshin pertej lindjes ne mbreterine e zotave dragonj, me te fuqishmeve. Aty jepej nje identitet tjeter dhe beheshin engjej te shkelqyer te zotave. Pulqenia nuk kishte qene gjithmone keshtu, dikur nje nimfe e bukur dhe shkathet, vrare gabimisht sepse nuk ishte e llojit te gjenive, por dinte te cudiste zotat me aftesite e saj. Gabimisht iu be vaksina e riperteritjes, harreses dhe clirimit nga kotesia e meparshme, por tek ajo pati reaksion te menjehershem. U shperfytyrua dhe shemtua, u fry dhe si nje pule e rrjepur e stermadhe me koke qeni rrinte si e zene ne faj. Mjeket me te mire te zotave nuk ja hoqen dot mallkimin e reaksionit dhe Puleqenia u be neveria, skandali i gjenive qe nuk dinin gje per te shkuaren e tyre. Per shkak te pakenaqesive, Puleqenja, u perjashtua nga gjenite qe ishin femijet e zotave, diamante e tyre, dhe u debua tej abiseve, ne fushen e stermadhe lindore me dafina, aty ku ndonjehere perfitonin shperblime te ngratet dhe ndiheshin sadopak afer zotave. Legjendat mbi fushen lindore ishin te tmerrshme. Thuhej se kishte qene nje varreze masive, sa gjithe Azia, ku ishte groposur edhe vete princi i dragonjve qe drejtonte revolten popullore te gjithmbarshme kunder vellait te tij. Me pas per nje kohe te gjate kuterbonte recel kermash gjithe fusha. Me pas, vellai i princit kishte vendosur ti ndihmonte abiset, te thante keneten e tij, duke mbjelle mbi te pafund peme dafinash. Shpejt keneta humbi ndyresine e saj, fusha e pamase tani ende e pasheruar, shkelqente nga ngjyra e thelle e dafinave. Eremira e tyre harroi cdo meri me zotat. Tamam ne kete kohe Puleqenja, qe edhe pse gezonte nje rang te lart ne shkollen e magjistratures se gjenive, u hodh abisit te fushes se dafinave, Zotat sado harraqe te jene, apo sado pre historike(pa histori te shkruar) nuk ja falin kujt papastertine e gjakut dhe Pulqenja nuk ishte qene kurre gjeni i vertete si lloj. Asnje nuk e di misterin e dashurise se zotave me gjenite, madje disa habiten dhe i ngaterrojne me vlerat, mbase jane lodrat e zotave. Megjith turpin e flakjes ne abis, Pulqenja, ishte me e bukura e fushes se dafinave, me magjikja, me e tmerrshmja po ti shkoje kunder. Madje disa historiane varfanjukesh hapen zera se ishte vete Varrmihesi i Zotave, sherbetori ambig, qe ishte kthyer, qe kishte gjetur nje varreze tjeter te stermadhe per tu cmallur.
Sidoqofte, Pulqenja mbreteron gjithe fushen me dafina dhe mendon atje per nje kthim ne boten e gjenive nga edhe ka origjinen.

"Forma e shtrembet e trupit nuk e shperfytyron shpirtin dhe as nuk e shpeton ate!"

7
Përralla dhe Anekdota / Pegasoja
« ne: 16-01-2014, 17:23:39 »
Pegasoja na paskesh qene kurvar mashkull atehere kur abisi nuk kishte ndonje pengese nga qielli, kur kurveria ishte art femeror ne vjedhjen e thesarit te fares dhe meshkujve nuk u ishte tredhur ende burreria natyrale, kur morali shpikej nga vajzat e shemtuara dhe te mbyllura dhe prifteria nuk egzistonte, as tundimi. Pegasoja pallonte fort dhe vitheve derisa merrte nga mitra ujore frytet e saj me pas leshonte faren e tij speciale si qumeshti i femijeve anglosaksone, qe ishte plot kode formash, 'makina' dhurate per shpirtrat e femres se tij. Sepse jashte ne xhungel eshte ndryshe. Po te jesh i zoti grumbullon pasuri te pafundme ne pavetedije, sepse cdokush ka dimensionin e tij te ndaluar tashme nga zotat. Pegaosja dhuronte gjithnje, sepse atehere seksi shoqerohej me lindje gjithnje, levrek-njerez, salmone-njerez, peshkaqene per zonjat e mira edhe peshk shpate dilnin nga kallami i forte i Pegasose. I bardhe sic ishte, ashtu e kishte edhe shpirtin dhe te mahniste. Vetem me pas me revolucionin spanjoll, qe drejtohej nga nje klan feministesh, pas shpalljes se nje tirani te tmerrshem mbret dhe vendosjen e rendit te shtrigave edhe Pegasoja ra ne sy per imoralitetin e tij. U denua me kastrim, prerje te organit, ballasamosje per se gjalli dhe si nje kale, tamam vetem si nje kale endej pyjeve duke vrapuar pa u lodhur. Me pas u denua me varje dhe keshtu moren fund vuajtjet e dhimbshme te Pegasose.


"Ngjyra e bardhe nuk te ben kurre fitues pa thellesine e detrave, dhe kur je mashkull duhet te pergatitesh per skenen tragjike!"

8
Përralla dhe Anekdota / Nimfa e Zeusit dhe korbi me dy ve
« ne: 16-01-2014, 17:22:12 »
Zeusi e kishte kuptuar tashme se cfare ishte Olimpi dhe se c'ishte ai per Olimpin. Nje katund ndertuar dhe siguruar nga zotat. Nje karagjoz nga me te arriret ne komedine e varfanjukeve, "Bota". Varfanjuku nuk ka cipe, ate ja ka gerryer skamja, keshtu edhe te prish. Packa mosbesimit te lire te Zeusit, fjaleve imorale qe leshonte kunder absoluteve, trishtimit qe i sillte thjeshtesia dhe eres lindore qe o zot sa e mundonte edhe kur ishte e bute, Zeusi gjente ngushellim tek Helena e tij, nimfa e liqeneve lindore qe nuk lahej kurre ne kenete. Jo si nje Kuazimodo detrave te erresirave qe zihej ngushte te therte bijen e tij apo te mendonte keq per te, fati i tij ishte i plote dhe ndritshem, pervec nishanit ne n sy. Nishanit te tij te vogel te zi qe e shqetesonte kendshem dhe i ngjante me korbin, dijetarin e mbreterise se tij. Dijetari s'ka moral fare dhe guxon te sakrifikoje veten, jeten, gjetjen natyrale per nje kokeshkrepje te tij, diturine. Keshtu ishte dhe i shkreti korb, i zi si nata dhe vetem me shpirtin pishe te ndezur ndriconte puplat e tij, famen e tij te vertete qe e vriste. Ne fillim mesoi, ndertoi pa fund balte popullore, ndodhi, bema, eksperienca, teknika nga me te shumtat, vetem pasi iu neverit, iu vel balta popullore qe po nuk dite ta pertypesh, dmth po nuk pate stomak per ta tretur te mbyt, vetem me pas me nderhyrjen e Zeusit filloi te krijonte ide te tija, ti ndertonte nga hici fare deri ne kulmin qe i lejonte sqepi i tij i mprehte. Menjehere vendosi te kete dy bote ne forme vezesh, ne kundershti te pastert me njera tjetren dhe ti linte te rriteshin pasi i kishte krijuar, kushedi ndoshta tani qe ishin larg nga balta popullore mund edhe te takoheshin. Kete beri per hir te jetes se tij masave para se te largohej ne qiellin e korbave, pa re, Dashuria e shtazespa yje dhe pa drite.

"Dashuria e shtazes eshte natyrale dhe mundet ende te dyzohet, kurse dashuria e Zeusit te ndezur eshte vetem nje."

9
Dihet qe Italia menjehere edhe u nda ne Veri dhe Jug. Ne veri u ngjizen menjehere tipat aziatike dhe ambicjozet duhet thene, kurse ne jug ngelen te mencurit dhe te dobtit. Ndryshe nga qendra qe u popullua menjehere nga grindavece dhe intrigante, kurse lulen e atij vendi e ruan vet zoti. Ne jug eshte ndryshe, gjithcka e bute dhe e ngrohte, edhe konfliktet, kurse gurat e veriut qe kthehen ne jug dhe shkallmojne shoqerine duhen identifikuar dhe punuar me mjeshtrine e nje skulptori absurdesh, ndryshe s'ke c'bisedon me per ta, sepse jane lindore dhe jo maloke ne te vertete problemet. Pikerisht kur ndahesh nga lindja, nga realiteti fillon te genjehesh ne fantazi popullore dhe vetem populli e ka ate fuqi qe ta beje gjakun raki dhe shqisat dylbi TV. Mirepo Jugu ngjiz edhe genjeshtren si kusht per te verteten e plote, uje dhe ajer, aty u rrit perseri edhe nje Cezar tjeter i bashkesise me perjetesi relative po kurre te ndeshkuar direkt nga zotat. Pa patur mundesi te dinte per pislleqet qe derdhen ne mitrat e tokesoreve, per permbytjen, mbipopullimin, e kuptoi rolin e tij si anetar i botes dhe kuptonte si gjithmone natyren e popullit te tokes pertej turbullirave, milingonen punetore qe nuk di te jetoje pa pune apo pas pune apo pa kolektiv(duke marre parasysh se edhe familja eshte ende kolektiv prodhues ne nevoje). Heroit te tokes i ishte dhene nje jete tjeter, nje mundesi, te pastronte boten, te terrorizonte zhdukte mizerjen lindore qe u pengonte diellin, jevgjit qe u prishnin artin dhe me tej. Ne fatin e tij kuptohej qarte, ashtu si edhe ne emrin e tij, qe do ishte i pasuksesshem dhe do vdiste ne lufte apo nga marazi  ne kuptim. Ai nuk e pranoi te tere misionin e tij dhe vuajti pasojat e atyre semundjeve qe afroi dhe nuk guxoi ti largonte. Kurse Miu i Ligurias ishte plot Jug, plot krenari dhe pasterti qellimi. Hic nuk kishte ne te dashuri ndaj tokes, vetem largpamesi dhe adhurim te tejdukshem ndaj vetes. Si dikur Cezar fitoi edhe ne pergjakjen e fundit kunder peshkaqeneve qe po zbarkonin mbi token e shenjte, pa ushtri ishte kete here dhe pa koke drejtuese ne krah, por goditi nje pike qe nuk perfshihej si ndyresi ne paktin e zotave.

"Zotat mund te gabojne, mund te ndihen dhe ngushte por kurre nuk i harrojne shpirtrat artistike apo heronjte!"

10
Përralla dhe Anekdota / Meduza e verber
« ne: 16-01-2014, 17:17:50 »
Sado te mire dhe te drejte qe duken zotat dhe kete ua jep pushteti absolut qe kane mbi masen, me Meduzen e vogel u treguan te ashper. Ajo dikur te verbonte me bukurine e saj, ne luginat pertej malit kristal te Himalajes, qe do shqisa hyjnore per ta cmuar, si nje pike vese mengjesi. Themi si nje pike vese, sepse zotat sado te padukshem qe jane dhe sado te pandjeshem qe duken, i kane dy cene; nuk e konsiderojne fare boten jashte botes se tyre apo abisin dhe jane fanatik ne kulm per fshehjen e absolutit te qarte te tyre. Meduza cdo mengjes habiste me bukurine e saj cdo insekt kinez, mjeshter aerodinamike, qe i vinte rrotull per miqesi. Nuk dihet mekati i saj apo pse u flak abiseve pa drite, por dihet bukuria e zotave edhe ne denim, ne pajisjen e saj me cdo kunder instinkt grabitqari dhe aq. Shkulur nga pertej Himalajeve dhe mbjellur ne Itali, ajo here-here lind vertet apo e kupton madhesine e saj dhe kotesine e abisit. Kercinjte e saj dikur te brishte dhe unjesuar ne ate vete jane bere te ashper dhe te shijshem per cdo grabitqar fame, por te pakten te forte dhe te shendetshem. Vithet e beshme dhe koskat e legenit si nje rrjete detaresh dikur i dhuronin botes vetem nimfa ujore dhe unikorn te bardhe si bora, kurse sot me zor kapin ndonje trofte italiane. Floket e saj dikur te bute prej ari, si ari imagjinar i ujevarave te maleve, kacurrela hyjnore qe perplaseshin ne kokat e poeteve te qiejve, tanime jane bere te ngrenshem vetem per banoret qe e shoqerojne denimit te saj, le te themi ne, te perjetshem. Qafa e saj dikur mjelme hyjnore, tanime edhe pse punoi dhe jetoi disa vjet ne Olimp si kengetare e Zeusit dhe u largua sepse e dashura i behej xheloze, tani nuk te mahnit me vetem te terheq. Syte margaritare, murgjer te perjetshem liqere shpellash tani ishin bere dicka normale dhe e perditshme. Gjithnje kur je i varfer vertet, ke nje fantazi te crregullt dhe te pakontrolluar, kerkon te dish gjithcka qe s'te takon kerkon te dish edhe per mekatin e Meduzes, te shkuaren e saj. Kishte zera te mencur, por te ngjirur, pra te varfer qe edhe mund te viheshin ne diskutim, qe thonin se Meduza kishte qene shume e devotshme ndaj zotave, me pas ishte genjyer zodiakut apo karrieres per tu bere zot, nje loje e poshter por ishte fituar legaliteti i saj nga engjejt e zinj. Aty kishte shkelqyer dhe kishte fituar Dashin dhe menjehere kishte ardhur urdhri i transferimit.

"Bukuria kur eshte ne trajta absollute, pra absurde per gjykimin e shqisave, verbon edhe vet zotat!"

11
Përralla dhe Anekdota / Legjenda e Pumes me tre kembe
« ne: 16-01-2014, 17:16:24 »
Dikur kishte qene nje mbretereshe erresirash, kishte puthur vete zotin e Afrikes, mjeshtrin e stileve dhe helmeve letale. Me pas, pas pushtimit te Afrikes nga Franca, pas shkaterrimit te ushtrise Faraoniane dhe perendimit te kenges se tij "arsyet e kritikes ndaj Olimpit" u dergua kolonive lindore, kolonive primare per shkak te trupit te beshem dhe zhdervjelltesise ne mbijetese, nje cilesi qe nuk duhet ngaterruar me shkathtesine apo forcen. Atje ishte biresuar nga nje gjysh-engjell i varfer qe punonte fshehurazi, dmth ne gjendje hipnotike, per engjejt e zinj qe atehere ishin shume te arrire, mbase me te medhenj se zotat po te menjanoje perandorine absolute, dhe te perballje karakteret, dhe zgjidhnin pleq qe perconin vale te dobeta ne sensoret e perandorise. Atje edhe u stervit Puma qe te 'bezdiste' zotat, qe te vriste nese mundej. Dihet ne popull qe engjejt e zinj jane ndryshe nga djajte dhe menjanimi i tyre eshte dicka e pashmangshme, nje ndjenje sikur ta kesh barkun plot nevoje dhe duhet te dalesh jashte. Por Puma ishte skllave nje rang aq i ulet dhe fyes per origjinen e saj saqe nuk e refuzoi kurre aventuren ne boten e re. Me pas e kishin kapur ne zyrat e larta eksperimentale te Stasit, pasi u shtyp populli i binjakeve pa numer gjithcka ishte e lehte per perandorine. Atje vune re qe nuk kishin cfare ti benin, pervec ndjenjes se tmerrshme te bishes nuk i kishte ngelur hijeshi tjeter. Trupi i leshonte ere fyese, qimet i kishte si nje zgjeban i perjetshem, e kishin kthyer ne mashkull dhe i kishin prere bishtin dhe nje kembe.

"Puma eshte shenje kobi, qyqja e fateve te medha!"

12
Përralla dhe Anekdota / Kau i origjive qe mahniti boten
« ne: 16-01-2014, 17:15:31 »
Edhe pse shenjteria e kesaj kafshe vjen nga India, kjo eshte thjesht dicka rastesore per shkak se aty derdhen mbetjet e djajve te dherave, felliqesite me te patretshme, qeniesh te ndyra qe jetojne shume aq sa merzisin zotat, s'kane duar s'u vjen doresh per asgje dhe kane nje koke te rrumbullaket dhe te shkathet vetem kur eshte fjala per mbijetese. Ata e kishin kaun e vogel, kaun fisnik si ka duhet te themi. Derisa ngordhi nuk iu degjua fjala per keq. Me pas lengjet, bashke me fekalet e djajve zbriten ne Indi, ku edhe u rilind mes Indianeve seksi, mes ngjyres qe perjete e dashuronte. Kishte gjithnje temperament te zjarrte, por edhe shije te piset duhet te theksojme. Ishte imoral dhe gjakatar i madh. Donte femrat me te bukura dhe me imorale te botes. Ashtu i kishte dhe djemte qe shtoheshin si minjte ne qytet te vdekurish. Qielli, pushteti ishte i tij atehere, toka ishte nen kembet e tij dhe banoret e saj si hijet pertypen nje kulture te neveritur qe e vjellin ende. Por edhe mesuan imoralitetin, gjakmarrjen dhe krenarine ne kembengulje, briret e kaut.


"Si kau Peles!"

13
Përralla dhe Anekdota / Historia e bleteve dhe grerezave
« ne: 16-01-2014, 17:14:38 »
Heren e fundit nuk ishte e thjeshte per heroin pa emer te binte ne gjurme dhe te shpartallonte kucedren e lindjeve, Alla, me nje stil tjeter te tij te fshehte, te gatshem "Jiu Jitsu" dhe vetem pasi kishte dhene shpirt i hodhi koken e motres se saj meduzes se engjejve qe rronte bashke me ta. Me pas mbylli boten e engjejve ne Japonine e tyre duke flakur abiseve ne shenje riti nje ishull jevgjish dhe nje cope kembe toke me njerez te veshtire. Por mostra organike shtrihet ngadale ne gjithe boten e xhungles pa e prishur qejfin apo pa e vrare mendjen se kush ishte koka e saj e vertete, ne gjakun dhe trupat e tyre kishte folene gjenetike. Sekreti i saj ende nuk dihet, nese eshte nje moster qe segmentohet dhe ndihmon ne evoluimin e tyre, nje super-ka i shenjte brezash, nese eshte vetem inteligjente dhe budallaqe, nje super budalla qe i ftoh labirinthin, trurin, gri te perbashket apo nese eshte shume shume me e zgjuar se heroi, nese eshte mjeshtri i heroit qe eshte ende gjalle dhe po luan me te. Dihet qe ninxhat e zeza i vrasin mjeshtrat e tyre kur arrijne pjekurine dhe versulen botes. Megjithate eshte vetem ai qe e sfidon haptas cdo here tmerrin misterioz qe pushton qiejte, heronjte e tjere fshihen dhe largohen nga syte kembet duke besuar dhe lutur ne idealet e tyre per qafthyerjen e saj.
Me pas zhduku te gjithe Olimpin e engjejve, qe te gjithe engjejt e medhenj per superheroin pa emer ishin kthyer ne vampire te drites se Olimpit dhe nuk guxonte per shume kohe te sfidonte racen superiore te tij superaerodinamike. Pasi shkaterroi pothuaj cdo ''veshke'' te mostres Alla, fali vetem Grerezat e medha te egra, te zeza, bletet punetore dmth engjejt e thjeshte te xhunglave dhe grenzat e verdha me mend, te cilat menjehere sapo fituan lirine u shkeputen nga germadha e tjetersuar dhe filluan te largoheshin perendimit. Ngadale dhe ne harmoni e kuptuan atmosferen e lirise dhe epoken e erresires te skllaverise organike te tmerrshme. Pa mundur te kuptojne se kush apo cka fshihej pas gjithe asaj periudhe tmerri dhe erresire, filluan te urrejne lindjen dhe kuptuan te verteten tragjike, qe epokat, koherat, nuk kalojne kurre vete por heronjte e vecante i largojne dhe kuptojne erresirat, dhe ato nuk ishin te tilla, nuk ishin heronj. Keshtu qe vendosen ti largoheshin lindjes se tmerrshme aq sa te ndiheshin te barabarte, te pakten me tensionin e zhgenjimit, dhe u larguan aq sa dielli nuk te sheh me ne sy dhe duket si portokall i pjekur. Atje ndertuan nje piramide moderne ne nder te koheve te shkuara. Brendia e tyre shndriste nga jeta dhe pastertia. Hoqen dore nga ligesia dhe krimet qe u kishin mesuar ne lindje, madje edhe nga ngrenja e mishit, po po mishit qe e gatuanin dikur dhe e shkrinin ne dylle te embel dhe te shijshem. Dhe keshtu u larguan nga lindja aq sa syri nuk mund ti shihte me, humben cdo gje lindore, vetedijen e arinjve, mencurine e mongoleve, puplat e sklleverve gjeniale, dhe zemren e predatorit, zemren qe ua kishte dhuruar me dashuri dikur laboratoreve ketyre specialisteve te mesem, qe mund tu plaste nga casti ne cast. Dhe nuk dihet me gje per to as per evoluimin e tyre, vetem bletet dhe greret e vogla si majmunka hidhen dhe lozin luleve te lindjes tashme, luleve te egra, ne harmoni me vellezerit e tyre majmune, qe o zot mjer kush i ngacmon...

14
Përralla dhe Anekdota / Derrat e Lindjes
« ne: 16-01-2014, 17:13:16 »
Ashtu si ne Kine shtrihen gjithe shkathtesite e xhungles ne prag te Perandorise, ne Indi nxitojne lypesit, besimtaret e zotave dhe me pas pushojne mbi xhungel kotesite e fushave pa faj, ka nje soj derrash xhungle qe i mbijetoi kohes se murtajes se madhe me zotesine e vet. Dikur, te eger dhe te murrme nuk dallonin nga arinjte dhe vetem shenjti i tyre ishte i bardhe. Kishin nje sekelldi per qenien e majmunit qe po pushtonte banoret e xhungles. Sikur ndjenin prishjen dhe shtimin e hormoneve si muti ne uje te paster kristal. Mjeshtra te shendetit dhe vetem shendetit e perbuzin kokecarjen apo gjenialitetin e mendimit dhe kulti i tyre eshte shendeti i qenies. Perndryshe nga bletet dhe grenzat apo anglosaksonet dhe amerikanet qe shtrihen tanime te lodhur diku buze filipineve dhe kerkojne ate, boten e margaritareve ujore, Beverli Edenin apo Ameriken e vertete dhe nuk rane ne kurthin e genjeshtres perandorake, derrat nuk mendojne shume, madje nuk mendojne fare dhe sikur plluskojne mbi ujerat e mbijeteses deri ne bregun tjeter. Punetore te devotshem, mjeshtra te zanatit nuk kishin si te mungonin ne xhunglen parajsore edhe pse injorohen ne heshtje natyrale nga perandoria e predatoreve(zotave) dhe kane gjetur strehe nga era vrastare e mosperfilljes fill pas himalajeve kulturore.

"Derri dhe zotat jane ne hasmeri kulturore, sahere qe hungerin derri arsyeton zotii!"

15
Përralla dhe Anekdota / Bukuroshja Andariel
« ne: 16-01-2014, 17:10:37 »
E bukur si diamanti i syve te gjithesise, dmth piketakimit te shikimeve ne zoom bruto, kishte nje temperament modern dhe kishte mbijetuar shume mire pas revolucionit popullor qe per ta dmth per te pasurit ishte nje stuhi ulceroze varfanjukesh. Por mbi te gjitha kishte dhene prova ne mostretjen e jashtqitjeve te hijenave qe e perziejne me librat e tyre dhe e djegin prane qendres kulturore. I pelqente te lozte me femijet, ti merrte per fare dhe ti bente banore te xhungles, per kete nuk pyeste njeri. E kishte ves grabitjen e femijeve te te varferve. Nuk duronte dot dhe hop e ngjiste ne parajse dhe i mesonte te gjitha diturite qe dinte dhe ajo ishte bashkohore atehere si engjell. Por nje dite pa nje djale me profil negativ, hme nga ato figurat qe te ngjallin frike te fshehte dhe te bejne te mos rezistosh dot. Iu afrua ngadale me cap sorkadheje edhe pse nuk i linte gje mangut tigrit. Ishte i ngrate dhe padyshim nje lule parajsore perfekte. E rrembeu ne krahe dhe menjehere u ngjit qiellit. Nuk u pa me. Me vone mjeket thane se kishte vdekur nga tumori, se femija kishte qene veze e nje murgu-engjell dikur ne hasmeri me fisin e saj. Pavaresisht nga zerat shkencore ne popull flitej per nje akrep te erresires qe vinte verdalle Olimpit per tu hakmarre dhe kete here nuk kishte dale pa gje edhe pse nuk e mori dot vesh te verteten, dihet akrepat vdesin shpejt dhe jane te padukshem.


"Sa me i madh te jete zoti aq me i madh dhe djalli, apo marrezia ka shpikur driten!"

16
Teologjia / BBC-ja Për abuzimet seksuale dhe Vatikanin.
« ne: 12-01-2014, 12:35:50 »
edhe Vatikani nuk qenka e thene te jete i mbrojtur nga djajte seksual, qe dhunojne si kudo meshkuj dhe femra, por ata qe duken jane thjesht te induktuar me energji djallezore, viktima dhe me zor thyhen para se te kryajne nje te tille imoralitet te ulet. Keshtu me mire te konvertoheshin ne murgjer anglez dhe ta shuanin me vere dhe heshtje turpin

17
Teologjia / Historia e lindjes se komunizmit dhe feja
« ne: 12-01-2014, 12:30:40 »
komunizmi, gunga perfekte apo ceni verior qe ka ne shpirt qenia, ka nevoje per shume balte fetare, per ''barazi'', nivelim te thelle

18
Teologjia / Tolstoi- Si e braktisi Krishterimin?
« ne: 12-01-2014, 12:28:02 »
tolstoi ishte nje ''budalla'', nje mbeturine e pasurise se Tzcarit te olimpit, qe u vra dhe u bastis nga engjejt popullore. I flakur abiseve nuk dinte te enderronte por i mbeti strikt pershkrimit konkret te karaktereve reale, ndryshe nga Dostojevski qe dinte te gjente djaj te induktonte gjakun e tij artistik me energji dhe pershkruan me dhjetera gjarperinj te fjetur ne librat e tij, edhe pse si ne enderr, edhe pse te pakapshem

19
Teologjia / Hitleri, Feja Islame, dhe Shqiperia
« ne: 12-01-2014, 12:23:13 »
Hitleri ishte nje djall dhe nuk mund te mendonte ndryshe, nje grafik i zi qe prishte skenen gjermane dhe ate evropiane, edhe pse me nderhyrje nga lart disi u pershtat dhe sulmoi hebrenjte dhe jevgjit, te paret kane nje neveri psiqike ndaj greqise hyjnore dhe te dytet kane nje mospercjellje organike ndaj kultures superiore greke

20
Teologjia / A jeni larguar nga islami?
« ne: 12-01-2014, 12:07:45 »
feja Islame ishte per arabet, gjithe arabet ne mbare boten ne kuptimin figurativ dhe djajte i thyen dhe genjyen besimtaret e pare duke i shnderruar ne skllaverues dhe zoterinj terrori, keshtu qe nuk ke si ti afrohesh apo ti largohesh edhe pse zoti nuk ishte me kete fe, mbrojtes, qe ne ditet e para dhe eshte nje fe plot me genjshtra dhe djaj(gjaknxehte, te terbuar, maloke)

21
Teologjia / Papa kërkon falje
« ne: 12-01-2014, 12:04:27 »
Papa duhet ti kerkoje falje vetes dhe te behet murg i stilit anglez, me vere dhe aventura, dhe mos te genjeje me force kunder nje heroi te ideve te veta, Jezusit.

22
Teologjia / Zoti...
« ne: 12-01-2014, 12:02:37 »
njeriu nuk ka shqisa per te pare, per te kuptuar apo per te rebeluar zotin, por zoti nuk mund te jete zot qe eshte nje term absurd, ndoshta vjen nga admirimi i heshtur per zoterinjte e shenjte qe shfaqen gjithandej

23
Teologjia / Bibla apo Kurani?
« ne: 12-01-2014, 11:58:49 »
me e ndershme eshte bibla, sepse kurani dihet, qe nuk eshte prej zotit por prej nje djalli me emer te ngjashem, qe kerkon qejflinj ne parajsen e tij private

24
Teologjia / FEJA ISLAME - A eshte perhapur me force?
« ne: 12-01-2014, 11:56:59 »
cdo fe lindore nuk mund te perhapet ne menyre tjeter, as materializmi dialektik

25
Teologjia / A egziston jeta pas vdekjes?
« ne: 12-01-2014, 11:55:26 »
neser do jete nje dite tjeter, pasneser do jete nje tjeter, pas kesaj jete kaotike do gjendemi ne jete te tjera

Faqe: [1] 2 3 4 5 6 ... 23